Courgette Brillante F1 BIO (jonge planten)

De biologische courgette 'Brillante F1' is een krachtige, niet-rankgroeiende en vrij gedrongen variëteit. Ze is halfvroeg, geeft een zeer goede opbrengst en is zeer resistent tegen ziekten. Ze is bijzonder geschikt voor de teelt in de volle grond. In de zomer produceert de plant talrijke cilindrische vruchten met een glanzende, donkergroene schil. Ze bewaren goed. De plant heeft een vrij open groeiwijze, wat het oogsten vergemakkelijkt. Ze kan worden geplant van april tot juli, na de laatste vorst, voor een oogst van juli tot oktober.

NB: deze variëteit draagt de aanduiding F1 voor "F1-hybride". Het betreft een variëteit die ontstaat uit een kruising van zorgvuldig geselecteerde ouderlijnen om hun kwaliteiten te combineren. Het resultaat is een variëteit die bijzonder smaakvol en/of vroeg kan zijn, terwijl ze ook resistent is tegen bepaalde ziekten. Hoewel ze soms ten onrechte worden bekritiseerd of met GGO's worden verward, zijn F1-hybride zaden interessant vanwege hun homogeniteit en resistentie. Helaas worden hun kwaliteiten niet doorgegeven aan volgende generaties: het zal dus niet mogelijk zijn om zaad te winnen voor een latere zaai.

Oranje, groen, rood, geel, zwart of zelfs blauw, glad, geribbeld, wrattig, met een zachte schil, enz. Pompoenen en courgettes bieden een verbluffende variabiliteit in vorm, kleur en grootte, omdat ze zich verbijsterend gemakkelijk kruisen. Daarom bestaan er zoveel verschillende variëteiten.

In de volkstaal verwijst 'winterpompoen' naar alle soorten pompoenen, zoals reuzenpompoenen, muskaatpompoenen, etc., met een taaie schil en een lichtzoet vruchtvlees. Met zomerpompoenen of courgettes bedoelen we de verschillende variëteiten die jong worden geoogst wanneer de schil nog zacht is. Deze laatste worden met de zaden gegeten.

Ze zijn allemaal afkomstig uit Amerika en behoren tot de grote familie van de Cucurbitaceae. Ze werden in de 16e eeuw in Europa geïntroduceerd.

• Er zijn ongeveer tien soorten pompoenen, waarvan er vier het meest worden geteeld in onze moestuinen. Dit zijn de Cucurbita pepo, de Cucurbita moschata of muskaatpompoenen, de Cucurbita maxima en tot slot de Cucurbita argyrosperma.
• De Cucurbita pepo: dit zijn de meest voorkomende in moestuinen, waaronder bepaalde pompoenen, courgettes, patissonpompoenen, etc. Ze zijn over het algemeen te herkennen aan hun stijve, ingesneden bladeren en hun hoekige steel met minstens 5 ribben die niet verbreedt op het aanhechtingspunt met de vrucht.
• De Cucurbita moschata of muskaatpompoenen: deze hebben zachte bladeren. De steel is sterk geribbeld en verbreedt zich zeer duidelijk op het aanhechtingspunt van de vrucht. De bladeren zijn hartvormig.
• De Cucurbita maxima: dit zijn voornamelijk de reuzenpompoenen. Hun steel is rond en krijgt een wat sponsachtig uiterlijk. Zoals de naam van de soort al doet vermoeden, gaat het vooral om variëteiten met grote vruchten. De bladeren hebben 5 lobben.
• De Cucurbita argyrosperma: zeer weinig voorkomend in onze tuinen, ze hebben drielobbige bladeren en een zeer dikke, stevige en niet-geribbelde steel.

Vaak rankend, hechten ze zich met hun ranken aan elke ondersteuning vast. De vrouwelijke bloemen zijn te onderscheiden van de mannelijke door hun onderstandig vruchtbeginsel (onder de bloem), dat op een embryo van een vrucht lijkt. In veel regio's worden de mannelijke bloemen vlak na de bestuiving geoogst om gevuld of als beignets te worden gegeten. De manieren om pompoenen en courgettes te consumeren zijn talrijk. Gesauteeerd, gebakken, als gratin, in soepen of gevuld. Courgettes zijn onmisbaar in de Provençaalse ratatouille, de Italiaanse caponata, de Maghrebijnse couscous of vele andere iconische mediterrane gerechten.

De oogst: Pompoenen en courgettes zijn vruchten die veel water nodig hebben om het beste van zichzelf te geven. Pompoenen zijn het lekkerst als ze op volle rijpheid worden geplukt. Courgettes worden jong en vers geoogst, nog onrijp. Alle moeten voorzichtig worden behandeld en vrij blijven van snijwonden of stoten.

De bewaring: Courgettes kunnen worden bewaard door ze in stukken te snijden en in te vriezen. Hun kwetsbare schil leent zich niet voor bewaring in hun geheel. Winterpompoenen met een taaie schil kunnen enkele maanden worden bewaard en de hele winter worden gegeten. In tegenstelling tot ander fruit en groenten hebben ze warmte nodig voor een optimale bewaring. Het is niet nodig ze op een donkere plek te zetten, dus je kunt ze net zo goed opslaan waar hun volle vorm gewaardeerd kan worden.

De tuiniertip: plaats een leisteenplaat of een dakpan onder de vrucht. Zo komt deze niet direct in contact met de grond en voorkom je dat hij gaat rotten door vocht. Ook houden ze bijzonder van licht vochtige grond. Denk er daarom aan om rond de planten te mulchen, vooral tijdens de hoogzomer. Pompoenen en courgettes zijn zeer gevoelig voor meeldauw (een schimmelziekte die een wit, pluizig laagje op het bladoppervlak achterlaat). Vermijd zorgvuldig om de bladeren of bloemen te besproeien. Combineer je pompoenen met alliums zoals bieslook, uien of sjalot, of met fabaceae (voorheen peulvruchten) zoals bonen of erwten. De combinatie pompoen – komkommer kan daarentegen beide partijen schaden.