Vingerhoedskruid: zaaien, planten en verzorgen

Plantkunde

De vingerhoedskruiden omvatten 20 tot 25 soorten tweejarige planten of kortlevende vaste planten. Ze zijn volledig winterhard. Ze komen oorspronkelijk uit Europa, Azië en Noord-Afrika. De bekendste is het vingerhoedskruid, Digitalis purpurea, dat in een groot deel van Frankrijk in het wild groeit, behalve in het Middellandse Zeegebied. Je vindt het aan de bosrand, langs wegbermen, op open plekken in het bos of op braakliggend land. In Frankrijk komen ook Digitalis grandiflora en Digitalis lutea in de natuur voor.

Vingerhoedskruiden behoren tot de weegbreefamilie, maar werden vroeger ingedeeld bij de helmkruidfamilie. De weegbreefamilie omvat veel, vaak kruidachtige planten, zoals weegbree, penstemons, ereprijzen en leeuwenbekken. Vingerhoedskruiden lijken trouwens sterk op de bloemen van penstemons!

De naam vingerhoedskruid komt van het Latijnse digitus, wat ‘vinger’ betekent, omdat je een vinger in de bloem kunt steken alsof het een handschoen is. Daarom wordt het soms ook ‘herderinnetjeshandschoen’, ‘handschoenmaakster’ of ‘Onze-Lieve-Vrouwehandschoen’ genoemd.

Het vingerhoedskruid is een hoge, zeer rechte plant die voor verticaliteit in de tuin zorgt. Het is een behoorlijk indrukwekkende plant: ze oogt natuurlijk en past zich gemakkelijk aan, maar valt door haar hoogte, imposante vorm en lichtheid meteen op. De bloemstengels van het vingerhoedskruid kunnen wel twee meter hoog worden! Bij sommige lagere soorten worden ze echter niet hoger dan 60 cm (Digitalis lutea, Digitalis dubia, Digitalis parviflora…). Het vingerhoedskruid heeft een lange, zeer rechte bloemstengel die niet vertakt. Deze is stevig, robuust, hol en behaard. Vingerhoedskruiden zijn trouwens vaak behaarde planten: hun stengels, bloemen, zaaddozen en de onderkant van de bladeren zijn meestal bedekt met een fijn dons van witte haren.

Digitalis purpurea: botanische illustratie

Het vingerhoedskruid vormt in het eerste jaar een bladrozet en bloeit pas het jaar daarna. Ofwel sterft het na de bloei af en zaait het zich uit, ofwel leeft het nog enkele jaren verder. Als je een vaste plant zoekt, kies dan bijvoorbeeld Digitalis mertonensis of Digitalis ‘Glory of Roundway’.

Het vingerhoedskruid bloeit in juni en juli en soms tot in september. Je moet tot het tweede jaar wachten om de bloei te zien, want in het eerste jaar vormt de plant alleen een bladrozet.

Vingerhoedskruiden dragen lange, rechtopstaande bloemstengels met talrijke bloemen. Deze staan dicht opeen, allemaal aan één kant van de stengel, en openen van onder naar boven. De bloemen boven in de bloemstengel zijn dus nog gesloten wanneer die onderaan opengaan. Digitalis lutea heeft een zeer verfijnde uitstraling: de trossen zijn smal en lang en bestaan uit kleine, fijne bloemen.

De bloemen zijn buisvormig of hebben de vorm van langwerpige klokjes die naar de grond gericht zijn. Ze bestaan uit vijf vergroeide bloembladen die een wijd uitlopende buis vormen, omgeven door vijf kelkbladen. Aan het uiteinde opent de bloemkroon zich in twee lippen, die niet altijd duidelijk van elkaar te onderscheiden zijn. De bovenlip vormt twee lobben en de onderlip drie, die soms sterk ontwikkeld zijn. Binnen in de kroonbuis bevinden zich vier meeldraden. Het komt vrij vaak voor dat de bloemen behaard zijn.

Het vingerhoedskruid draagt grote bloemen die vier tot vijf centimeter lang zijn. Bij andere variëteiten zijn ze veel kleiner. Bij Digitalis parviflora worden ze bijvoorbeeld niet langer dan twee centimeter.

Hoewel het vingerhoedskruid het bekendst is, kunnen vingerhoedskruiden ook andere kleuren hebben. Er zijn prachtige kleurvariaties met rood, mauve en lichtroze, maar ook vingerhoedskruiden met gele of soms zuiver witte bloemen, wat de plant zeer elegant maakt! (zoals bij ‘Snow Thimble’). Soms zijn de bloemen chocoladebruin, zoals bij Digitalis parviflora. De kleuren zijn vrij warm, maar vaak zacht. Digitalis obscura onderscheidt zich van andere variëteiten door de bloemen in zeer heldere, oranjerode tinten. Afgezien van dit bijzondere vingerhoedskruid kun je voor een uitbundige bloei kiezen voor digiplexis, planten die zijn ontstaan uit een kruising tussen vingerhoedskruiden en Isoplexis!

De binnenkant van de bloemen van vingerhoedskruiden is meestal gemarkeerd met donkerdere patronen: de bloemen kunnen bedekt zijn met kleine stippen of willekeurige vormen, of geaderd zijn. Het contrast is uitzonderlijk bij het vingerhoedskruid ‘Pam’s Choice’, waardoor de hele bloemstengel bijna hypnotiserend wordt! Digitalis purpurea draagt licht paarsroze bloemen, die contrasteren met de donkerpaarse vlekken aan de binnenkant van de bloemkroon.

Het vingerhoedskruid is een drachtplant: de bestuiving gebeurt door insecten, vooral hommels en bijen. De onderlip van de bloemkroon dient als landingsplaats voor insecten die de nectar onder in de bloem verzamelen.

De verschillende bloeiperioden van vingerhoedskruiden! Digitalis purpurea (foto H. Zell), Digitalis lanata (foto Katya), Digitalis_grandiflora (foto Orchi) en Digitalis obscura (foto Peganum)

De bladeren van het vingerhoedskruid zijn gaaf en langwerpig, ovaal en ongedeeld. Afhankelijk van de variëteit zijn ze 5 tot 25 centimeter lang. Soms zijn ze getand langs de bladrand. Ze zijn donkergroen en aan de onderkant vaak behaard. De nerven zijn sterk geprononceerd, waardoor de bladeren een gerimpeld uiterlijk krijgen. Een deel van de bladeren vormt een rozet aan de voet van de bloemstengel, andere zijn aan de stengel bevestigd en staan afwisselend gerangschikt. De grondstandige bladeren zijn groot en hebben een lange bladsteel. Hoe hoger aan de bloemstengel, hoe kleiner de bladeren worden; ze zijn dan bijna zittend, met een zeer korte bladsteel, en komen minder vaak en minder dicht voor. De bladeren van Digitalis obscura zijn zeer smal, bijna lijnvormig.

Digitalis purpurea: rozet van grondstandige bladeren (Jean-Marc Pascolo) en een afzonderlijk blad

De vruchten zijn behaarde zaaddozen die bij rijpheid opengaan en dan een groot aantal kleine zaden vrijgeven. Ze worden door de wind of dieren verspreid. Vingerhoedskruiden hebben de neiging zich spontaan uit te zaaien.

Vingerhoedskruiden zijn gekruist met isoplexis (Isoplexis canariensis) – een zeer verwante plant die soms tot de vingerhoedskruiden wordt gerekend – om Digiplexis te verkrijgen. Deze hybriden dragen, net als vingerhoedskruiden, rechtopstaande bloemstengels, maar hun bloemen hebben vurige kleuren: rood, oranje, geel, roze… nog fellere kleuren dan die van vingerhoedskruiden. Ze moeten echter in een zacht klimaat worden gekweekt, omdat ze weinig winterhard zijn.

Belangrijkste variëteiten van vingerhoedskruid

De meest geteelde variëteiten

De variëteiten die kalk en zon verdragen

De digiplexis

Deze variëteiten komen veel voor en hebben klassieke groeiomstandigheden nodig voor vingerhoedskruid: plant ze bij voorkeur in de halfschaduw, in lichte, zure, humusrijke, maar tegelijk frisse en goed doorlatende grond.

Digitalis purpurea - Vingerhoedskruid

Dit is de bekendste en meest voorkomende soort! Ze heeft prachtige roze bloemen, die aan de binnenkant van de kroon purper gevlekt zijn. Ze zaait zich gemakkelijk zelf uit.

• Bloeitijd juli tot september
• Uiteindelijke planthoogte 1,50 m

Productfiche bekijken

Digitalis purpurea Suttons Apricot - Vingerhoedskruid

Dit vingerhoedskruid valt op door zijn zachte, zeer lichte abrikoosroze kleur, die bijna vleeskleurig is. Het is perfect voor een cottagetuin of een romantische tuin.

• Bloeitijd juli, augustus
• Uiteindelijke planthoogte 1 m

Productfiche bekijken

Digitalis purpurea Pam's Choice - Vingerhoedskruid

Een variëteit met een uitzonderlijk contrast: de bloemen zijn wit en aan de binnenkant van de keel purper tot donkerrood gevlekt. De kroonbuis is ingesneden en gespleten, in tegenstelling tot die van andere soorten vingerhoedskruid, waarvan de bloembladen over de hele lengte met elkaar vergroeid zijn. De bloem krijgt daardoor een verrassende vorm!

• Bloeitijd juni tot augustus
• Uiteindelijke planthoogte 1,20 m

Productfiche bekijken

Digitalis Glory of Roundway - Vingerhoedskruid

Deze plant wordt gewaardeerd om zijn verfijnde en delicate bloei! De bloemen hebben een mooie zachtroze, licht oranjeachtige kleur en zijn aan de binnenkant bruin gevlekt. De bloei duurt lang en in tegenstelling tot ander vingerhoedskruid is deze soort volledig winterhard.

• Bloeitijd juni tot september
• Uiteindelijke planthoogte 80 cm

Productfiche bekijken

Digitalis purpurea Alba - Vingerhoedskruid

Dit is een zeer elegante variëteit, met lange bloemstengels vol zuiver witte bloemen die aan de binnenkant van de kroon zeer licht gevlekt zijn. Ze brengt licht in je borders.

• Bloeitijd juni tot augustus
• Uiteindelijke planthoogte 1 m

Productfiche bekijken

Digitalis Goldcrest - Vingerhoedskruid

Een vingerhoedskruid met een compacte groeiwijze en mooie oranjerode bloemen met roze nuances. Deze plant verdraagt een zonnige standplaats goed en kan in een pot worden geplant. Het is een steriele hybride die geen zaden vormt.

• Bloeitijd augustus tot november
• Uiteindelijke planthoogte 50 cm

Productfiche bekijken

Sommige soorten vingerhoedskruid verschillen van de meest voorkomende variëteiten wat hun groeiomstandigheden betreft. Terwijl het rode vingerhoedskruid zure bodems op prijs stelt, kunnen andere soorten op kalkrijke grond groeien. Ze verdragen een zonnige standplaats, maar vermijd liever de brandende zon, vooral als je in het zuiden van Frankrijk woont.

Digitalis lutea - Gele vingerhoedskruid

Dit is een goed winterhard vingerhoedskruid dat talrijke kleine bloemen in een zeer zachte gele kleur heeft, verzameld in lange, smalle trossen. In Frankrijk groeit het in het wild!

• Bloeitijd juli tot september
• Uiteindelijke planthoogte 80 cm

Productfiche bekijken

Digitalis parviflora - Vingerhoedskruid

Dit vingerhoedskruid draagt lange aren met bruinachtig honingkleurige, licht oranje bloemen. Een zeer warme tint! Het kan in de zon groeien als de grond fris blijft.

• Bloeitijd augustus, september
• Uiteindelijke planthoogte 70 cm

Productfiche bekijken

Digitalis grandiflora - Geel vingerhoedskruid

Digitalis grandiflora heeft zachtgele bloemen, waarvan de binnenkant gemarkeerd is met donkerder, bruine nerven. Een eenvoudige en lichte bloei! Deze plant kan in de halfschaduw of zon groeien, maar vermijd een brandende standplaats.

• Bloeitijd juli tot september
• Uiteindelijke planthoogte 80 cm

Productfiche bekijken

Digitalis ferruginea Gigantea - Vingerhoedskruid

Dit vingerhoedskruid heeft lichtgele tot okerkleurige bloemen, die contrasteren met bruine nerven aan de binnenkant van de kroon. Vermijd de brandende zon. Deze plant voelt zich goed in stenige grond of een grindtuin.

• Bloeitijd juli tot september
• Uiteindelijke planthoogte 1,60 m

Productfiche bekijken

Digitalis obscura - Wilgebladig vingerhoedskruid

Dit is een prachtig vingerhoedskruid met oranje tot rode bloemen in lange, overhangende klokjes en zeer fijn loof. Je kunt het zonder problemen op een warme en droge plek in de volle zon zetten, bijvoorbeeld in een rotstuin!

• Bloeitijd juli tot oktober
• Uiteindelijke planthoogte 60 cm

Productfiche bekijken

 

Digiplexis zijn weinig winterharde, maar zeer kleurrijke variëteiten, ontstaan uit een kruising tussen vingerhoedskruid en zijn neef Isoplexis canariensis.

 

Digitalis Illumination Flame - Vingerhoedskruid

Deze variëteit wordt gewaardeerd om zijn flamboyante bloei! De bloem is aan de buitenkant rood en opent zich met een oranjerode keel. Een subtiele overgang van warme tinten!

• Bloeitijd juli tot november
• Uiteindelijke planthoogte 1 m

Productfiche bekijken

Digitalis valinii Berry Canary - Vingerhoedskruid

Deze digiplexis heeft rechtopstaande aren met zeer mooie roze bloemen, met een crèmewitte, purper gevlekte keel. Een variëteit met een vrij compacte groeiwijze.

• Bloeitijd juli tot november
• Uiteindelijke planthoogte 70 cm

Productfiche bekijken

Vingerhoedskruid planten

Waar plant je vingerhoedskruid?

Vingerhoedskruid staat bekend als een plant voor de halfschaduw, die het bijvoorbeeld goed doet aan de bosrand. Hoewel het inderdaad niet van felle zon houdt, kan vingerhoedskruid (vooral gekweekte variëteiten) ook op een zonnige standplaats groeien. Dit hangt af van je geografische ligging: in het Middellandse Zeegebied kun je het beter op een plek zetten waar het tijdens de warmste uren schaduw heeft, terwijl het ten noorden van de Loire in de zon kan worden geplant.

Vingerhoedskruid geeft de voorkeur aan lichte bodems. Vermijd te zware, kleiachtige bodems die in de winter vochtig blijven en zo het ontstaan van ziekten bevorderen. Je kunt dit verhelpen door bij het planten lavagrind, grind of grof zand door de bodem te mengen. Zo kan het water sneller in de bodem infiltreren. Vingerhoedskruid houdt ook van bodems die rijk zijn aan organische stof, daarom is het aan te raden om bij het planten compost toe te voegen. Een substraat van het type bosgrond zou ideaal zijn (los, licht, luchtig en humusrijk).

Vingerhoedskruid is een vrij hoge plant: zet hem liever achter in de border, achter lagere planten. Je kunt vingerhoedskruid ook vlak voor een haag planten. Plant het ook op een beschutte standplaats, want de wind kan de stengels doen ombuigen. Anders moet je ze steunen. Kies de standplaats zorgvuldig: eenmaal geplant houdt vingerhoedskruid er niet van om verplaatst te worden!

Vingerhoedskruid houdt van zure bodems. Je kunt bij het planten wat heidegrond toevoegen. Kalkrijke bodems zijn echter uitstekend geschikt voor andere soorten, zoals Digitalis lutea, Digitalis parviflora of Digitalis laevigata…

Hoewel vingerhoedskruid van humusrijke bodems houdt die in de zomer koel blijven, passen sommige soorten zich goed aan drogere omstandigheden aan. Ze doen het goed in een rotstuin of een mediterrane tuin. Dat geldt bijvoorbeeld voor Digitalis obscura, een prachtig vingerhoedskruid met oranjerode bloemen.

Wanneer planten?

Plant vingerhoedskruid bij voorkeur in het najaar, idealiter in oktober. Je kunt het ook in het voorjaar planten.

Hoe planten?

We raden aan om ze 30 of 40 centimeter uit elkaar te planten. Zet ze in groepen, met minimaal drie of vijf planten, maar plant ze niet afzonderlijk.

1. Dompel de wortelkluit onder in een met water gevulde teil om hem goed te bevochtigen
2. Graaf een plantgat. Maak de bodem van het gat los en meng er wat compost door om de bodem te verrijken. Is je bodem zwaar, voeg dan grind of lavagrind toe om het water beter te laten infiltreren.
3. Plant de wortelkluit in het gat.
4. Vul het gat rondom op met de uitgegraven grond, vermengd met enkele handenvol potgrond, en druk de grond aan.
5. Geef royaal water.

Blijf regelmatig water geven totdat de plant goed is aangeslagen.

Digitalis mertonensis (foto SB Johnny)

Onderhoud

Vingerhoedskruiden zijn gemakkelijk te kweken planten die weinig onderhoud vragen. Ze houden van vochthoudende bodems; voorkom dat de grond in de zomer volledig uitdroogt door bij hoge temperaturen wat water te geven. Geef direct bij de voet water om het loof niet nat te maken, want dat kan de ontwikkeling van ziekten zoals echte meeldauw en valse meeldauw bevorderen.

Eenmaal gevestigd moet je vingerhoedskruiden beslist niet verplaatsen, om hun kwetsbare penwortel niet te beschadigen. Ze kunnen ondersteuning nodig hebben, omdat hun lange bloemstengels gevoelig zijn voor wind. Je kunt ook een laag mulch (houtsnippers, dode bladeren…) rond de voet van het vingerhoedskruid aanbrengen om te voorkomen dat onkruid gaat groeien en de bodem in de zomer vochthoudend te houden.

We raden aan de bloemstengels af te knippen zodra ze zijn uitgebloeid, omdat dit de vorming van nieuwe bloemen stimuleert en voorkomt dat de plant onnodig uitgeput raakt. Je kunt de plant ook de kans geven zich spontaan uit te zaaien door enkele uitgebloeide bloemen aan de voet te laten staan.

Vingerhoedskruid houdt van rijke, vruchtbare bodems: in het voorjaar zal het een gift goed verteerde compost waarderen. Leg de compost bij de voet van de plant en werk hem met een lichte grondbewerking met handklauw door de bodem.

Vingerhoedskruiden zijn over het algemeen weinig gevoelig voor ziekten. Toch kunnen ze worden aangetast door echte meeldauw of valse meeldauw. Echte meeldauw herken je aan de aanwezigheid van een witte viltlaag op de bladeren. Behandel de plant door zuiveringszout te verspuiten. Ze kunnen ook last krijgen van anthracnose, die bruine vlekken op het loof veroorzaakt. Naaktslakken en slakken zijn dol op jonge scheuten. Bescherm je vingerhoedskruiden door houtsnippers of as rondom de planten te strooien, zodat de slakken er niet langs kunnen, of maak een naaktslakkenval.

Vermeerderen: vingerhoedskruid zaaien

Het is gemakkelijk om vingerhoedskruid te vermeerderen door de zaden te zaaien. Het zaaien van cultivars levert planten op die de neiging hebben om terug te keren naar hun oorspronkelijke vorm. Ze zijn niet per se raszuiver, vooral niet wat de bloemkleur betreft. Zaai liever de botanische soorten (Digitalis purpurea, D. grandiflora, D. lanata, enz.) om jonge planten te verkrijgen die identiek zijn aan de moerplant.

Zaaien

Als de omstandigheden geschikt zijn en u de uitgebloeide bloemen niet hebt verwijderd, zaait vingerhoedskruid zich overvloedig vanzelf uit. U kunt dus enkele uitgebloeide bloemen aan de stengels laten zitten of de zaaddozen verzamelen en ze verkruimelen op de plek waar u nieuwe planten wilt hebben. Aarzel ook niet om de zaden te oogsten en ze zelf te zaaien. U kunt ook zaden van vingerhoedskruid kopen om zeker te zijn van een raszuivere variëteit.

Het zaaien van vingerhoedskruid is gemakkelijk succesvol uit te voeren. U kunt de zaden naar keuze onder glas of rechtstreeks in de volle grond zaaien. Omdat ze over het algemeen pas in het tweede jaar bloemen geven en soms na de bloei afsterven, raden we aan om regelmatig te zaaien (of, eenvoudiger, de planten zich vanzelf in de tuin te laten uitzaaien), zodat u elk jaar van hun bloei kunt genieten.

Onder glas:

Zaai de zaden in het voorjaar, rond mei-juni.

1. Vul een pot of zaaitray met substraat (potgrond waaraan u grof zand hebt toegevoegd voor de drainage, en eventueel wat heidegrond voor de zuurgraad). Egaliseer het oppervlak en druk het licht aan.
2. Verdeel de zaden over het substraat. Druk ze heel licht aan, maar bedek ze niet, want ze hebben veel licht nodig om te kiemen.
3. Geef water met een fijne broes.

Zet de zaai op een lichte plek, bij een temperatuur van ongeveer 18 tot 20 °C. Houd het substraat licht vochtig tot de kieming. Verspenen de jonge scheuten in individuele potten wanneer ze 6 tot 8 centimeter hoog zijn. Let goed op, want hun wortels zijn kwetsbaar, waardoor het verspenen delicaat is. U kunt ze in het najaar, rond oktober, in de tuin planten.

Een jonge plant van vingerhoedskruid

In de volle grond:

U kunt vanaf mei en de hele zomer door rechtstreeks op de gewenste plek zaaien.

1. Bewerk de bodem en maak een fijn zaaibed klaar (verwijder onkruid, kluiten en de grootste stenen). Voeg heidegrond toe als uw grond kalkrijk is. U kunt ook wat potgrond toevoegen.
2. Zaai de zaden aan de oppervlakte.
3. Bedek ze met een zeer dun laagje substraat.
4. Geef water met een fijne broes.

Blijf in de weken na het zaaien water geven. Veel zaden zullen kiemen; u moet ze dan uitdunnen en slechts enkele van de krachtigste kiemplanten behouden.

Vingerhoedskruid combineren in de tuin

Met zijn grote, stevige en rechte stengels is vingerhoedskruid een zeer structurerende plant. Het geeft een vlakke border meteen meer volume en verticaliteit. Benut deze eigenschap door de hoge bloemstengels tussen lagere planten te zetten, zoals ooievaarsbekken, purperklokjes, schoenlappersplanten of vrouwenmantels… Over het algemeen plant je vingerhoedskruid bij voorkeur achter in de border, met lagere planten ervoor. Met hun fijne, slanke aren kunnen ze mooie vormcontrasten creëren en de eentonigheid van een vlakke border doorbreken.

Vingerhoedskruid heeft een uitgesproken wilde uitstraling en past gemakkelijk in een natuurlijk aangelegde tuin. Je kunt het combineren met grassen en bloemen zoals die van sieruien, Zeeuwse knoopjes, akeleien, knautia’s of nagelkruiden… Kies bij voorkeur voor vrij eenvoudige, ingetogen en luchtige bloemen. En laat vingerhoedskruid vooral spontaan uitzaaien en steeds terugkomen, soms op een andere plek. Voor een steeds natuurlijke uitstraling kun je vingerhoedskruid gerust in de bosrand planten! Stel een koele, wilde tuin samen door het te combineren met varens, tricyrtis, hosta’s of brunnera’s… Eventueel ook met schaduwminnende hortensia’s, zoals Hydrangea serrata. De frisse tint van vingerhoedskruid combineert perfect met het zachte groen van varens. Bovendien zijn het allebei sierlijke planten die voor frisheid zorgen. Omdat vingerhoedskruid van nature aan de bosrand groeit, kun je het ook tegen een landelijke haag planten om een soort bosrandeffect te creëren.

Vingerhoedskruid is een elegante plant met een palet aan zeer verfijnde kleuren. De bloemen hebben een chique uitstraling, met de patronen aan de binnenkant van de kroon. Gebruik het om een romantische sfeer te creëren. Kies variëteiten in pasteltinten: roze, zachtgeel, wit, abrikoos (bijvoorbeeld ‘Sutton’s Apricot’), enzovoort. Combineer ze met rozen, Zeeuwse knoopjes, gipskruid, ooievaarsbekken en oosterse papavers! … In dezelfde romantische en poëtische sfeer kun je vingerhoedskruid ook in een cottagetuin verwerken. Geef de voorkeur aan blauwe en witte tinten, weelderig loof en laat enkele rechtopstaande bloemstengels uitsteken: natuurlijk die van vingerhoedskruid, maar ook van sieruien of veronicastrums… Benut ook de sierlijke witte schermen van de Schermbloemenfamilie, zoals Orlaya grandiflora. Vingerhoedskruid combineert ook goed met de delicate bloemen van klokjesbloemen (bijvoorbeeld Campanula trachelium).

Sommige soorten vingerhoedskruid, vooral de mediterrane soorten, kun je ook in een droge tuin of grindtuin verwerken. Dat geldt voor Digitalis obscura, die zeer mooie oranjerode bloemen draagt en goed bestand is tegen warmte en droogte. Plant deze soort op een zonnige plek op het zuiden, in goed doorlatende, stenige grond, samen met rotsplanten: duizendblad, Stipa tenuifolia, heiligenbloemen, huislook…

Een combinatie met Digitalis ‘Suttons Apricot’, Iris ‘Jane Phillips’ en Papaver orientale ‘Patty’s Plum’ (foto Clive Nichols – MAP) / Digitalis mertonensis, Veronicastrum en Aruncus aethusifolius ‘Horatio’

→ Ontdek meer ideeën voor combinaties met vingerhoedskruid in de adviesfiche van Christine