Druif Himrod

De druif Himrod is een krachtige Amerikaanse variëteit die tot wel 4 meter hoog en meer kan klimmen, mits geleid langs een druivenrek of pergola. Deze soort levert een geel-amberkleurige tafeldruif op die goed zoet is, met tonen van framboos, en al vanaf augustus kan worden geoogst. De middelgrote trossen dragen middelgrote bessen met het voordeel dat ze pitloos zijn. Deze wijnstok gedijt in de meeste neutrale tot kalkhoudende, goed doorlatende bodems op een zonnige standplaats. Hij is goed winterhard en vertoont een goede weerstand tegen de gebruikelijke wijnstokziekten.

De wijnstok (*Vitis vinifera*) groeide meer dan 5000 jaar geleden in het wild in Noord- en Midden-Amerika, Europa en Centraal- en Oost-Azië. De ondersoort *sylvestris* bestaat nog steeds; het is een klimmende liaan die aan bosranden groeit en in bomen tot grote hoogte kan klimmen. De introductie in Frankrijk, voor de teelt, vond plaats door de Phocaeërs in Provence, rond 600 voor Christus. De huidige variëteiten, druivenrassen genoemd in het geval van de wijnstok, behoren tot de ondersoort *vinifera* (hoewel er andere gekweekte soorten bestaan, maar die zijn zeer in de minderheid). Economisch gezien overheerst de wijnstok voor wijnproductie ruimschoots die voor tafeldruiven; in Frankrijk zijn meer dan 200 toegestane druivenrassen geteld, het resultaat van een lange selectie door de eeuwen heen.

Himrod is een interspecifieke hybride die in zijn genetica voor 75% uit *Vitis vinifera* (onze klassieke wijnstok) en voor 25% uit *Vitis labrusca*, een Amerikaanse soort ook wel 'vossen druif' genoemd, bestaat. Deze variëteit is het resultaat van een kruising die in 1928 werd uitgevoerd door A.B. Stout aan het Geneva Experiment Station in de staat New York, VS, tussen de variëteit Ontario (een witte druif met goede vorstresistentie) en de Sultanine (of Thompson Seedless), een variëteit die veel wordt gebruikt voor de productie van rozijnen.

Deze wijnstok loopt vroeg uit, zelfs eerder dan Chasselas, en tooit zich met drielobbige bladeren in een mooie, heldergroene kleur. Zeer krachtig groeiend kan hij een druivenrek of pergola volledig bedekken en tot 4 meter of meer klimmen als hij niet gesnoeid wordt. Zelfbestuivend en productief ontwikkelen de tweeslachtige bloemen zich tot middelgrote, cilindrische trossen die ronde of licht ovale, middelgrote bessen dragen. Deze druiven hebben een dunne schil, zijn geelgroen van kleur en verkleuren naar ambergeel bij rijping, met een licht waasje (pruin) op het oppervlak. Het vruchtvlees is smeltend, sappig, met een lichte framboosaroma geërfd van zijn *Vitis labrusca*-afkomst. Hoewel bekend als pitloos, kunnen er soms zachte pitjes aanwezig zijn die tijdens het eten niet merkbaar zijn. Het is nuttig om in de zomer wat blad weg te nemen zodat de druiven goed aan de zon worden blootgesteld en die mooie gouden kleur kunnen krijgen, wat een garantie is voor hun smaakkwaliteit. Deze vroege variëteit is rijp in augustus.
Goed winterhard (tot -20°C of zelfs -25°C), groeit deze wijnstok het best in de volle zon, in een neutrale tot kalkhoudende, of zelfs licht zure, goed doorlatende bodem. Een gewone, zelfs stenige grond is voldoende, zolang deze niet te droog is. Een te rijke grond of een te zware bemesting komt de groei van het blad meer ten goede dan de vruchtvorming. Volstaat met het geven van een organische meststof na de oogst om reserves aan te leggen voor de winter. Uw wijnstok zal dit gebruiken om het volgende voorjaar goed op gang te komen. Himrod is vrij resistent tegen de verschillende gebruikelijke wijnstokziekten, wat een extra pluspunt is voor deze variëteit.

De Himrod-druif kan als tafeldruif worden gegeten of als sap, bijvoorbeeld in een vitaminerijk fruitcocktail bij het ontbijt. In de Verenigde Staten wordt hij ook gebruikt voor wijnbereiding. Over het algemeen is druivenrijk aan B-vitamines, het is een bron van vezels en mangaan en het bevat veel antioxidanten. Het zou ook een rol spelen bij de preventie van hart- en vaatziekten, en bovenal is het een gezond, natuurlijk en smakelijk dessert. Himrod heeft daarbij aangename framboosachtige tonen. U kunt hem in combinatie planten met andere variëteiten, bijvoorbeeld een blauwe druif, om te variëren, zoals de beroemde Muscat de Hambourg, met zoete bessen en een muskaatsmaak.