Tulipa greigii Corsage - Greigii‑tulp

De Tulp Greigii Corsage is een laagblijvende variëteit die bloemen geeft in een oudroze tot oranjerose tint, met gele randen en een bronzen basis van de bloemblaadjes. Ze bloeit met een wijde kroon in de maand april. Niet alleen is deze bloem prachtig, ze is ook geurend. Het mooie blad is grijsgroen, gemarmerd met paars en gerand met roze. Ze heeft een uitstekende houding in borders en is perfect om kleuraccenten te creëren in rotstuinen en plantenbakken. Deze tulp is robuust en betrouwbaar, droogtebestendig, weinig eisend en komt elk jaar terug.

De Botanische Tulp Greigii Corsage behoort tot de familie van de Liliaceae. De soort Tulipa greigii was de eerste die werd gecultiveerd uit wilde bollen, nadat ze vanuit Oezbekistan naar Duitsland waren gebracht in 1871. Ze is oorspronkelijk afkomstig uit Centraal-Azië en het noordoosten van Iran. Ze heeft aanleiding gegeven tot vele cultivars, waaronder 'Corsage'. Deze kleine tulp wordt niet hoger dan 25 cm in bloei. Het blad is grijsgroen, vrij breed, gemarkeerd met bruine vlekken en omrand met roze. De bloemen verschijnen in april, vroeger of later afhankelijk van het klimaat. Ze hebben een moeilijk te omschrijven roze tint, oudroze of zalmroze, en openen zich zeer wijd om een hart te onthullen dat getint is met oranje. In volle bloei zijn de randen van de bloemblaadjes doortrokken van geel. De basis van de bloemblaadjes wordt opgewarmd door een bronzen nuance. Ze openen zich in de zon en sluiten zich als de zon verdwijnt.

Botanische tulpen verzwakken niet in de loop der tijd zoals grootbloemige tulpen. Ze zijn verwilderend en kunnen jarenlang op dezelfde plek blijven zonder bijzonder onderhoud. Ze doen het goed in borders en rotstuinen. Om kleurrijke taferelen te creëren, kunnen ze worden gecombineerd met diverse kleine bolgewassen: krokus, Allium moly, Ipheion uniflorum, Anemone blanda, kleinbloemige narcissen, druifjes, Puschkinia, Cyclamen coum, Erythronium pagoda, Leucojum vernum, sneeuwklokje, Scilla sibirica… Deze tulpen zijn ongeëvenaard om kleur in het voorjaar te brengen in potten of in zonnige tuinen.

Tulpensoorten komen voor in een groot deel van de Oude Wereld, van West-Europa tot China en Japan, via Oost-Europa, Klein-Azië en Centraal-Azië. Hun verspreidingsgebied omvat ook Noord-Afrika en het Indiase subcontinent. Het centrum van diversiteit van het geslacht ligt in de Pamir- en Hindoe Kush-gebergten en in de steppen van Kazachstan.

In Frankrijk komen verschillende wilde soorten voor, waarvan veel bedreigd zijn. Het gaat ofwel om grote tulpen die als onkruid in akkers groeien, waarvan de bekendste de Agen-tulp (Tulipa agenensis) is, ofwel om kleine tulpen die voorkomen in bosrijke gebieden of tussen rotsen in de bergen. In de teelt worden ze "botanische tulpen" genoemd, en een van de meest voorkomende is de wilde tulp (Tulipa sylvestris), die vroeger vaak groeide in de beschutting van wijngaarden en waarvan de ondersoort australis bekend staat als de zuidelijke tulp.