Caulophyllum thalictroides - Colosh bleu
Caulophyllum thalictroides - Colosh bleu
Caulophyllum thalictroides - Vrouwenwortel
Caulophyllum thalictroides
Vrouwenwortel , Blauwe zilverkaars , Blauwbes
Laat u verleiden door andere soortgelijke variëteiten die op voorraad zijn
Alles bekijken →12 maanden terugnamegarantie op deze plant.
Meer info
Does this plant fit my garden?
Set up your Plantfit profile →
Beschrijving
De Caulophyllum thalictroides, in zijn geboorteland Noord-Amerika beter bekend als Blauwe cohosh, is een vrij ongewone, rhizoomvormende vaste plant. Al lang gebruikt door inheemse volken en later in de moderne farmacopee, is hij in de tuinbouw zeer zeldzaam. Voor ons tuiniers is hij opmerkelijk vanwege zijn vermogen om te groeien op de donkerste plekken in de tuin, in grond die niet te veel uitdroogt. Zijn jonge, bijna zwarte, paars-purper-groenachtige scheuten gaan in het voorjaar vergezeld van een even donkere bloei. Daarna laat deze plant een mooi ingesneden blad zien, wat hem zijn andere naam Caulophylle faux-pigamon opleverde, met een fraaigele, blauwgroene tint eenmaal volledig ontplooid. Na de vrij onopvallende bloemen volgen lang decoratief blijvende bessen in een diepblauwe kleur, een tint die bijna onwerkelijk lijkt in de diepe schaduw van grote bomen.
De Caulophyllum thalictroides, ook wel squaw wortel, geel ginseng of blauw ginseng genoemd, behoort tot de Berberisfamilie (Berberidaceae). Hij is oorspronkelijk afkomstig uit het oosten van Noord-Amerika, van Manitoba, Oklahoma, Quebec en een gebied tot aan de Atlantische Oceaan. Hij groeit in de diepe schaduw van loofbossen, soms op hellingen, in rijke, lichte en min of meer vochtige grond. Het is een vaste plant dankzij zijn wortelstok, waarvan de jaarlijkse vegetatie in de winter verdwijnt en in het voorjaar weer tevoorschijn komt. Zijn winterhardheid is uitstekend. De plant breidt zich langzaam uit door de aanmaak van weinig woekerende wortelstokken, die in een 'knoedel' bij elkaar blijven.
De caulophylle faux-pigamon ontwikkelt zich als een pol van bebladerde stengels die gemiddeld 65 cm hoog en 50 cm breed wordt. Elke wortelstok produceert slechts één tot drie purperkleurige stengels, elk voorzien van een groot blad aan de basis en een kleiner blad hogerop, onder de bloeiwijze. Deze vegetatie lijkt bijna zwart bij het begin. De bladeren ontvouwen zich en tonen een sterk ingesneden structuur in deelblaadjes, vergelijkbaar met die van Thalictrum-soorten. Elk deelblaadje, 3 tot 8 cm lang en 3 tot 10 cm breed, is ovaal tot omgekeerd eirond van vorm en ingesneden in 3 tot 5 lobben. In dit ontwikkelingsstadium is het blad een beetje blauwachtig groen, blauwgroen. De bloeiwijze ontwikkelt zich parallel aan de bladeren, in april-mei: hij heeft de vorm van een brede eindstandige schermvormige pluim, samengesteld uit 5 tot 70 kleine, zwartachtige bloempjes van 1 tot 1,5 cm in diameter. Elke bloem bestaat uit 6 dunne, vlezige, licht gebogen kelkblaadjes, meer of minder paars, groen of geel van kleur. Het hart van de bloemen wordt ingenomen door korte, gele meeldraden. Na bestuiving maken de bloemtrossen plaats voor trossen kleine, ronde vruchtjes van 8 mm diameter, in een zeer donkerblauwe kleur. De zaden zullen pas zeer laat in de zomer van het volgende jaar kiemen.
De Blauwe cohosh is een uitkomst voor tuiniers die op zoek zijn naar planten die zonder veel zorg kunnen gedijen in de diepe schaduw van loofbomen. Zijn diepblauwe bessen, die lang decoratief blijven, krijgen een bijna onwerkelijke glans bij gebrek aan licht. Verrassend, ongebruikelijk en gemakkelijk te telen stelt hij tevreden met elke goede, lichte tuingrond die niet te droog is, zuur, neutraal of zelfs kalkhoudend. Je kunt hem combineren met andere schaduwplanten zoals bijvoorbeeld bonte klimop, maar ook met lelietje-van-dalen (Convallaria majalis) en leliegras (Liriope muscari).
Geneeskrachtige eigenschappen: deze plant, veel gebruikt in de Amerikaans-inheemse farmacopee, maakt tegenwoordig deel uit van de belangrijkste producten in de homeopathie. Hij staat bekend om zijn emmenagoge (bevorderend voor de menstruatie), antineuralgische en antireumatische eigenschappen. De Indianen van Noord-Amerika gebruikten hem om de bevalling te vergemakkelijken, en sommigen consumeerden vroeger zijn zaden als een surrogaat voor koffie. Zijn wortelstokken en wortels bevatten zeer diverse moleculen, die verantwoordelijk zijn voor de geneeskrachtige deugden van de plant.
{$dispatch("open-modal-content", "#customer-report");}, text: "Please login to report the error." })' class="flex justify-end items-center gap-1 mt-8 mb-12 text-sm cursor-pointer" > Een fout in de inhoud van deze pagina melden
Caulophyllum thalictroides - Vrouwenwortel in beeld...
Bloei
Blad
Groeiplaats
Botanisch
Caulophyllum
thalictroides
Berberidaceae
Vrouwenwortel , Blauwe zilverkaars , Blauwbes
Noord-Amerika
Andere Vaste planten van A tot Z
Alles bekijken →Aanplant en verzorging
Caulophyllum thalictroides plant je in het voorjaar of najaar, in een gewone maar diepe, losse, luchtige en goed losgemaakte bodem. Deze plant houdt van frisse en rijke grond, waar hij weelderiger wordt en sneller groeit, maar doet het ook goed in elke goede tuingrond die niet te droog is, zelfs in de zomer. Kies een halfschaduwrijke of zelfs zeer schaduwrijke standplaats, onder grote bomen, als de grond daar een beetje vochtig blijft. Deze winterharde plant (tot onder -15°C) kent nauwelijks vijanden in ons gematigde klimaat en vraagt geen onderhoud als hij eenmaal is aangeslagen. Geef het eerste jaar regelmatig water, vooral bij warm en droog weer.
Wanneer planten?
Voor welke locatie?
Behandelingen
Dit artikel heeft nog geen beoordeling ontvangen; deel uw ervaring als eerste
Vergelijkbare artikelen
Hebt u niet gevonden wat u zocht?
Winterhardheid is de laagste wintertemperatuur die een plant kan verdragen zonder ernstige schade op te lopen of zelfs te sterven. Deze winterhardheid wordt echter beïnvloed door de standplaats (beschutte plek, zoals een patio), bescherming (winterhoes) en grondsoort (winterhardheid wordt verbeterd door goed doorlatende grond).