Digitalis obscura - Wilgebladig vingerhoedskruid

De Digitalis obscura is een bijzondere botanische vingerhoedskruidsoort afkomstig uit Spanje, perfect aangepast aan droge grond en de mediterrane zon. Het is een vaste plant met een gedrongen groeiwijze, of een halfheester die meer of minder vertakt is, en die aren met kleine buisbloemen draagt, evenals zeer smal loof. Het geheel doet een beetje denken aan een penstemon. De bloemen zijn klein, maar zeer talrijk, en verre van 'obscura' (donker) zijn ze getooid in warme tinten als de zuidelijke zon, in een verfijnde mix van beige, oker, koper en mahonie. Origineel en werkelijk sierlijk, is ze ook zeer winterhard in goed drainerende bodem, en kan ze van noord tot zuid in ons land worden gekweekt, zelfs in bergachtige gebieden.

De Digitalis obscura is een kruidachtige vaste plant met een houtige basis, behorend tot de weegbreefamilie (Plantaginaceae). Ze is oorspronkelijk afkomstig uit de bergen en kustvlakten van Zuidoost-Spanje en Noord-Afrika. Hoewel haar voorkeur uitgaat naar droge klimaten op grote hoogte, past ze zich zeer goed aan aan andere kweekomstandigheden, mits ze veel zon krijgt en een grind- of zandgrond die perfect drainerend is en niet te kalkrijk. Haar droogteresistentie is bewezen wanneer de plant goed geworteld is.

Deze 'obscura' vingerhoedskruid, met een opgaande groeiwijze, bereikt ongeveer 60 cm hoogte in bloei en zal zich over 40 cm uitbreiden. De stengels, bruinachtig aan de basis, dragen smalle bladeren van 10 tot 15 cm lang, glad, glanzend, dik als leer, in een blauwgroene of grijzige tint, decoratief, en ingeplant in een spiraal naar het onderste deel van de aar. Deze aar verlengt zich in het late voorjaar en draagt over meer dan de bovenste helft talrijke bloemen van 2 tot 3 cm lang. Elke roestbruine tot beige bloem toont een keel die met rood is gestippeld. Deze bloei, die plaatsvindt van mei-juni tot juli-augustus, soms zelfs september afhankelijk van het klimaat, is nectarrijk en drachtgevend. Dit vingerhoedskruid zaait zich gemakkelijk uit op plekken waar het zich thuisvoelt.

Veel tuiniers denken dat vingerhoedskruid van wat koelere en schaduwrijke plekken houdt, wat voor de meeste soorten ook klopt. Er bestaan echter enkele mediterrane botanische soorten die bijzonder interessant zijn in droge tuinen, of simpelweg tuinen die in de zomer weinig water krijgen: Digitalis obscura, maar ook D. lanata, D. lutea en D. orientalis. De 'obscura' vingerhoedskruid houdt van bergachtige steenachtige plekken die op het zuiden zijn gericht, en doet het ook goed in halfschaduw in een warm en droog klimaat, in gezelschap van cistes, lavendel, bonenkruid, heiligenbloem en salie (zoals S. sclarea, S. palaestina, S. chamaedryoides).
Het is dan ook heel natuurlijk in de volle zon en in de grindtuin dat ze haar plek heeft gevonden in onze tuin, samen met siergrassen, Yucca's en vuurpijlen. Haar bloemen houden het ook uitstekend in een vaas.