Tulbaghia violacea - Kaapse knoflook

De Tulbaghia violacea is een mooie Afrikaanse bolgewas die een pol vormt met grijsgroene bladeren die aan knoflook doen denken. Vanaf de zomer verschijnen er voortdurend talrijke kleine, roze-lila stervormige bloemetjes in schermen. Deze plant is redelijk vorstgevoelig. In streken waar de temperatuur niet onder de -10°C komt, kun je hem zonder risico buiten planten in een frisse of licht droge, luchtige en goed doorlatende bodem. Op andere plekken is hij gemakkelijk in pot te telen, waarbij je hem in de winter beschermt.

De Tulbaghia violacea behoort tot de botanische familie van de Amaryllidaceae. Oorspronkelijk komt hij uit Zuid-Afrika, waar hij groeit in de graslanden van het oosten en enkele aangrenzende landen. De wortels van de plant zijn knolvormig, waardoor hij langzaam kan uitgroeien tot een dikke, vlezige pol. De smalle, soepele bladeren zijn grijsgroen van kleur en zijn halfwintergroen, afhankelijk van de strengheid van het klimaat. De violette tulbaghia is een nauwe verwant van sieruien en deelt met hen een zeer uitgesproken geur als je de bladeren kneust, of zelfs op afstand als het warm is. Tulbaghia's zijn overigens eetbaar en kunnen in de keuken worden gebruikt zoals bieslook! Tussen juni en oktober produceert de pol onophoudelijk talrijke slanke, bladloze stengels, die aan hun top een scherm dragen met meerdere bloemen. Deze bloemen, die ook eetbaar zijn, hebben 6 tepalen (een term die wordt gebruikt voor bloemblaadjes en kelkbladeren als ze dezelfde vorm hebben) die aan de basis vergroeid zijn, waardoor een klein sterretje op een buisje ontstaat. De donkerroze bloemknoppen geven leven aan prachtige roze, soms lila bloemen, waarbij het midden van de bloemblaadjes vaak een donkerdere lijn heeft. De plant bereikt tijdens de bloei een hoogte van ongeveer 45 cm en een diameter van 30 cm.

De violette tulbaghia is een sterke plant die periodes van droogte kan doorstaan. Toch zal hij mooier en rijker bloeien als de bodem in de zomer niet te veel uitdroogt, en heeft daarom een voorkeur voor een gematigd zeeklimaat boven een zeer warm mediterraan klimaat. Plant de bol ongeveer 15 cm diep; een goede grondbedekking helpt verdamping tegen te gaan, maar gebruik bij voorkeur een minerale bodembedekking, zoals grind, die minder vocht vasthoudt dan een laag bladeren bijvoorbeeld. Te veel water is namelijk waar de plant het meest van te lijden heeft, vooral in de winter, net als kou (hij is winterhard tot -10°C in zeer goed doorlatende grond). Een plek in de volle zon of halfschaduw is perfect, zolang de grond maar luchtig, goed doorlatend en matig voedselrijk is: bij een te arme grond is de bloei minder, bij een te rijke grond maakt de plant veel zeer groene, slappe en weinig sierlijke bladeren aan en wordt hij gevoeliger voor ziekten. Het is gemakkelijk om de plant af en toe in het voorjaar te verdelen. Soms zaait de plant zichzelf spontaan uit, zodat je een mooie herhaling in je borders kunt creëren.
In een rotstuin of pot combineer je je Tulbaghia perfect met andere planten zoals kleine agapanthus, de Afrikaanse kamille (Anacyclus), of bijvoorbeeld de zilveren alsem (Artemisia), alles op een tapijt van de prachtige Acaena 'Blue Haze'.