Cherrytomaat Rode Peer (jonge planten)

De Rode Peertomaat is een oud ras van het type kerstomaat dat al begin 19e eeuw in Italië werd ontdekt. De planten vormen zeer compacte struiken met lange trossen van ongeveer tien scharlakenrode vruchten van 10 tot 15 gram. Ze hebben een peervorm en zijn nauwelijks langer dan 5 cm bij een diameter van 2 à 3 cm. Het vruchtvlees is stevig, zoet met precies genoeg zuur en ideaal voor borrelhapjes, picknicks of om in te maken. De Rode Peertomaten zijn zeer geliefd bij kinderen bij het leren proeven. Met hun ongewone vorm maken ze de moestuin een beetje magisch. Zorg ervoor dat je ze vanaf de aanplant leidt en aanbindt om de plant een volwaardig decoratief element in de moestuin te laten zijn. Het is namelijk een ras met onbepaalde groei dat 1,20 tot 2 meter hoog kan worden. Zeer dankbaar en met een goede opbrengst. De perskluitjes plant je van april tot juni, na de laatste vorst, wanneer de plantjes ongeveer 15 cm hoog zijn. De tomaten zijn te oogsten van eind juni tot september.

De tomaat is oorspronkelijk afkomstig uit Zuid- en Midden-Amerika. Verschillende rassen werden al door de Inca's verbouwd, lang voor de komst van de conquistadores. De term 'tomaat' komt van het Inca-woord Tomatl en verwijst zowel naar de plant als naar de vrucht. Het behoort tot de vele voedingsmiddelen die uit de Nieuwe Wereld naar ons kwamen, zoals bonen, maïs, pompoenen, aardappelen en paprika. De tomaat deed er opvallend langer over om onze smaakpapillen te bereiken. En dat kwam omdat hij lange tijd werd gekweekt om zijn esthetische en medicinale kwaliteiten, maar als giftig werd beschouwd vanwege de gelijkenis met de vrucht van de Alruin, een andere nachtschade. Pas begin 20e eeuw werd het een vaste gast op onze tafels.

De tomaat is een vaste plant in tropische klimaten, maar wordt in onze streken als eenjarige gekweekt. Hij verhout na verloop van tijd en produceert onopvallende gele bloempjes die in bijschermen bijeen staan en zich tot vruchten ontwikkelen. Tomaten kunnen in de vollegrond worden geteeld, maar ook in een bak op een balkon, waarbij je de voorkeur geeft aan rassen met een kleine ontwikkeling.

Het is een vruchtgroente met veel voedingsvoordelen. Net als de meeste groenten bevat hij weinig calorieën en veel water, en bevat hij een zeer interessante molecule: lycopeen, een krachtige antioxidant. Hij onderscheidt zich ook door zijn rijkdom aan vitamine C, provitamine A en sporenelementen.

In de keuken kunnen tomaten rauw of gekookt op talloze manieren worden gegeten: in salades of als borrelhapje, gegrild, gevuld, gemarineerd, ingemaakt, in ratatouille, als coulis... Er zijn tomaten in alle kleuren, vormen en maten. Maak er gebruik van en kweek meerdere rassen in de moestuin voor afwisseling!

De oogst: De oogstperiodes variëren afhankelijk van de vroegrijpheid: vroege rassen zijn 55 tot 70 dagen na het planten te plukken, middenseizoen rassen na 70 tot 85 dagen en late rassen na meer dan 85 dagen. Je plukt de tomaat wanneer hij zijn definitieve kleur heeft gekregen en de textuur, hoewel stevig, een lichte verzachting vertoont. Voor een betere bewaring pluk je de vrucht met het steeltje er nog aan. Let op: onrijpe vruchten, stengels en bladeren bevatten solanine en mogen niet worden gegeten.

De bewaring: De optimale bewaartemperatuur voor tomaten ligt tussen 10 en 15°C. Bewaren in de koelkast is mogelijk, maar gaat wel ten koste van de smaakkwaliteit van de vruchten. Voor langere bewaring kunnen tomaten worden ingemaakt, gedroogd, ingevroren, ingemaakt of tot jam worden verwerkt. Om ze in te maken, snijd je je tomaten doormidden en vang je het sap op. Leg de halve tomaten met de snijkant naar boven op de bakplaat van je oven. Bestrooi met zout, peper en suiker en zet ze minstens een uur in de oven op een zeer lage stand. Haal je tomaten eruit, bewaar ze in een glazen pot en schenk er olijfolie over.

De tuintip: Om water geven te beperken, raden we aan de bodem te mulchen met dunne, opeenvolgende lagen grasmaaisel, bij voorkeur gemengd met afgevallen blad. Deze bescherming houdt de bodem vochtig en beperkt ook het onkruid wieden.