Stewartia pseudocamellia Koreana - Schijncamelia

De Stewartia pseudocamellia 'Koreana', soms ook wel Koreaanse stewartia genoemd, is een Koreaanse neef van de Japanse *Stewartia monadelpha* en is verwant aan camelia's. Meer dan een grote struik vormt hij na vele jaren een ware kleine boom waar de voordelen niet aan ontbreken: een veelkleurige en decoratieve bast, een vrij lange zomerbloei die grote witte eglantierbloemen met een gouden hart nabootst, en elegant blad dat prachtige herfstkleuren aanneemt voordat het valt. Winterharder dan zijn Japanse neef en de meeste camelia's, waardeert deze Stewartia net als zij een koel klimaat en neutrale tot zure grond, maar verdraagt hij zonnigere standplaatsen beter als de bodem koel blijft. Zijn bescheiden omvang en langzame groei maken hem geschikt voor een tuin van gemiddelde grootte.

Stewartia's behoren tot de theeplantfamilie (Theaceae). Terwijl de soortplant, de gewone stewartia, oorspronkelijk uit de beboste bergen van Japan komt, is de cultivar 'Koreana', zoals de naam al doet vermoeden, geselecteerd in Korea. Deze plant vormt een kleine boom met een open, uitgespreide en luchtige piramidale kroon, die later ovaal wordt. De groei is langzaam; onder de meest gunstige omstandigheden bij ons bereikt hij uiteindelijk ongeveer 10 meter hoogte bij 6-7 meter breedte, maar meestal blijft hij steken op zo'n 6 meter hoog bij 4 meter breed. Zijn gladde, bruingrijze tot grijze bast schilfert licht af in dunne platen, waardoor een 'nieuwe huid' tevoorschijn komt in beige, oranje, kaneel- of bruinpaarse tinten. Al deze kleuren vormen een geheel dat zowel uniek als decoratief is. Het bladverliezende loof is vrij donkergroen tot laat in de zomer, waarna het prachtige oranje tot roodoranje tinten aanneemt voordat het valt. Het zijn gave, ovale tot omgekeerd eironde bladeren van 3 tot 9 cm lang, met duidelijke nerven en fijn getande randen. De bloei van deze Stewartia begint meestal in juni en houdt vaak meer dan 2 maanden aan, tot in augustus. De alleenstaande bloemen verschijnen in de bladoksels. Ze hebben de vorm van licht geopende kommetjes, zijn 5 tot 7 cm breed en bestaan uit zuiverwitte bloemblaadjes rond een grote krans van gele meeldraden. Deze nectarrijke bloei maakt plaats voor heel veel vrij bijzondere vruchten: het zijn houtige, bruine, haakvormige doosvruchten van ongeveer 2 cm lang.

Deze werkelijk sierlijke struik houdt van een eerder vochtig, zelfs koud winterklimaat. *Stewartia pseudocamellia* is gemakkelijker te acclimatiseren dan de meeste camelia's, zolang je hem een neutrale of licht zure, vochthoudende grond kunt bieden. Je kunt hem solitair in de tuin zetten, of combineren met andere planten voor niet-kalkhoudende grond (Rhododendron, azalea's, Hydrangea, Hamamelis) in een bloeiende haag. Hij verdient ook een open plek, een beetje apart van andere planten, zodat je er het hele jaar van kunt genieten: bij de tuiningang, dicht bij het huis, of op een hoek van een pad. Je kunt zijn voet bedekken met Japans bloedgras, varens of herfstbollen, zoals herfsttijloos of napolitaanse cyclamen. In bijna neutrale grond past hij ook goed bij de anemoonboom, de toverhazelaars, de schijnels en de Fothergilla's: charmante struiken waar je niet altijd aan denkt.