Courgette Sure Thing F1 (jonge planten)

De Courgette 'Sure Thing' F1 als plant is zeer interessant voor noordelijke klimaten, met koele en bewolkte omstandigheden. Dit om twee redenen: de plant is parthenocarp, wat betekent dat ze voornamelijk vrouwelijke vruchten produceert die geen bestuiving nodig hebben om te groeien; bovendien draagt ze vroeg vrucht onder koelere omstandigheden. De plant is productief en de vruchten zijn langwerpig, groen, van gemiddelde grootte en hebben een goede smaakkwaliteit. Je kunt haar planten van april tot juli, na de laatste vorst, voor een oogst van juli tot oktober.

NB: dit ras draagt de aanduiding F1 voor "F1-hybride" omdat het een ras is dat voortkomt uit een kruising van zorgvuldig geselecteerde ouderrassen om hun kwaliteiten te combineren. Het resultaat is een ras dat bijzonder smaakvol en/of vroeg kan zijn, terwijl het ook resistent is tegen bepaalde ziekten. Soms bekritiseerd of ten onrechte gelijkgesteld aan GGO's, zijn F1-hybride zaden interessant vanwege hun homogeniteit en resistentie, maar helaas worden hun kwaliteiten niet doorgegeven aan de volgende generaties: het zal daarom niet mogelijk zijn om zaad te winnen voor een latere zaai.

Oranje, groene, rode, gele, zwarte of zelfs blauwe, gladde, geribde, wrattige, met een zachte schil, enz. - pompoenen en courgettes bieden ons een verrassende variabiliteit in vormen, kleuren en maten, omdat ze zich met verbazingwekkend gemak kruisen. Daarom bestaan er zoveel rassen.

In de volksmond verwijst 'winterpompoen' naar allerlei soorten pompoenen, zoals kalebassen, reuzenpompoenen, etc., met een taaie schil en een fijnzoet vruchtvlees. Met zomerpompoenen of courgettes bedoelen we de verschillende rassen die jong worden geoogst wanneer de schil nog zacht is. Deze laatste worden met de zaden gegeten. Ze zijn allemaal afkomstig uit Amerika en behoren tot de grote familie van de Komkommerachtigen (Cucurbitaceae). Ze werden in de 16e eeuw in Europa geïntroduceerd. Meestal zijn het klimmers die zich met hun ranken aan elk steun vastgrijpen. De vrouwelijke bloemen zijn te onderscheiden van de mannelijke bloemen door hun onderstandig vruchtbeginsel (onder de bloem), dat lijkt op een embryo van een vrucht.

De oogst: Pompoenen en courgettes zijn vruchten die veel water nodig hebben om het beste van zichzelf te geven. Winterpompoenen zijn het lekkerst als ze rijp worden geplukt. Courgettes worden jong en vers geoogst, nog onrijp. Allemaal moeten ze voorzichtig worden behandeld en vrij blijven van snijwonden of stoten.

De bewaring: Courgettes kunnen worden bewaard door ze in stukken te snijden en in te vriezen. Hun kwetsbare schil leent zich niet voor bewaring in hun geheel. Winterpompoenen met een taaie schil zijn enkele maanden houdbaar en kunnen de hele winter worden gegeten. In tegenstelling tot ander fruit en groenten hebben ze warmte nodig voor een optimale bewaring. Het is niet nodig ze op een donkere plek te bewaren, dus je kunt ze net zo goed opslaan waar hun ronde vormen gewaardeerd kunnen worden.

De tuiniertip: Leg een leisteenplaat of een dakpan onder de vrucht. Dan komt hij niet meer direct in contact met de grond, waardoor je voorkomt dat hij gaat rotten door vocht. Ook houden ze bijzonder van licht vochtige grond. Denk er dan aan om rond de planten te mulchen, vooral midden in de zomer. Pompoenen en courgettes zijn zeer gevoelig voor echte meeldauw (een schimmelziekte die een wit, pluizig laagje op het bladoppervlak achterlaat). Zorg ervoor dat je de bladeren of bloemen niet besproeit. Combineer je pompoenen met alliums zoals bieslook, uien of sjalot, of met vlinderbloemigen (voorheen peulvruchten) zoals bonen of erwten. De combinatie pompoen - komkommer kan echter nadelig zijn voor beide partijen.

In de keuken: In veel regio's worden de mannelijke bloemen vlak na de bestuiving geoogst om gevuld of als beignets te worden gegeten. De manieren om pompoenen en courgettes te bereiden zijn talrijk. Gesauteeerd, gebakken, in een gratin, in soepen of gevuld. Courgettes komen tot hun recht in de Provençaalse ratatouille, de Italiaanse caponata, de Maghrebijnse couscous of vele andere iconische mediterrane gerechten.