Passiflora exoniensis - Passiebloem

De Passiflora (x) exoniensis is een prachtige hybride passiebloem die in Engeland in Exeter, in de regio Devon, is gekweekt. Dit ras is waarschijnlijk ontstaan uit een kruising tussen twee botanische soorten genaamd Passiflora antioquiensis en P. tripartita var. mollissima. Ze kenmerkt zich door een krachtige groei en grote roze-rode bloemen die aan lange stelen hangen, zowel bijzonder als decoratief. Deze passiebloem is niet erg winterhard en kan alleen in de volle grond worden gekweekt in onze meest gematigde streken in de winter. Elders vormt ze een heel mooie plant voor de kas of serre.

De meeste passiebloemen zijn afkomstig uit de tropische gebieden van Zuid-Amerika en behoren tot de grote familie van de Passifloraceae, die 400 soorten en vele spontane of gekweekte hybriden telt. De Passiflora (x) exoniensis is een zeer mooie hybride die een Award of Garden Merit (A.G.M.) heeft ontvangen, toegekend door de R.H.S. in Engeland. Haar eerste ouder, de Passiflora antioquiensis, is inheems in Colombia. De tweede, P. tripartita var. mollissima, groeit in Andes-valleien gelegen van Venezuela tot Bolivia.

De passiebloem Exoniensis is een klimplant die zich met behulp van ranken aan haar steun vasthecht en onder gunstige omstandigheden wel 5 of 6 meter hoog kan worden. In een kuip gekweekt, blijft ze bescheidener van formaat. Haar lange stengels dragen zeer grote, weelderige bladeren, meestal verdeeld in 3 langwerpige lobben, maar soms ook gaafrandig. Het komt vaak voor dat het jeugdblad anders is dan het volwassen blad. Deze bladeren blijven in de winter aan de plant als ze vorstvrij wordt gehouden. Haar bloei vindt plaats in de zomer. Ze bestaat uit spectaculaire bloemen van 10-12 cm, die hangen aan stelen die tot wel 22 cm lang kunnen zijn. Elke bloem bestaat uit een lange buis die zich splitst in 10 bloemblaadjes in een zeer fel roze-rode kleur. Het hart van de bloem, gemarkeerd door een paarsachtige cirkel, wordt ingenomen door 5 steriele meeldraden (zonder stuifmeel) en 3 stijlen die aan de basis zijn vergroeid, in een witgroene kleur. Na bestuiving door een andere passiebloem maken de bloemen plaats voor ovale vruchten die bij rijpheid lichtgeel van kleur zijn, eetbaar en smakelijk. De goed beschermde wortelstok van deze passiebloem zal korte vorst tot ongeveer -4 °C overleven.

Deze Passiebloem Exoniensis groeit in rijke, vochtige, goed gedraineerde grond op een plek in halfschaduw of met wat zon. De snoei na de bloei bestaat uit het terugknippen van de twijgen om een mooie vorm te behouden. Ze gedijt in klimaten met zeer milde winters, niet te warm en niet te droge zomers. Met haar hoogte van ongeveer 5 meter wordt deze klimplant daar gebruikt om muren, hekken, gaas, portieken en trelliswerk te bekleden. Overal elders wordt ze gewaardeerd in een onverwarmde kas of serre waar ze kan overwinteren.