Viburnum plicatum Pinkimono - Japanse sneeuwbal

De Viburnum plicatum 'Pinkimono' is een compacte variëteit van de Chinese sneeuwbal, ideaal voor kleine tuinen en voor teelt in pot. Deze kleine bladverliezende heester is aantrekkelijk vanwege zijn frisgroene blad, dat in het najaar prachtige kleuren krijgt, vaak roodpaars, en vanwege zijn lange bloei. In het voorjaar verschijnen platte bloemschermen tot wel 10 cm diameter in lichtroze tinten, die later verkleuren naar zuiver wit. Vaak bloeit de plant opnieuw in het najaar, soms tot in oktober. Hierna volgen decoratieve rode, en later zwarte bessen. De struik wordt zelden hoger dan 1 meter en is daarom perfect voor de voorgrond van een border, in een bodem die weinig of bij voorkeur geen kalk bevat, humusrijk en vochtig is. Winterhard tot ongeveer -15°C. Hij staat graag op een zonnige plek zonder extreme hitte of in halfschaduw in een warm gematigd klimaat.

Vroeger behoorde de sneeuwbal tot de kamperfoeliefamilie (Caprifoliaceae), samen met de kamperfoelie, maar tegenwoordig is hij ingedeeld in de zeer kleine familie van de Adoxaceae, waar hij nu de familie deelt met de vlier. Het geslacht Viburnum telt meer dan 150 wilde soorten, verspreid over alle continenten (behalve Australië), van gematigde tot tropische klimaten. Veel botanische soorten zijn geliefd als sierheester, de oudste werden al in 1761 uit de Verenigde Staten geïntroduceerd. De Viburnum plicatum is oorspronkelijk afkomstig uit Oost-Azië, met name China, vandaar de Nederlandse naam Chinese sneeuwbal. Hij groeit daar op beboste hellingen en aan bosranden, waar hij een struik vormt van 3 tot 4 meter hoog en breed. De Chinese sneeuwbal 'Pinkimono' onderscheidt zich door zijn duidelijk kleinere groei, waardoor hij gemakkelijk in pot gekweekt kan worden. De groei is vrij langzaam en de compacte struik bereikt uiteindelijk een hoogte van ongeveer 1 meter, soms iets meer, bij een breedte van 50 tot 60 cm. Zijn opgaande vorm is meestal opgebouwd uit etages, omdat de takken de neiging hebben zich horizontaal te spreiden. Dit geeft hem een interessante, grafische uitstraling in kleine ruimtes. De tegenoverstaande bladeren zijn elliptisch met een spitse punt en een fijn gezaagde rand. Ze hebben een licht geplooid reliëf door de duidelijk zichtbare nerven en zijn in het seizoen frisgroen. De hoofdbloei vindt plaats van mei tot begin juli in de vorm van platte bloemschermen met een diameter van 8 tot 10 cm. Het midden bestaat uit kleine onvruchtbare bloempjes, terwijl de rand bezet is door grotere onvruchtbare bloemen, wat doet denken aan schermhortensia's. De bloemen verschijnen eerst in een mooie lichtroze tint en verkleuren daarna naar een smetteloos wit, wat mooi afsteekt tegen het donkergroene blad. Na de bloei verschijnen rode, en later zwarte bessen van ongeveer 8 mm diameter. Vaak volgt er een nabloei in het najaar (die des te beter is als je de uitgebloeide bloemen van de eerste bloei weghaalt), zodat je tot in oktober van bloemen kunt genieten. Wanneer de nachten in het najaar kouder worden, krijgt de plant prachtige herfstkleuren, vaak in wijnrode tinten of soms roodoranje, afhankelijk van de bodem en het klimaat.

De Viburnum plicatum 'Pinkimono' is bijzonder waardevol voor kleine tuinen, waar je hem op de voorgrond van een halfbeschaduwde border kunt plaatsen, op een koel plekje, want hij houdt niet van droogte. Voor een originele scène kun je op de achtergrond een Itea ilicifolia planten, een weinig bekende groenblijvende heester die eind van de zomer zeer lange, geelachtige en originele bloemkatjes produceert. Een Physocarpus opulifolius 'Magic Ball', waarvan het blad van oranje naar goudgeel en vervolgens rood verkleurt, vormt een opvallend kleurcontrast in je border. Enkele Heuchera 'Wildberry' planten langs de rand brengen een verrassende en welkome paarse accent aan in je tuindecor.