Druif Barbera

De wijnstok 'Barbera' is een inheems druivenras uit de Piëmont-regio in Italië. Het is een blauwe druif die vrij zuur is, jong en fijn in tannines, maar na veroudering wordt hij vol en krijgt hij een smaak van morellen. De wijn heeft een intense kleur, een fruitige smaak en een opvallende zuurgraad die hem frisheid en levendigheid geeft. Deze blauwzwarte druif voor de wijnbereiding heeft een dikke, met een witte waslaag (pruina) bedekte schil en de trossen zijn groot, langwerpig en middelmatig compact. De plant heeft een goede ziekteresistentie. De oogst van de Barbera vindt meestal eind september-begin oktober plaats. Hij wordt als ideaal beschouwd op kalkhoudende en kleiachtige, weinig vruchtbare gronden.

De wijnstok (Vitis vinifera) groeide meer dan 5000 jaar geleden in het wild. De introductie in Frankrijk voor de teelt gebeurde door de Romeinen. Er zijn vele hybriden ontstaan om kleuren, smaken en toepassingen te variëren. De Barbera is een oud ras van Italiaanse oorsprong, uit de Piëmont-regio. Meer specifiek ligt zijn herkomst in de Monferrato-streek die grenst aan het gebied van Asti en Alba in het zuidoosten van Piëmont. Hij wordt voor het eerst genoemd in de 6e eeuw. Recent DNA-onderzoek suggereert dat de Barbera verwant zou kunnen zijn aan het Frans-Spaanse ras Mourvèdre. Lang beschouwd als een ras van gemiddelde kwaliteit, hebben serieuze wijnbouwers in Piëmont de kwaliteiten van de Barbera weten te tonen en bewezen dat hij kan concurreren met 'grote wijnen'. Barbera-wijnen zijn tegenwoordig wereldwijd erkend. Deze druif kan als enkelvoudig ras worden gebruikt of in een assemblagewijn. In zijn jeugd biedt hij een zeer intense aroma van verse rode kersen en braambessen. In de lichtere versies vindt men tonen van kersen, frambozen en bosbessen en, in wijnen van rijpere druiven, tonen van braambessen en zwarte kersen. In Piëmont wordt dit ras gewaardeerd om zijn opbrengst en zijn vermogen om twee weken eerder te rijpen dan de Nebbiolo, zelfs in wijngaarden waar de ligging niet ideaal is.

De 'Barbera' is een krachtige, rankende wijnstok die tot 5 m hoog kan worden. Zijn uiteindelijke vorm hangt af van de toegepaste snoei. De wijnstok hecht zichzelf met zijn ranken vast aan zijn steun (leiwand, rek, enz.) en houdt van zonnige standplaatsen. Hij heeft een half-opgaande tot horizontale groeiwijze. Het is aan te raden hem langs draden te leiden en goed aan te binden. De aard van de bodem maakt hem niet veel uit, hij stelt weinig eisen, maar geeft toch de voorkeur aan kalkhoudende kleigrond. Hij vereist een zorgvuldig uitdunnen van de bladknoppen. Zijn ingesneden blad is in de zomer diepgroen, waarbij de randen van de bladeren in het najaar rood kleuren. De bloei in trossen vindt plaats in mei, met heel kleine groenachtige bloempjes. De 'Barbera' levert vrij donkere wijnen op, met een gemiddelde tot hoge zuurgraad, soepele tannines en een licht lichaam. Hij wordt vaak vergeleken met onze Merlot. Krachtig als hij is, gedijt hij goed op zanderige en kleiachtige gronden, maar veel producenten denken dat hij zeer elegante resultaten zou kunnen geven op kalkrijke gronden op gematigde breedtegraden.

De 'Barbera'-druif wordt geconsumeerd als wijn na de vinificatie.