Iris germanica Ré la Blanche - Baardiris

De Iris germanica 'Ré la Blanche' is een tuiniris met een veelzeggende naam, een eerbetoon aan de karakteristieke witgetinte, enigszins melkachtige maar toch zo heldere kleur van de traditionele huizen op het eiland Ré. De prachtige bloemen hebben bij het openen een vluchtig blauwachtig witte tint en ontvouwen zich snel tot zuiver witte, gegolfde en getande bloemblaadjes, met in het hart kleine, bleekgele baarden die aan de uiteinden wit zijn. Met hun perfecte welving zijn deze bloemen talrijk aanwezig op een gedrongen plant met een krachtige groei, die vrij vroeg in het irisseizoen bloeit.

De Iris 'Ré la Blanche' is een bladverliezende, rhizomateuze vaste plant met een opgaande, polvormige groeiwijze. Hij behoort tot de Iridaceae-familie. Het is een van de vele cultivars die sinds eeuwen worden gekweekt, waarbij de omstreden herkomst draait om het aantal chromosomen van mogelijke voorouders. We houden eraan vast dat de Tuinirissen Europese wortels hebben. 'Ré la Blanche' bereikt een hoogte van 80-85 cm in bloei. De stevige bloemstengels dragen talrijke knoppen, wat een lange bloeiperiode garandeert, en de pol zal zich snel uitbreiden – zonder theoretische limiet na verloop van tijd, waarbij de wortelstokken in het midden uitdunnen ten gunste van de buitenste. De plant heeft een sierlijke, opgaande groeiwijze en vormt een dichte pol. Het blad bestaat uit lange, zwaardvormige bladeren, blauwgroen van kleur en sterk generfd. De bloei is vrij vroeg. In april verschijnen de bloemstengels, die in mei goed gevulde bloemen dragen die van de top naar de lagere vertakkingen toe open gaan. De kleur van deze plant is bijzonder helder en wordt, zoals altijd bij Tuinirissen, versterkt door de textuur van de bloemblaadjes en kelkbladen, die dik en iriserend is. De bloemen zijn ook licht geurend.

Veredeling Cayeux 2004.

Om irissen te begeleiden, kiest u beplanting op basis van hun behoeften (standplaats, bodem...), hun 'respectvolle' groeiwijze ten opzichte van de irissen (lage planten of licht blad) en hun decoratieve aanvulling (uitstraling, bloeitijd). Gaura's bijvoorbeeld geven weinig schaduw aan irissen en houden een uitgebloeide irisborder de hele zomer aantrekkelijk. Slaapmutsjes zijn, net als de iris, tevreden met een droge en arme bodem. Ooievaarsbekken, salies en Libertia's begeleiden irissen ook uitstekend. Taluds en randen van restanques worden gestabiliseerd door een dichte beplanting met oude diploïde variëteiten die lang op hun plek kunnen blijven en weinig onderhoud vragen. Als het doel meer decoratief is en toegankelijk voor onderhoud, kunt u kiezen voor modernere variëteiten, bijvoorbeeld intermediaire irissen die minder risico lopen om om te waaien dan de hoge soorten. De moestuin kan worden opgefleurd met enkele pollen of randen van irissen, want het is ook de plek voor het kweken van snijbloemen.