Crocosmia crocosmiiflora Philippa Browne - Montbretia
Crocosmia crocosmiiflora Philippa Browne - Montbretia
Crocosmia crocosmiiflora Philippa Browne
Montbretia , Oranjebloem
Laat u verleiden door andere soortgelijke variëteiten die op voorraad zijn
Alles bekijken →12 maanden terugnamegarantie op deze plant.
Meer info
Does this plant fit my garden?
Set up your Plantfit profile →
Beschrijving
De Crocosmia (x) crocosmiiflora 'Philippa Browne' is een uitstekende Montbretia-variëteit, zo genoemd ter ere van een grote Britse tuinierster. Deze hybride heeft het voordeel dat het een van de laatste is die bloeit in deze roodoranje kleur: de donkere bloemstengels dragen grote bloemen die evolueren van roodoranje in juli-augustus naar helder roze doorspekt met oranje in september. Deze vaste plant is via haar knol weinig winterhard, maar gemakkelijk als eenjarige te telen in de zon, in verse grond. Haar bloemen zijn natuurlijk prachtig in de borders, maar ook in plantenbakken of als snijbloem in boeketten.
De Crocosmia (x) crocosmiiflora is een kruidachtige vaste plant met knollen, van Zuid-Afrikaanse herkomst, uit de familie der Iridaceae, verkregen in Frankrijk door Victor Lemoine rond 1880. Hij vertoont veel gelijkenissen met de gladiool. De voorouders van onze tuin-montbretia's hebben gedurende hun hele groei- en bloeiperiode veel vocht nodig, omdat ze afkomstig zijn uit gebieden waar de zomerregens overvloedig zijn. Ze houden ook van voedselrijke grond met compost.
De variëteit 'Philippa Browne' vormt in het voorjaar een pol van grondstandige bladeren, soepel, 45-50 cm hoog en produceert eind juli-augustus een gebogen stengel van 60 tot 80 cm hoog, die een horizontale, vertakte aar draagt met verschillende bijna rode bloemknoppen. Deze ontluiken tot bloemen van ongeveer 4-5 cm in diameter, samengesteld uit 6 tepalen: 3 binnenste en 3 buitenste kroonbladen. De bladeren, donkergroen van kleur, zijn zwaardvormig. Hun oppervlak is geplooid en sterk generfd, en ze spreiden zich uit in een waaiervormige of vrij dichte bundel vanaf de basis van de plant. Het reserveorgaan van de Crocosmia is een knol, ofwel een ondergrondse pseudobol die eruitziet als een bol maar in werkelijkheid bestaat uit een verdikte stengel omgeven door schubben. Het bovengrondse deel verdwijnt in de winter, terwijl de knol in rust gaat, bij voorkeur in droge grond.
Half bol, half wortelstok, de Montbretia's zijn de symbolen van de zomer. Gemakkelijk te telen, krachtig, weinig eisend, ze worden in de volle zon geplant, in vruchtbare en verse grond. Hun sprankelende kleuren, geel, oranje of rood, vormen vrolijke kleuraccenten in de tuin. Ze zijn schitterend in combinatie met eenjarigen of struiken, en lenen zich goed voor de versiering van natuurlijke tuinen, gemengd met vaste planten (Argentijns ijzerhard, Verbenastrum hastaat), of siergrassen. Wanneer ze het naar hun zin hebben in de vollegrond, zoals met name het geval is in het gematigde klimaat op een zonnige, beschutte standplaats en goed doorlatende grond, vermenigvuldigen ze zich in de loop der jaren en worden ze elk jaar mooier. Het zijn ook uitstekende snijbloemen voor je bloemboeketten.
{$dispatch("open-modal-content", "#customer-report");}, text: "Please login to report the error." })' class="flex justify-end items-center gap-1 mt-8 mb-12 text-sm cursor-pointer" > Een fout in de inhoud van deze pagina melden
Bloei
Blad
Groeiplaats
Botanisch
Crocosmia
crocosmiiflora
Philippa Browne
Iridaceae
Montbretia , Oranjebloem
Tuinbouw
Andere Crocosmia
Alles bekijken →Aanplant en verzorging
Plant crocosmia's op een zonnige plek, bij voorkeur in het voorjaar. Ze hebben een luchtige en goed drainerende bodem nodig. Werk de grond goed los bij het planten en voeg eventueel zand toe. De knollen moeten worden afgedekt met 5 tot 8 cm aarde en op ongeveer 15 cm afstand van elkaar worden geplant. Ze houden van voedselrijke bodems. Breng meststof aan bij het planten en herhaal dit elk voorjaar. Hoewel ze een goed drainerende bodem nodig hebben in de winter, hebben crocosmia's veel water nodig tijdens hun groeiperiode en verdragen ze geen droogte in de zomer. In gebieden met strenge winters is het verstandiger om de knollen te rooien zodra het loof is verdord, en ze vorstvrij op te slaan. Een andere optie is om de beplanting aan het begin van de winter te bedekken met een dikke, isolerende laag, die je in maart weer verwijdert.
Wanneer planten?
Voor welke locatie?
Behandelingen
Dit artikel heeft nog geen beoordeling ontvangen; deel uw ervaring als eerste
Vergelijkbare artikelen
Hebt u niet gevonden wat u zocht?
Winterhardheid is de laagste wintertemperatuur die een plant kan verdragen zonder ernstige schade op te lopen of zelfs te sterven. Deze winterhardheid wordt echter beïnvloed door de standplaats (beschutte plek, zoals een patio), bescherming (winterhoes) en grondsoort (winterhardheid wordt verbeterd door goed doorlatende grond).