Tafeldruif Luglienga

De tafeldruif 'Luglienga' is een zeer oude variëteit, een witte druivensoort en een Italiaanse wijn die op grote schaal in Europa wordt verbouwd en veel wordt gebruikt voor blending. Tegenwoordig wordt hij vooral gebruikt als tafeldruif of voor het maken van huiswijn. De trossen zijn wit, geel, roze, van gemiddelde grootte. De bes is eivormig, middelgroot, van lichtgele kleur, met zoet, sappig vruchtvlees en een lichte muskaatsmaak. Ze is vrij krachtig, biedt een goede, regelmatige productiviteit en is zeer vroeg rijp, met een oogst eind juli of begin augustus. Het is een van de oudste gecultiveerde planten en geeft de voorkeur aan streken met een gematigd klimaat en warme, droge zomers.

De wijnstok (Vitis vinifera) groeide meer dan 5000 jaar geleden in het wild in Noord- en Midden-Amerika, Europa en Centraal- en Oost-Azië. 'Luglienga' staat onder vele namen bekend, waaronder Seidentraube en Lignan Blanc. Hij is afkomstig uit de regio Piëmont in Italië en zijn naam is afgeleid van "Luglio" (Italiaans voor juli) en duidt op een vroege rijping vanaf eind juli. De ongeveer 160 synoniemen getuigen van zijn ouderdom en vroege gebruik. Een eerste schriftelijke vermelding in Piëmont onder de naam Luglienchis dateert uit 1329, en hij werd voor het eerst beschreven door de ampelograaf Victor Pulliat (1827-1896) in 1888. Volgens hem was hij al in de 14e eeuw vanuit Noord-Italië in Frankrijk aangekomen. Eeuwenlang werd hij vaak op pergola's gekweekt, vooral als tafeldruif en sierwijnstok. Luglienga Bianca is een belangrijke hoeksteen in het Europese genetische erfgoed, met vele nakomelingen. Vaak vergeleken met Chasselas, produceert Luglienga Bianca knapperige wijnen, maar die qua smaak vrij neutraal blijven. Zijn hogere zuurgraad wordt beschouwd als zijn belangrijkste troef, waardoor de druif vooral wordt gebruikt als blendcomponent.

'Luglienga' is een klimmende, krachtige wijnstok met een vrij opgaande groeiwijze die gemakkelijk 3 tot 4 m hoog en 2 tot 3 m breed wordt als hij niet wordt gesnoeid. Hij moet worden geleid langs een treillage (rasterwerk) of prieel, dat hij vrij snel kan bedekken. Het blad is mooi lichtgroen en mat, met drie- of vijflobbige, over de hele rand getande bladeren. Zoals de meeste druiven is het een zelfbestuivende variëteit. De voorjaarsbloei biedt heel kleine groenachtige, tweeslachtige bloempjes. Deze ontwikkelen zich tot middelgrote trossen. De bessen zijn ook middelgroot, ovaal van vorm, aanvankelijk geelgroen en verkleurend naar goudgeel en roze bij rijpheid. Deze vruchten zijn eind juli of begin augustus klaar om te plukken. Met een vrij dunne schil zijn deze bessen zoet met een aangename lichte muskaatsmaak. Deze variëteit is gevoelig voor Botrytis. Het is nuttig om in de zomer een zomersnoei toe te passen om wat blad te verwijderen zodat de druiven goed aan de zon worden blootgesteld en die mooie gouden kleur kunnen krijgen, een garantie voor hun smaakkwaliteit.

De druif 'Luglienga' wordt als tafeldruif gegeten of als sap, bijvoorbeeld in een vitaminecocktail van fruit bij het ontbijt. Over het algemeen is druivenfruit rijk aan B-vitamines, het is een bron van vezels en mangaan en het is rijk aan antioxidanten. Het zou ook een rol spelen bij het voorkomen van hart- en vaatziekten, en vooral, het is een gezond, natuurlijk en smakelijk dessert. Voor originele fruitsalades, zaai aan het eind van het voorjaar lampionplant of Peruaanse goudbes (Physalis peruviana) om van augustus tot oktober zijn verrassende oranje vruchten te oogsten. En om gedurende een lange periode van druiven te genieten, plant andere druivenvariëteiten met een gespreide rijping.