Elaeagnus multiflora - Japanse olijfwilg

De Elaeagnus multiflora, beter bekend als de Japanse olijfwilg, maakt deel uit van de familie van olijfwilgen van Aziatische herkomst met over het algemeen bladverliezend loof en eetbare vruchten, die vaak worden geconsumeerd. Het is een robuuste kleine boom, zelfbestuivend, met een brede groeiwijze, weelderige groei en een aangenaam geurende voorjaarsbloei. De kleine rode vruchten, met medicinale en tonische eigenschappen, zijn in de zomer rijp. Makkelijk te telen in alle streken, het is een uitstekende struik voor een informele, landelijke of fruitige haag.

De Japanse olijfwilg is een grote, bladverliezende struik uit de familie Elaeagnaceae, afkomstig uit Oost-Azië, meer specifiek China, Japan en Noord-Korea. Deze olijfwilg is sinds 1861 ingeburgerd in Frankrijk, met name in de Vogezen, Lotharingen en in de Meurthe.

De groei is snel, hij vormt binnen 5 à 6 jaar een vertakte struik, vol maar soepel en uitwaaierend, even breed als hoog, tot wel 3 meter in alle richtingen. Het blad is bladverliezend, maar blijft vrij lang hangen voordat het valt; het is soms halfwintergroen (in een mild klimaat) of marcescent, wat betekent dat de verdroogde bladeren in de winter aan de twijgen blijven hangen. De roodachtige jonge twijgen zijn bedekt met minuscule schubben. Ze dragen gaafrandige, ovale bladeren, 3 tot 10 cm lang en 2 tot 5 cm breed, met golvende randen. De kleur is een matgroene bovenkant, zilverachtig tot bruinoranje met kleine, dichte schubben aan de onderkant. De kleine stervormige bloemetjes in wit-crème tot lichtgeel, vrij onopvallend, staan alleen of in paren in de bladoksels. Ze verschijnen, meestal in het midden van het voorjaar, in april-mei, afhankelijk van het klimaat. Ze zijn aangenaam geurend, zeer rijk aan nectar en stuifmeel, en worden bezocht door bijen. Ze maken plaats voor kleine ovale vruchten of steenvruchten, 1 cm lang, licht doorschijnend, bedekt met minuscule zilveren of bruine puistjes. Ze kleuren geleidelijk naar oranje, oranjerood en dan kersenrood en zijn rijp in juli-augustus. Ze zijn eetbaar, zoetzuur, licht wrang maar bijzonder rijk aan vitamines en antioxidanten. Ze kunnen worden gegeten als compote of gelei. Vogels zijn er ook dol op. Hoewel de plant zelfbestuivend is, zal de oogst groter zijn met meerdere planten. Het wortelstelsel van Elaeagnus, net als dat van planten uit de familie Fabaceae (luzerne, esparcette), is perfect aangepast aan arme bodems, die het helpt verrijken.

Een struik Elaeagnus multiflora is altijd welkom in een tuin die ruimte maakt voor de natuur. Met zijn geurende bloei en leuke kleine vruchten zal hij nieuwsgierige tuiniers en liefhebbers van zeldzame kleine vruchten bekoren. Zijn kracht, weerstand en grote aanpassingsvermogen maken hem tot een uitstekende plant voor een informele haag of windkering, die enthousiast kan groeien in elke normale, voldoende diepe grond. Hij is waardevol in een tuin aan zee of in een winderige streek. Hij kan heel goed worden gebruikt in een gemengde haag, samen met andere mooie fruitstruiken zoals sierappels, prunus, aardbeiboom (Arbutus unedo), krentenboompje (Amelanchier canadensis), kornoeljes, duindoorn (Hippophae rhamnoides) of de wilde citroen (Poncirus trifoliata).