Albizia julibrissin Ernest Wilson - Perzische slaapboom

De Albizia julibrissin 'Ernest Wilson' is een cultivar die in 1918 werd ontdekt door een Amerikaanse verzamelaar met dezelfde naam in de tuin van een hotel in Seoel, in het koudere binnenland van Korea. De zaden die hij meenam en na terugkeer in het koude New England plantte, groeiden uit tot een boom die een eeuw later nog steeds bloeide. Dit ras wordt daarom beschouwd als de meest winterharde en uitzonderlijk langlevende vorm. Hij produceert schitterende witte en roze bloemen, een bijzonder levendige kleur tegen het fijngesneden, lichtgroene blad. Plant hem op een zonnige plek, in goed doorlatende grond en beschut tegen koude wind. 

De Albizia julibrissin is een kleine, bladverliezende boom uit de vlinderbloemenfamilie, met een verspreidingsgebied dat zich uitstrekt van Iran tot Oost-China. 'Ernest Wilson' bereikt in ons klimaat meestal een hoogte van 2,5 tot 3 meter, maar onder ideale omstandigheden kan hij tot 6 meter hoog worden met een vergelijkbare breedte. Hij ontwikkelt een breed uitwaaierende kroon met een diameter die gelijk is aan of iets groter dan zijn hoogte. Deze kleine boom bloeit in juli-augustus met pluizige, zijdeachtige bloeiwijzen die hem de naam zijdeboom hebben opgeleverd. Ze bestaan uit lange, dieproze meeldraden, wit aan de basis, die uitsteken boven de rudimentaire bloemkroontjes die in hoofdjes zijn gegroepeerd. De geur van de bloemen is vooral van dichtbij waarneembaar, poederig en zoet. Na de bloei verschijnt een vrucht, een platte peul van 8 tot 20 cm lang, eerst groen en later bruin, met 5 tot 15 vrij grote ovale zaden die gemakkelijk kiemen. De lichtgroene, bladverliezende bladeren staan verspreid en zijn zeer groot, ze meten 15 tot 40 cm. Ze zijn opgebouwd uit grote deelblaadjes, die zelf weer zijn onderverdeeld in kleine blaadjes. De schors is dun, grijsgroen en later grijs van kleur, bijna glad, met witachtige lenticellen. Tot slot, en dit is een kenmerk van planten uit de vlinderbloemenfamilie, vormen de wortels wortelknolletjes die in staat zijn stikstof uit de lucht te binden, met behulp van specifieke bacteriën in deze organen. Het penwortelstelsel van deze kleine boom verdraagt verplanten slecht. De levensduur van de Albizia is variabel; in ons klimaat wordt hij meestal ongeveer dertig jaar oud.

Perfect voor kleine tuinen, betovert de zijdeboom 'Ernest Wilson' met zijn sierlijke silhouet en zijn luchtige blad dat in de zomer wordt opgefleurd door een exotische bloei. Hij wordt het mooist solitair geplant, op een plek waar je kunt genieten van zijn lichte schaduw, bijvoorbeeld bij een terras. Hij brengt een aangenaam exotisch tintje in de tuin. Zijn winterhardheid waarborg je door hem een plek te geven in goed gedraineerde grond, in de zon, beschut tegen de overheersende wind en ijzige tocht.