Tricyrtis macropoda - Paddenlelie

De Tricyrtis macropoda, ook wel Paddenlelie genoemd, is een gewaardeerde Aziatische vaste plant vanwege zijn overvloedige en bijzondere bloei, die doet denken aan witte orchideeënbloemen met purperroze spikkels. Deze plant heeft een wortelstok (rhizoom) en vormt een struik van stevige, behaarde stengels met langwerpige, lichtgroene bladeren. Hij bloeit van het einde van de zomer tot de eerste vorst. Veel winterharder en krachtiger dan echte orchideeën, is het een interessante sierplant voor schaduwrijke borders en bosgronden met rijke, vochtige, luchtige en diepe grond.   

De Tricyrtis macropoda is een vaste plant met een wortelstok uit de leliefamilie. Deze soort komt oorspronkelijk vooral uit vochtige gebieden zoals bossen, graslanden, hellingen en beschaduwde rotsachtige terreinen in China en Japan. Deze zeer decoratieve soort wordt tegenwoordig op grote schaal gekweekt in alle landen met een gematigd klimaat, met name in de verlichte tuinen van Franse liefhebbers. Geplant in een vrij vochtige, rijke, halfbeschaduwde en diep losgemaakte grond, groeit deze Paddenlelie tot een hoogte van 80 cm en spreidt zich uit tot 60 cm breed dankzij zijn wortelstok. Hij geeft de voorkeur aan humusrijke grond en houdt niet van kalk. De plant vormt pollen bestaande uit rechtopstaande of gebogen, maar stevige, dikke stengels die ovale-elliptische, langwerpige bladeren dragen tot wel 12 cm lang, lichtgroen van kleur en met golvende randen. Ze worden doorkruist door uitstekende, parallelle nerven. De bloei vindt plaats van augustus tot oktober, in de vorm van eindstandige bijschermen die prachtige kleine, stervormige, wijd openstaande bloemen dragen, bekroond door prominente stempels. Het bovengrondse, bladverliezende loof verdwijnt in de winter.

De Tricyrtis heeft de verbeelding van tuiniers geprikkeld: hij wordt Orchideeënlelie genoemd vanwege de vorm van zijn bloem, en Paddenlelie om een reden die ons ontgaat (misschien omdat hij van koelte en vocht houdt, omdat zijn bloem gespikkeld is als de huid van de amfibie, of gewoon uit tegendraadsheid?). Te weinig gebruikt in onze tuinen, zal hij met plezier het territorium delen met hosta's en varens, en zijn bloemen aanbieden in een seizoen waarin de meeste andere bosplanten zijn uitgebloeid. Hoewel vroege vorst zijn bloei kan schaden, is het een goed winterharde plant die een exotische en onverwachte toets zal brengen aan een beschaduwde rotstuin. Perfect op zijn plaats tussen de ronde en mosachtige stenen van een Japanse tuin, kan hij ook heel goed in pot worden gekweekt op een beschaduwd terras waar zijn lancetvormige blad van het voorjaar tot het najaar decoratief is.

Let op, de jonge scheuten zijn heel vaak het doelwit van kleine grijze naaktslakken!