Digitalis grandiflora - Geel vingerhoedskruid

Digitalis grandiflora, het grootbloemig vingerhoedskruid, is een robuuste vaste plant die je herkent aan zijn grote crèmegele bloemen, fijn gespikkeld met bruin in de keel. Het leeft langer dan het paars vingerhoedskruid, bloeit meerdere jaren en zaait zichzelf makkelijk uit in de tuin. De verticale bloemstengels brengen leven in de borders op een plek in de halfschaduw in het begin van de zomer. Deze wilde plant is goed winterhard en stelt weinig eisen aan de bodem, en ontving de Award of Garden Merit van de RHS.

Deze botanische soort behoort tot de familie van de Plantaginaceae (weegbreefamilie). Het is een kruidachtige vaste plant met een variabele levensduur, van 4 tot 5 jaar, waarbij sommige exemplaren zich als tweejarig gedragen. Het loof in een bladrozet is wintergroen tot half wintergroen, afhankelijk van de strengheid van de winter. Het natuurlijke verspreidingsgebied loopt van Centraal-Europa tot het zuidwesten van Siberië en omvat een deel van Frankrijk. Ze groeit in lichte bossen, bosranden, graslanden en rotsachtige hellingen, van heuvels tot in de subalpiene zone. Het grootbloemig vingerhoedskruid vormt een bladpol van 30 tot 45 cm breed. De ovale tot lancetvormige bladeren, 10 tot 25 cm lang, zijn diepgroen, glanzend aan de bovenkant, fijn getand en behaard langs de nerven aan de onderzijde. In het begin van de zomer groeien rechte, bebladerde stengels tot 70 tot 90 cm boven de grond. Ze dragen bloemen die allemaal naar dezelfde kant zijn gericht en zich van onder naar boven geleidelijk openen. Elke bloemkroon vormt een brede buisvormige klok van 3 tot 5 cm lang, in een zachte gele tot crème kleur, naar de grond toe gebogen en versierd met een fijn lichtbruin netwerk in de keel. De bloei valt van juni tot augustus, afhankelijk van de hoogte en het klimaat. Het terugsnoeien van de uitgebloeide hoofdstengel kan bloemen op de zijscheuten doen verschijnen. De bevruchte bloemen produceren ovale zaaddozen die talrijke fijne zaadjes vrijgeven, wat zorgt voor een spontane uitzaai. Dit vingerhoedskruid verdraagt vorst tot bijna -20 °C en korte droge periodes zodra het goed geworteld is. Alle delen zijn zeer giftig bij inname. 

Grootbloemige vingerhoedskruiden brengen een natuurlijke bossfeer in de tuin als je ze combineert met landelijke vaste planten zoals Astrantia's, akeleien, bosooievaarsbekken en klokjesbloemen. Ze zijn ook goede buren voor rozestruiken in wit, geel of zalmkleurig en grote asters.