Waarom heeft mijn druif geen druiven?

Omdat het planten niet onder ideale omstandigheden is gebeurd

Van oorsprong uit het Middellandse Zeegebied heeft de druivenstok een dringende behoefte aan zon en warmte. Daarentegen is hij niet bijzonder kwetsbaar, want hij kan temperaturen tot – 20 °C verdragen. Toch is de druivenstok zeer gevoelig voor late voorjaarsvorst, die in één nacht alle vooruitzichten op vruchtvorming kan vernietigen. De bloemknoppen bevriezen namelijk al zodra de thermometer – 2 °C aangeeft. De druivenstok heeft daarom een zeer zonnige standplaats nodig (minstens 7 uur direct zonlicht), bij voorkeur op het zuiden of zuidoosten, en vooral perfect beschut tegen koude wind en tocht. In de streken ten noorden van de Loire is het dan ook essentieel om de tafeldruif langs een muur op een leiwijnstok of op een pergola op het zuiden te kweken.

Idealiter wordt de druivenstok op een standplaats op het zuiden of zuidwesten geplant

Wat de bodem betreft, is de tafeldruif veel minder veeleisend, want hij past zich aan alle bodemtypes aan, op voorwaarde dat ze perfect gedraineerd zijn. De druivenstok heeft vooral een hekel aan zware, doornatte en kleiachtige grond. Daarentegen gedijt hij uitstekend in droge of stenige, neutrale tot kalkhoudende kleigrond.

Tot slot heeft een druivenstok dankzij zijn groeikracht absoluut een stevige ondersteuning nodig. De wijnstokloten winden zich dankzij de ranken om de aangeboden ondersteuning en kunnen 6 tot 7 m lang worden.

Als je niet aan deze vereisten hebt voldaan, is de kans kleiner dat je druivenstok vrucht draagt.

Omdat je druif te jong (of te oud) is

Als je je tafeldruif hebt geplant, moet je nog wat geduld hebben! Een tafeldruif draagt namelijk pas vanaf het derde jaar echt vrucht. Daarvoor kan de plant je inderdaad één of twee trossen geven, maar meer niet.

Als je daarentegen een huis met een tuin hebt gekocht, weet je niet hoe oud de wijnstok die er groeit is. En hoewel een wijnstok uitzonderlijk lang kan leven, zal de vruchtvorming vanaf 25 tot 30 jaar minder rijk en minder regelmatig zijn.

Omdat je niet de juiste variëteit hebt gekozen

Afhankelijk van de regio waarin je woont, en vooral van het klimaat dat er heerst, zal de keuze van druivenrassen volledig verschillend zijn. Zo kun je als je ten zuiden van de Loire woont en tuiniert, je hart ophalen en vrijwel alle druivenrassen kweken, zowel vroege rassen (oogst vanaf begin augustus in het zuiden), middentijdse rassen (oogst eind augustus in het zuiden) als late rassen (oogst in oktober in het zuiden).

Ten noorden van de Loire kun je daarentegen beter rassen kiezen waarvan de bloei niet te vroeg valt. De vruchtzetting kan namelijk in gevaar komen door nachtelijke voorjaarsvorst. Je kunt dan wel kiezen voor rassen met een vroege vruchtzetting. Vermijd ook te late rassen die pas na oktober rijpen. In sommige regio’s is de winter in oktober namelijk al begonnen! Voor een goede vruchtzetting raadt Virginie je daarom 10 winterharde rassen voor het noorden van de Loire aan.

Aan deze lijst met rassen kan ‘Perle de Csaba’ worden toegevoegd, een oud ras van Hongaarse oorsprong dat in april-mei bloeit en al vanaf augustus (vroeg) geoogst kan worden. Het produceert trossen met kleine witte druiven. Het ras ‘Ora’ is dankzij zijn vroege vruchtzetting eveneens een goede keuze, met mooie trossen kleine, goudkleurige en heerlijk zoete druiven.

De rassen ‘Perle Csaba’ en ‘Ora’ hebben een vruchtzetting die vroeg genoeg is om ze ten noorden van de Loire te planten

Omdat ze niet goed wordt onderhouden

Om de mooiste trossen te produceren, heeft een tafeldruif het hele jaar door een minimum aan onderhoud nodig. Dit onderhoud bestaat voornamelijk uit water geven, mulchen en leiden. Zonder deze drie essentiële handelingen komt de vruchtvorming op lange termijn in het gedrang.

De eerste drie jaar na het planten moet regelmatig water worden gegeven (ongeveer eenmaal per week in de zomer). Door een kuiltje rond de voet van de druivenrank te maken, kan het water optimaal worden benut. Daarna redt de druivenrank zich alleen, omdat hij over een zeer diep wortelstelsel beschikt. Na 3 jaar teelt is hij zelfs zeer resistent tegen droogte.

Mulchen is in de zomer onmisbaar om een bepaalde mate van vochtigheid te behouden en de ontwikkeling van onkruid te voorkomen.

De wijnstokloten moeten voor een efficiëntere groei worden geleid. Aarzel dus niet om de ranken op hun steun te helpen. Ook wordt aangeraden om de bladeren te verwijderen die de trossen zouden kunnen verbergen en verhinderen dat ze rijpen.

De druivenrank moet langs een stevige steun worden geleid

Tot slot kan in de winter wat compost worden toegevoegd om de bodem te verrijken. Maar overdrijf niet. Ook kan om de 2 tot 3 jaar wat hoornmeel worden toegediend om de vruchtvorming te bevorderen.

Omdat ze niet goed is gesnoeid

Als je hebt besloten om je wijnstok als klimplant over een pergola of prieel te leiden, wordt het snoeien van de wijnstokken uiteraard minder noodzakelijk. En vooral minder streng. Je hoeft alleen de te uitbundig groeiende scheuten in goede banen te leiden door ze licht terug te knippen. Ook heeft deze snoei tot doel om dode, droge of zieke takken te verwijderen, evenals te sterk ineengestrengelde takken. Na 3 jaar zal je wijnstok vruchten dragen, die weliswaar kleiner maar net zo smakelijk zijn.

Een wijnstok die over een pergola of prieel wordt geleid, wordt minder streng gesnoeid

Als je de wijnstok daarentegen tegen een muur wilt leiden, moet hij iets strenger worden gesnoeid. Je zult dan uiteraard enkele trossen missen, maar de trossen die rijp worden, zullen mooier zijn. Toch is het niet nodig om je wijnstok te snoeien zoals een wijnbouwer dat zou doen! Houd er ook rekening mee dat druiventrossen ontstaan aan het onderste deel van de eenjarige scheuten.

Om te weten hoe je je wijnstokken moet snoeien, raad ik je aan de volgende artikelen te lezen:

• Hoe snoei je een wijnstok? 
• Wijnstok: planten, snoei en onderhoud 

Verwijder ook zorgvuldig de wortelopslag, dat wil zeggen de scheuten die op de wijnstok dicht bij de bodem groeien.

Omdat de plant door een ziekte is aangetast of door een plaag wordt aangevallen

De wijnstok is helaas erg vatbaar voor schimmelziekten, te beginnen met echte meeldauw en valse meeldauw, die veel voorkomen in gebieden waar het in het voorjaar regent. Om het ontstaan van deze ziekten, die de wijnstok niet doden maar wel de vruchtvorming beïnvloeden, te voorkomen, wordt aangeraden vanaf de bloei preventief te vernevelen met Bordeauxse pap, zwavel of paardenstaartgier. Deze vernevelingen kunnen worden herhaald, vooral als het regelmatig regent.

Grauwe schimmel of Botrytis komt ook relatief vaak voor, een ziekte die wordt bevorderd door vocht of door de aanwezigheid van de druivenbladroller. De druiven zijn zichtbaar bedekt met een grijsachtige schimmel. Om dit te verhelpen, volstaat het om druiven uit te dunnen bij te dicht opeen zittende trossen, de druivenbladroller te bestrijden of van juli tot half augustus met zwavel te behandelen.

Van de plagen is vooral de druivenbladroller te vrezen. Het gaat om een vlinder die haar eieren op de bloemknoppen en jonge druiven legt. De rupsen van de eerste generatie dringen hierin door en vreten ze op. De rupsen van de tweede generatie vallen de druiven aan, die barsten en uitdrogen. Voor de bestrijding kan men een beroep doen op Bacillus thuringiensis (BT) of feromoonvallen plaatsen. Op lange termijn moet je insectenetende tuinvogels aantrekken, zoals mezen of roodborstjes, die de rupsen maar al te graag op hun menu zetten.

Meer lezen: Ziekten van de wijnstok