9 haagheesters voor droge bodem

De mirte - Myrtus communis 'Tarentina'

Met zijn kleine, leerachtige, glanzende donkergroene blad, de Tarentijnse mirte, Myrtus communis ‘Tarentina’ bloeit hartje zomer rijkelijk, van juli tot september.

Op zijn dichte, donkere groeiwijze barsten talloze kleine witte bloemen met uitstaande meeldraden, geurig en licht, open als sneeuwvlokken.

Deze variëteit is redelijk winterhard in goed gedraineerde grond en stelt weinig eisen aan de bodem. Ze is onmisbaar in een droge tuin, zowel in de zon als in de schaduw. De wintergroene, zeer aromatische bladeren glanzen aan beide kanten en doen denken aan buxus.

Zijn weerstand tegen droogte, zijn trage groei en zijn tolerantie voor herhaalde snoei maken hem perfect voor het vormen van hagen, het verfraaien van een terras of het laten bloeien van de ondergroei in een dennenbos.

De mirte ‘Tarentina’ verdraagt zomerdroogte en siert de zomer met zijn witte bloemen en vruchten, zelfs op kalkrijke grond

De mastiekboom of pistacheboom - Pistacia lentiscus

Makkelijk te kweken, de Pistacia lentiscus is alleen bang voor koude winters, vooral als hij nog jong is, terwijl een goed gevestigde plant van 4 of 5 jaar oud korte vorstperiodes van ongeveer -12 tot -15 °C kan weerstaan.

Het is een groenblijvende heester met kleine, glanzende en dicht op elkaar staande blaadjes die een opmerkelijke bodembedekker vormen. Hij creëert snel een volumineuze border of een haag tot 2 m hoog. Hij behoudt zijn mooie aromatische, donkergroene blad, zelfs tijdens een lange periode van droogte. Omdat hij goed bestand is tegen zeewind, kun je hem zonder aarzelen aan zee planten. Net als de lauriersneeuwbal, aardbeibomen, mirtes en de Pittosporum is hij perfect om de groenblijvende structuur van de tuin vorm te geven.

In een vrije haag kan hij ook worden gecombineerd met pruikenbomen en bladverliezende kardinaalsmutsen met prachtige herfstkleuren. Zijn donkere blad zorgt voor interessante contrasten met heesters met grijs blad. Hij draagt zeer veel vruchten en is bedekt met helderrode, opvallende en decoratieve bessen. Tot slot draagt hij vaak gekleurde uitgroeisels die gallen worden genoemd; deze worden veroorzaakt door twee parasieten. Deze gallen brengen de gezondheid van de plant niet in gevaar.

Zeer rijkdragend: de helderrode vruchtvorming is altijd zeer decoratief tegen het groenblijvende blad

De lauriersneeuwbal – Viburnum tinus 'Eve Price'

De Viburnum tinus ‘Eve Price’ is een cultivar van de lauriersneeuwbal die zich van de botanische soort onderscheidt door zijn rozer gekleurde bloei en zijn van nature zeer dichte groei. Het is een zeer robuuste, groenblijvende heester die vanaf het najaar zijn kleine bloemschermen vormt in de vorm van decoratieve roze bloemknoppen. De bloemen komen afhankelijk van de regio en het klimaat min of meer vroeg in de winter tot bloei en worden vervolgens gevolgd door kobaltblauwe, later zwarte vruchten die vogels aantrekken.

Het is een plant die de tuinier het hele jaar door plezier geeft en door allerlei kleine dieren wordt gewaardeerd. Omdat de lauriersneeuwbal snoei uitstekend verdraagt, is hij perfect voor het aanleggen van een privacyscherm of windscherm, als vrije of gesnoeide haag. Tot slot past hij zich aan elke standplaats aan, zelfs aan schaduw, en aan elke bodem, ook aan zeer kalkrijke en in de zomer droge bodems.

De lauriersneeuwbal ‘Eve Price’ verlicht de bosgrond met zijn groene blad in frisse tinten. Zijn bloei is prachtig en bijzonder rijk

De smalbladige steenlinde – Phillyrea angustifolia

Botanische verwant van de olijf, de Phillyrea angustifolia vormt van nature een kleine boom met een vrij korte, enkele stam, waarvan de kroon uitgespreid is en die fijne, lange bladeren met een heldergroene kleur heeft. Kleine, geurende crèmekleurige bloemen in okselstandige trossen in mei en juni. Water geven is niet nodig. De boom krijgt kleine, blauwachtige vruchten die door vogels worden gewaardeerd. In de natuur wordt hij zelden hoger dan 3 m en breder dan 2 m. In arme grond groeit hij vrij langzaam, in diepe en vruchtbaardere grond iets sneller.

Hij draagt jonge bronzen scheuten die uitgroeien tot smalle en langwerpige bladeren, leerachtig, 3 tot 5 cm lang en 1 cm breed, aan de bovenzijde vrij intens grijsgroen en aan de onderzijde lichter en viltig. Ze zijn licht glanzend.

De bloei van maart tot mei is vrij onopvallend en heeft een wat groenachtige crèmewitte kleur. De bloemen staan in kleine trossen in de bladoksels, zijn licht geurend en rijk aan nectar. Na de bloei worden vruchten gevormd, steenvruchten met een pit, waar vogels dol op zijn. In het najaar kleuren ze bij rijpheid zwartblauw.

Deze kleine boom kan vele jaren in arme, droge grond leven. De steenlinde is gemakkelijk te kweken en alleen strenge winters, vooral als hij nog jong is, kunnen een probleem vormen. Een goed aangeslagen exemplaar van 4 of 5 jaar oud kan korte vorstperioden van ongeveer -12 tot -15 °C doorstaan. Omdat hij goed bestand is tegen zeewind, is hij zonder aarzelen aan de kust te gebruiken om een border of haag te vormen, zelfs in de schaduw.

Het dichte, fijnbladige lichtgrijze blad van de steenlinde maakt hem tot een voor de hand liggende oplossing voor een luchtige, onderhoudsvriendelijke haag. De rijke, geurende crèmewitte bloei wordt gevolgd door blauwachtige bessen

De bonte alaternestruik – Rhamnus alaternus 'Argenteovariegata'

Nog een soort die Provençaalse tuiniers goed kennen, de Rhamnus alaternus Argenteovariegata, is de vorm met bont wit blad van de Italiaanse wegedoorn. Het is een van de mooiste heesters voor een droge tuin op een schaduwrijke standplaats. De voorjaarsbloei is onopvallend maar geurig en trekt bijen aan. Daarna verschijnen aan de vrouwelijke planten mooie rode bessen die bij rijpheid zwart worden, tot groot genoegen van de vogels in het najaar. Deze heester is geschikt voor alle lastig in te richten plekken, zoals bosranden en kusttuinen, omdat hij zeewind verdraagt.

Het lichtgroene blad met witte tekening verdraagt elke standplaats, zelfs een zeer zonnige. De kleine roodachtige vruchten worden later zwart

De vuurdoorn - Pyracantha coccinea 'Teton'

De Pyracantha coccinea ‘Teton’ is een variëteit van de vuurdoorn die zich onderscheidt door zijn dichtere, bossigere en meer opgaande groeiwijze dan de gebruikelijke variëteiten. Hij is bestand tegen bacterievuur en kanker en bloeit en draagt net zo rijkelijk vruchten. Hij is bedekt met witte, nectarrijke bloemen, gevolgd door mooie bessen die verkleuren van goudoranje naar geeloranje.

Gekweekt als haag of als leiplant tegen een muur, is de Pyracantha coccinea ‘Teton’ een van de belangrijkste kleurrijke heesters voor een tuin op droge bodem. Deze heester is ongelooflijk sterk en zeer gemakkelijk succesvol te kweken, zelfs op schrale bodems.

Zijn vele troeven verdienen het om echt in het tuinbeeld te worden opgenomen, en niet alleen vanwege zijn functie als doornhaag dankzij zijn lange doorns.

Gemakkelijk te kweken: de pyracantha ‘Teton’ is in elk seizoen een juweel in de onderhoudsarme tuin

De oleander - Nerium oleander

Rechtstreeks afkomstig uit het Middellandse Zeegebied, oleanders, bloeiende heesters die matig winterhard zijn (incidenteel tot -8 à -10 °C), kunnen wel 5 m hoog worden. Ze komen zelfs verwilderd voor in bepaalde regio’s, zoals Corsica of Sardinië bijvoorbeeld.

Hun wintergroene bladeren, die in kransen van drie staan of tegenover elkaar zitten, zijn langwerpig en leerachtig, hebben een donkergroene kleur en maken van de oleander een zeer elegante haag. Plant je oleander in de volle zon, op een warme standplaats die beschut is tegen het noorden en koude wind, in vruchtbare of verrijkte, goed gedraineerde bodem.

In de volle grond is hij, eenmaal goed geworteld, bestand tegen droge periodes. Houd in een bak de bodem in het warme seizoen voldoende vochtig. Zorg voor een goede drainage onder in de bakken door wat tuingrond met de potgrond te mengen en voeg vervolgens compost toe aan de oppervlakte, samen met mulch.

Kies voor de oleander ‘Emilie’, een mooie groenblijvende heester met een dichte groeiwijze, die van juni tot oktober rijkelijk en langdurig bloeit met lichtroze, stralende bloemen. Deze winterharde heester is bestand tegen zeewind en kan, eenmaal goed gevestigd, korte vorstperiodes van ongeveer -8 tot -10 °C doorstaan. Het is de ideale oleander voor een haag aan zee.

De oleander ‘Emilie’ combineert eenvoud, gemak en gulheid voor een resultaat dat altijd slaagt

Olijfwilg – Eleagnus ebbingei 'Viveleg'

De Elaeagnus ebbingei ‘Viveleg’ is een verbetering van de variëteit ‘Gilt Edge’, met een uitzonderlijke groeikracht en donkerder groen blad dat mooi geelgoud tot crèmegeel gerand is.  Deze cultivar groeit snel, is goed winterhard en goed bestand tegen zomerdroogte.

Hij vormt een sterk vertakte heester met een opgaande, dichte en compacte groeiwijze en wordt zelden hoger dan 2,50 m en breder dan 1,50 m. Het wintergroene blad bestaat uit leerachtige, gave, lancetvormige bladeren, donkergroen met een heldergeelgouden rand aan de bovenzijde en parelmoerachtig amandelgroen met kleine bronzen puntjes aan de onderzijde. De jonge stengels zijn intensief bronsbruin gestippeld, net als de jonge bladeren in het voorjaar.

De bloemen zijn onopvallend en verschijnen van september tot november in de bladoksels. Ze zijn heerlijk geurend en bijzonder rijk aan nectar en stuifmeel. Daarna verschijnen langwerpige, ovale vruchten die bij rijpheid koperkleurig zijn en een oliehoudend zaad bevatten. Deze vruchten zijn rijk aan vitaminen en antioxidanten, eetbaar voor mensen en geliefd bij vogels.

Elaeagnus-soorten hebben een bijzonder wortelstelsel, dat de bodem kan verrijken, net zoals de wortels van vlinderbloemigen dat doen.

Deze olijfwilg Eleagnus ebbingei ‘Viveleg’ met zuivergroen, geelgoud gerand blad brengt warmte in de somberste luchten, omdat hij bestand is tegen zeewind en luchtvervuiling

De Amerikaanse sering - Ceanothus azureus 'Concha'

De Ceanothus azureus ‘Concha’ is een prachtige variëteit van de wintergroene Amerikaanse sering. Deze winterharde en weinig veeleisende Amerikaanse sering, die niet bang is voor zon of droogte, gedijt beter in arme, lichte bodems en geeft de voorkeur aan streken met zachte winters.

Deze grote heester met een zeer ronde groeiwijze bloeit in het voorjaar en biedt een uitbundige, geurende bloei in een bijzonder donkerblauwe kleur. Hij vormt decoratieve roodpaarse knoppen die opengaan in bloemboeketten in marineblauw. Ze zijn zo talrijk dat ze zijn mooie donkergroene, glanzende blad bijna helemaal aan het zicht onttrekken en een paars-purperen indruk geven.

Het advies van Éric: Amerikaanse seringen komen oorspronkelijk uit het chaparral in Californië, een soort macchia waar ze groeien en bloeien zonder andere beregening dan enkele zeldzame regenbuien. Volg zijn verstandige advies op: zet Amerikaanse seringen niet op een laaggelegen plek in de tuin, in de buurt van een beregeningsinstallatie of vlak bij gazon.

Een uitbundige, overhangende bloei van pluimen met blauwe sterren bij de cultivar ‘Concha’