Veltheimia bracteata - Wintervuurpijl

De Veltheimia bracteata is een zeldzame Zuid-Afrikaanse bolgewas. Hij vormt een zeer grafische pol van grote, lintvormige bladeren met een glanzend groene kleur en een golvende rand. Vanaf het einde van de winter produceert de plant een stengel van 50 cm, met aren van roze, buisvormige en naar beneden hangende bloemen, die er zeer origineel uitzien. Weinig winterhard, daarom is het aan te raden hem in een pot te telen buiten de kustgebieden en het mediterrane klimaat. Op een beschutte plek zal hij schitteren in een tropisch aandoende onderbegroeiing.

De Veltheimia bracteata is een soort uit de familie van de Hyacinthaceae (hoewel botanici hem tegenwoordig onderbrengen bij de Asparagaceae). Zijn herkomst ligt in Zuid-Afrika, waar hij groeit in een subtropisch klimaat in kustbossen en struikgewas. Het kleine, bruine bolletje, dat zeldzaam is in de teelt, brengt een rozet van lange, glanzende bladeren voort. Deze zijn eerst heldergroen en worden later donkerder, met een zeer esthetische, golvende rand. Elk blad wordt minstens 20 cm lang. Volwassen bollen ontwikkelen secundaire bolletjes, waardoor er na verloop van tijd een mooie groep ontstaat. De plant heeft de eigenschap, veroorzaakt door zijn oorspronkelijke milieu, om in rust te gaan tussen juli en augustus. In deze periode verdroogt en verdwijnt het loof volledig (behalve in kustgebieden met een vochtig klimaat, zoals in Bretagne), en komt pas in september weer tevoorschijn. Let er dan goed op de plant niet te veel water te geven, want de bol kan gaan rotten. Tussen december en april, afhankelijk van de regio, produceren Veltheimia-bollen van minstens 3 jaar oud een merkwaardige bloeiwijze in de vorm van een aar van 50 cm hoog. Deze aren bestaan uit tientallen buisvormige bloempjes in een mooi poederroze, die naar beneden hangen. Deze bijzondere, tropisch aandoende aren, die minstens 3 weken meegaan, doen onweerstaanbaar denken aan kleine, roze kniphofia's (vuurpijlen)!

De subtropische herkomst van de Veltheimia maakt dat zijn winterhardheid zeer beperkt is, tot ongeveer -5°C. De bol sterft bij temperaturen onder -8°C, zelfs met bescherming. U kunt hem daarom alleen in de vollegrond planten in onze meest gematigde kustgebieden, in een halfbeschaduwde onderbegroeiing, in verse grond die zeer goed doorlatend, humusrijk en neutraal tot zuur is. De bol houdt niet van droogte. De bladeren kunnen soms het doelwit worden van naaktslakken en andere weekdieren. Deze gewilde bolgewas is echter ook uitstekend in een pot te telen (met een minimale diameter van 10 tot 15 cm), zodat u hem op uw terras of in een patio kunt houden.
Plant de bol begin najaar, en zorg ervoor dat de punt net boven de grond uitsteekt. Vermijd daarna om hem te verplaatsen, want de wortels van de plant houden er niet van om verstoord te worden als ze eenmaal zijn gevestigd.

Deze exotische zeldzaamheid zal een sensatie vormen in gezelschap van andere zuidelijke schoonheden zoals de Astelia chathamica 'Silver Shadow', de Dianella tasmanica Little Rev, de dwergpalm Sabal minor, of aan de voet van weelderige boomvarens zoals de Cyathea cooperi.