Passiebloem: de winterharde toppers
Selectie van de meest winterharde passiebloemen
Inhoud
De passiebloem is een klimplant die geliefd is om haar prachtige bloemen, waarvan de vorm en kleur per variëteit sterk verschillen. Helaas zijn maar weinig passiebloemen bestand tegen de strengheid van onze Nederlandse winters. Sommige zijn echter winterhard tot ongeveer -10 °C wanneer ze onder de juiste teeltomstandigheden groeien.
Ontdek hier een selectie van vier van de meest winterharde variëteiten passiebloemen die er zijn!
Passiflora caerulea: de meest winterharde passiebloem
Passiflora caerulea is de winterhardste van alle passiebloemen, bestand tegen temperaturen tot -12 °C bij volwassen exemplaren.
Passiflora caerulea
De blauwe passiebloem vormt lange, hoekige stengels met ranken die tot 7 m lang worden. De dikke bladeren van de blauwe passiebloem zijn half wintergroen (in de noordelijke streken van Frankrijk bevriezen het blad en de stengels in de winter), donkergroen, 6-8 cm breed en ingesneden in 5 handvormige lobben. Passiflora caerulea wordt gewaardeerd om zijn zeer lange bloei, die van juni tot de eerste nachtvorst duurt en een subtiele citrusgeur verspreidt. De plant heeft bloemen met een diameter van 8 cm, met blauwachtige bloembladen en daarboven een dubbele kroon van draden in tinten van blauwpaars, wit en purper. De daaropvolgende vruchtvorming bestaat uit eivormige, zachte en oranje vruchten die er mooi uitzien, maar geen enkele smaakwaarde hebben. Let op: onrijpe, nog groene vruchten zijn giftig.
Hoewel Passiflora caerulea goed bestand is tegen vorst, is de plant ook zeer goed bestand tegen zomerse droogte. In Zuid-Frankrijk moet deze passiebloem in toom worden gehouden, anders zal zijn uitbundige groei al snel zijn hele omgeving koloniseren. Plan in dat geval een forse voorjaarssnoei en verwijder regelmatig de vruchten om verspreiding te beperken. De blauwe passiebloem is gemakkelijk te kweken en stelt geen hoge eisen aan de bodem, zolang het substraat goed gedraineerd en diep genoeg is. De plant moet noodzakelijkerwijs worden geleid en wordt in de volle grond op een standplaats op het zuiden of westen gekweekt. Bedek in de winter de bodem rond de voet van de plant met mulch om de wortels tegen de kou te beschermen.
Passiflora incarnata: verrassend winterharde passiebloem
Passiflora incarnata is een botanische soort met een zeer goede winterhardheid. Deze soort is inderdaad bestand tegen vorst van ongeveer -10 tot -12 °C.
Passiflora incarnata, © DM – Flickr
Een windende klimplant met een beperkte groei die slechts 3 tot 4 m hoog wordt, de passiebloem wordt gewaardeerd om haar geneeskrachtige eigenschappen en uitzonderlijke sierwaarde. De bladverliezende bladeren zijn kaal, drielobbig en getand, 8 tot 12 cm lang en prachtig glanzend donkergroen. De bloei van Passiflora incarnata is buitengewoon exotisch en ook geurend. De zomerbloemen zijn lichtpaars en worden bekroond door grote, kronkelige draden in dezelfde kleur. In aanwezigheid van andere planten produceert deze passiebloem eetbare vruchten die groen tot geel zijn en een aromatische en aangename smaak hebben.
De passiebloem is voldoende winterhard om in veel streken in de volle grond te worden geplant. De kruidachtige stengels verdwijnen echter bij de eerste echte vorst. Aan het einde van de winter is het daarom raadzaam de bevroren stengels vlak boven de grond terug te snoeien. Passiflora incarnata stelt weinig eisen aan de bodem en houdt van goed doorlatende grond die in de zomer vochtig blijft en in de winter niet te nat is.
Ontdek andere Passiebloemen
Alles bekijken →
Verkrijgbaar in 0 maten
Verkrijgbaar in 0 maten
Verkrijgbaar in 1 maten
Verkrijgbaar in 1 maten
Verkrijgbaar in 1 maten
Verkrijgbaar in 1 maten
Verkrijgbaar in 2 maten
Verkrijgbaar in 1 maten
Verkrijgbaar in 2 maten
Verkrijgbaar in 1 maten
Blauwe passiebloem ‘Purple Haze’: een winterharde hybride met prachtige paarse bloemen
De ‘Purple Haze’ is een hybride afkomstig van Passiflora caerulea die zich van deze soort onderscheidt door de kleur van de bloemen, maar een vergelijkbare koudebestendigheid heeft. Deze passiebloem is namelijk winterhard tot -10 °C.
Passiflora caerulea ‘Purple Haze’, © Forest and Kim Starr – Flickr
Deze windende klimplant wordt tot 5 m hoog, is voorzien van ranken en heeft verspreidstaand, wintergroen blad dat bestaat uit gedeelde, groene bladeren van 6 tot 10 cm lang. De bloei van ‘Purple Haze’ loopt van juni tot oktober en bestaat uit grote bloemen met een diameter van 10 cm, voorzien van witte tepalen en een mauveblauwe, draadvormige kroon. De kortlevende bloemen maken daarna plaats voor oranje, eetbare vruchten die bij rijpheid een friszoete smaak hebben.
Passiflora caerulea ‘Purple Haze’ gedijt vooral goed in voedselrijke, vochtige en goed doorlatende bodems. Plant haar in het voorjaar, bij voorkeur op een zonnige standplaats en beschut tegen koude, uitdrogende wind. In Frankrijk gedijt deze passiebloem zeer goed in de zuidelijke regio’s en langs de Loire. Let op: ze kan in deze streken snel woekeren en moet daarom aan het einde van de winter worden gesnoeid. Haar groeikrachtige klimstengels moeten bovendien langs een stevige steun worden geleid.
Lees ook
Een passiebloem in een pot telenBlauwe passiebloem 'Constance Elliott': wit en winterhard
De ‘Constance Elliott’ is een andere cultivar van Passiflora caerulea die zich onderscheidt door de witte kleur van haar bloemen, maar ook door haar iets geringere winterhardheid. Deze witte passiebloem heeft namelijk een gemiddelde winterhardheid van -8 °C tot -10 °C, afhankelijk van de teeltomstandigheden.
Passiflora caerulea ‘constance elliott’ © manuel m. v. – Flickr
Deze zeer snel groeiende klimplant, die tot 7 m hoog wordt, heeft lange vertakte stengels. De tot aan de basis gedeelde bladeren hebben een mooie middelgroene kleur. Tussen juni en september produceert deze passiebloem bloemen met een diameter van 7 cm, met ivoorwitte bloembladen en een kroon van witte of lichtblauwe draden. De kleine eivormige vruchten, die bij rijpheid oranje kleuren, hebben een weinig aangename smaak.
Passiflora caerulea ‘Constance Elliott’ kan in de volle grond worden gekweekt en dus buiten overwinteren, op voorwaarde dat de plant een standplaats op het zuiden krijgt, of bij gebrek daaraan een standplaats op het westen, en vooral goed beschut tegen koude wind staat. De plant moet in de winter ook worden gemulcht om beter bestand te zijn tegen de winterse kou. ‘Constance Elliott’ houdt van voedselrijke bodems die niet te droog, diep en goed gedraineerd zijn. De plant moet worden geleid en gesnoeid aan het einde van de winter om haar een sierlijke groeiwijze te geven en de bloei te bevorderen. In zuidelijke streken moet de plant door stevige snoei in toom worden gehouden, zodat ze niet de hele ruimte overwoekert.
- Abonneren
- Overzicht
Dit formulier wordt beschermd door reCAPTCHA: u kunt het privacybeleid en de gebruiksvoorwaarden raadplegen.
Opmerkingen