Hyacint Aiolos wit (voorbehandelde bloembol)

De Hyacinthus orientalis of Hyacint 'Aiolos' is een prachtige witte hyacint, die fier de naam draagt van een van de Stieren uit Saint Seiya, bekend om zijn loyaliteit, rechtschapenheid en rechtvaardigheid. Dit sterke ras produceert een zeer dichte aar waar stervormige bloemen met vlezige bloemblaadjes dicht opeen gepakt zitten. Ze doen denken aan tuberoos door hun ivoor- en crèmekleurige tinten, die bij volle rijpheid stralend wit worden, maar ook door hun zoete, zachte geur die typisch is voor de oosterse hyacint. Binnenshuis zal deze voorgetrokken bolgewas midden in de winter bloeien, op een lichte plek in huis.

Hoewel de oorspronkelijke Oosterse hyacint zelf bijna niet meer wordt gekweekt, heeft deze soort uit het Midden-Oosten en de mediterrane regio aanleiding gegeven tot talloze zeer geliefde cultivars. Deze worden in de tuin gewaardeerd om hun heerlijke voorjaarsbloei en in de bloemisterij om hun geschiktheid voor forceren. Deze botanische soort komt verwilderd voor in Frankrijk, in departementen als Bouches-du-Rhône, Var, Alpes-Maritimes en Lot-et-Garonne.

De hyacint 'Aiolos' behoort, net als de soort, tot de hyacintenfamilie (Hyacinthaceae) of de aspergefamilie (Asparagaceae). Deze cultivar is ontstaan uit een kruising van 'Delft Blue' en 'Carnegie' en is een plant die de kwaliteiten van beide ouders combineert. Ze heeft een grote, ovale bol en vormt een pol met lintvormige, glanzend heldergroene bladeren. Hieruit komt, vanaf december of januari binnenshuis, een zeer stevige bloemstengel van 20 tot 25 cm lengte. Deze draagt talrijke stervormige, crèmewitte tot zuiver witte bloemen met een dikke, wasachtige substantie, dicht opeen gepakt, die een zachte geur verspreiden. Het loof is bladverliezend na de bloei. Op dat moment gaat de bol, wiens reserves uitgeput zijn, in rust. De techniek van forceren bestaat uit het blootstellen van de bollen gedurende enkele weken aan kou, vanaf het einde van de zomer, om hun kiemrust te doorbreken en het bloeiproces op gang te brengen.

Onder de vroege bloeiers is de hyacint een van de weinige grootbloemige bollen en een van de gemakkelijkste om te forceren voor een bloei midden in de winter. Geef haar een ereplaats in een zeer lichte kamer, uit de buurt van warmtebronnen. Forceren in huis is kinderspel: neem bijvoorbeeld een vaas met een smalle hals, speciaal bedoeld voor hyacintenbollen om te forceren. Vul deze met water en plaats de bol zo dat de basis net het water raakt. Zorg ervoor dat het waterniveau altijd de basis van de bol bereikt, maar nooit hoger. Aarzel niet om verschillende soorten planten die geschikt zijn voor deze teeltwijze te combineren voor originele samenstellingen: tulpen, narcissen, krokussen, anemoon (Anemone blanda), sterhyacint (Scilla), maar ook takken van Japanse sierkwee (Chaenomeles), forsythia, sierappel, sierkers, sierpruim... De bloemen van hyacinten zijn eetbaar, zowel rauw als gekookt, en hebben een licht slijmerige textuur. Naar believen kunnen ze gekonfijt worden in suiker of verwerkt worden in fruitsalades. Vroeger waren ze een delicatesse die te vinden was onder de naam 'konfijt van hyacinten van Constantinopel'. De hyacint 'Aiolos' zal schitterend staan in gezelschap van de variëteiten 'Delft Blue' (felblauw), 'Fondant' (zachtroze) of 'Jan Bos' (framboosrood).