Tulipa orphanidea Flava - Botanische tulp

De Tulp orphanidea Flava is een kleurrijkere en makkelijker te kweken vorm van de botanische tulp orphanidea, afkomstig uit Zuidoost-Europa. Iets hoger dan haar verwante, draagt deze bescheiden tulp in het voorjaar een mooie, knikkende bloem met puntige bloemblaadjes in citroengeel met een bronzen tot oranje rand, en aan de buitenkant voorzien van een groene lijn waar soms een lichtrode blos te zien is. Ze verwildert gemakkelijk in onze tuinen als ze een zonnige standplaats en een goed gedraineerde, neutrale tot kalkhoudende grond heeft, die in de zomer zelfs droog mag zijn. Omstandigheden die ze ook vindt in een rotstuin of een verhoogd plantvak.

De Botanische Tulp orphanidea var. flava is verwant aan de Tulipa whittallii (soms beschouwd als een ondersoort van T. orphanidea), waarmee ze zowel in de teelt als in de natuur gemakkelijk hybridiseert. Deze ondersoort is inheems in het zuidoosten van de Balkan, Bulgarije, Griekenland en West-Turkije, waar ze tot op 1700 meter hoogte voorkomt onder dennen, maar ook in velden, langs wegen en in rotsachtige puinhellingen. Ze lijkt ook op de Tulipa sylvestris, die in het zuiden van ons land voorkomt, maar haar bloem is kleurrijker en ze heeft meeldraden met bruinachtige helmhokjes. Al deze planten behoren tot de Amaryllidaceae-familie.

Deze tulp wordt niet hoger dan 20-25 cm in bloei. De bollen hebben een diameter van 2 tot 4,7 cm. Het blad is grijsgroen en bestaat uit 2 tot 7 smalle, lijnvormige, puntige bladeren. De bloemen van 5 tot 7 cm in diameter verschijnen van maart tot mei, vroeger of later afhankelijk van het klimaat. Solitair of in groepjes van 2 tot 4, worden ze gedragen door slanke maar stevige stengels die soepel meebuigen in de wind. Ovaal en toelopend, openen ze zich bij volle bloei tot een perfecte, knikkende kelk, waarbij een groenbruin hart zichtbaar wordt. De binnenkant van de bloem heeft een lichtgele tint, omrand met oranje, terwijl de buitenkant een groene middenlijn heeft. De bloemen gaan open in de zon en sluiten zich als de zon verdwijnt. Deze tulp verspreidt zich via stolonen en vormt uiteindelijk mooie kolonies.

Botanische tulpen 'vervlakken' niet in de loop der tijd zoals grootbloemige tulpen. Ze verwilderen en kunnen jarenlang op dezelfde plek blijven staan zonder bijzonder onderhoud en doen het goed in borders en rotstuinen. Om kleurrijke taferelen te creëren, kunnen ze worden gecombineerd met diverse kleine bolgewassen: Crocus, Muscari, Cyclamen coum, Sneeuwklokjes, Scilla... Deze tulpen zijn ongeëvenaard om kleur in het voorjaar te brengen in potten of in zonnige tuinen.

In Frankrijk komen diverse wilde soorten voor, waarvan veel bedreigd zijn. In de cultuur worden ze "botanische tulpen" genoemd, en een van de meest voorkomende is de wilde tulp (Tulipa sylvestris), die vroeger vaak groeide in de beschutting van wijngaarden en waarvan de ondersoort australis bekend staat als de zuidelijke tulp.