Tricyrtis formosana - Paddenlelie

De Tricyrtis formosana, soms ook wel Orchideeënlelie of Paddenlelie van Formosa genoemd, is een bijzondere Aziatische soort die niet aan charme of vitaliteit inboet. Deze vaste plant verbergt in de koelte van de bosbodem namelijk een bloei die even origineel als betoverend is. Afhankelijk van wie ernaar kijkt, doen de bloemen denken aan kleine lelies of juist aan mooie orchideeën. De witroze bloemblaadjes zijn rijkelijk gespikkeld met roze-paars. Ze verschijnen in het late zomer, gedragen in eindstandige trossen aan stevige, behaarde stengels. Deze worden omhuld door hartvormige bladeren in een donkergroene, glanzende tint. Deze plant met een zeer exotisch uiterlijk wortelt op een krachtige, stevige en winterharde wortelstok en koloniseert moeiteloos halfbeschaduwde plekken in humusrijke, vochtige grond.

De Tricyrtis formosana is een rhizomateuze vaste plant uit de leliefamilie, oorspronkelijk afkomstig uit de vochtige bossen van Taiwan. Deze zeer sierlijke soort wordt tegenwoordig op grote schaal gekweekt in alle landen met een gematigd klimaat, met name in de tuinen van verlichte Franse liefhebbers. Geplant in een vrij vochtige, beschaduwde plek met wat zon, groeit deze Paddenlelie snel uit tot een hoogte van 90 cm en breidt zich redelijk snel uit dankzij zijn licht uitlopervormende wortelstok. De plant vormt bladverliezende pollen met rechtopstaande, behaarde en vrij dikke stengels. Deze dragen 10 cm lange, omhullende bladeren die ovaal tot hartvormig zijn en een donkergroene, glanzende kleur hebben. Ze worden doorsneden door prominente, parallelle nerven. De bloei vindt plaats van augustus tot oktober, in de vorm van eindstandige schermen met prachtige, kleine bloemen van 3 cm diameter. Deze zijn stervormig en wijd open. Ze bestaan uit 6 witroze tepalen die intens zijn gespikkeld met paars-puurper en een centrale zuil, een zogenaamde spoor, die stempels draagt met identieke tinten en patronen. Een keel die licht geel getint is, bevindt zich in het centrum van de kroon.

De Trycirtis heeft de verbeelding van tuiniers geprikkeld: hij wordt Orchideeënlelie genoemd vanwege de vorm van zijn bloem, en Paddenlelie om een reden die ons ontgaat (misschien omdat hij van koelte en vocht houdt, omdat zijn bloem gespikkeld is als de huid van een amfibie, of gewoon uit tegendraadsheid?).

Nog steeds te weinig gebruikt in onze tuinen, zal hij met plezier het territorium delen met hosta's en varens. Hij biedt zijn bloemen in een seizoen waarin de meeste andere bosbodem-bloeiers zijn uitgebloeid. Hoewel vroege vorst zijn bloei kan schaden, is het een goed winterharde plant die een exotische en onverwachte toets zal brengen aan een beschaduwde rotstuin. Hij voelt zich perfect thuis tussen de ronde, mossige stenen van een Japanse tuin en is ook uitstekend te kweken in een pot op een beschaduwd terras, waar zijn lancetvormige blad van het voorjaar tot de herfst decoratief is.

Let op: de jonge scheuten zijn zeer vaak het doelwit van kleine grijze naaktslakken!