Tricyrtis Sinonome - Paddenlelie

De Tricyrtis 'Sinonome', ook wel Orchideeënlelie of Paddenlelie genoemd, is een hybride variëteit die oorspronkelijk in Japan werd ontwikkeld voor de snijbloemenindustrie. Ze is ontsnapt uit de teeltvelden en heeft haar weg gevonden naar de tuin van liefhebbers, die haar snel hebben omarmd omdat de plant krachtig en rijkbloeiend is, even mooi als gemakkelijk te kweken in de schaduw. De bloemen, die doen denken aan kleine witte orchideeën, krijgen in de loop van de uren geleidelijk paarsrode tot violette vlekken. Ze verschijnen in de late zomer, gedurende meerdere weken, gedragen door stevige stengels versierd met prachtige, glanzend groene bladeren. Deze vaste plant, geworteld in een krachtige wortelstok, is volledig winterhard en zeer duurzaam in vochtige, humusrijke grond. De bloemen zijn prachtig en blijven lang goed op de vaas.

De Tricyrtis 'Sinonome' is ontstaan uit een kruising van *Tricyrtis hirta* en *T. formosana*. Beide zijn rhizomateuze vaste planten uit de leliefamilie, afkomstig uit de vochtige bossen van Japan en Taiwan. Deze zeer sierlijke soorten worden tegenwoordig op grote schaal gekweekt in alle landen met een gematigd klimaat, met name in de tuinen van verlichte Franse liefhebbers. Geplant in een vrij vochtige, beschaduwde plek met een beetje zon, groeit deze Paddenlelie 'Sinonome' snel tot 70 cm hoogte en breidt zich redelijk snel uit dankzij de licht uitlopende wortelstok. De plant vormt bladverliezende pollen met stevige, rechtopstaande, vrij dunne stengels die 10 cm lange, omhullende bladeren dragen. Deze zijn ovaal met een hartvormige basis en hebben een glanzend donkergroene kleur. Ze worden doorsneden door prominente, parallelle nerven. De bloei strekt zich uit van begin september tot eind oktober, in de vorm van eindstandige bijschermen die prachtige kleine bloemen van 3 cm diameter dragen. Deze zijn stervormig, goed geopend en hun kleur evolueert tijdens het rijpen van wit naar wit met paarsviolette vlekken. Ze bestaan uit 6 tepalen en een centrale zuil, een zogenaamde spoor, die stempels draagt met donkerroze spikkels. Een witte, geel gevlekte keel bevindt zich in het midden van de kroon.

De Trycirtis heeft de verbeelding van tuiniers geprikkeld: Orchideeënlelie genoemd vanwege de vorm van de bloem, Paddenlelie om een reden die ons ontgaat (misschien omdat hij van koelte en vocht houdt, omdat de bloem gespikkeld is als de huid van de amfibie, of gewoon uit tegendraadsheid?).

Nog te weinig gebruikt in onze tuinen, zal hij graag het territorium delen met hosta's en varens en zijn bloemen aanbieden in een seizoen waarin de meeste andere bosplanten zijn uitgebloeid. Hoewel vroege vorst de bloei kan schaden, is het een goed winterharde plant die een exotische en onverwachte toets zal brengen aan een beschaduwde rotstuin. Perfect op zijn plaats tussen de ronde, mosrijke stenen van een Japanse tuin, kan hij ook uitstekend in pot worden gekweekt op een beschaduwd terras, waar het lancetvormige blad van het voorjaar tot de herfst decoratief is.

Let op: de jonge scheuten zijn heel vaak het doelwit van kleine grijze naaktslakken!