Viburnum odoratissimum - Sneeuwbal

De Viburnum odoratissimum, in de volksmond vaak welriekende sneeuwbal genoemd, is een groenblijvende struik met mooi groen, glanzend blad dat bijzonder decoratief is. In het voorjaar bedekt hij zich met kleine, lichtgeurende witte bloempluimen. In het najaar krijgen sommige bladeren prachtige roodoranje kleuren, wat vrij bijzonder is voor een groenblijvende plant. Deze struik is geschikt voor een haag, maar hij kan slecht tegen tocht. In een koud klimaat is het daarom aan te raden hem te beschermen, bijvoorbeeld onder de lichte schaduw van een kleine boom.

De welriekende sneeuwbal komt oorspronkelijk uit de lage Himalaya-gebergten. Hij behoort tot het geslacht Viburnum (tegenwoordig ingedeeld bij de muskuskruidfamilie), dat rijk is aan zeer sierlijke struiken zoals de Gelderse roos (Viburnum opulus 'Roseum'), de wintergroene sneeuwbal (Viburnum tinus), of de Japanse sneeuwbal (Viburnum plicatum). Deze soort is geen uitzondering: het is een grote struik met glanzende, langwerpige, wintergroene bladeren in een frisgroene kleur, die in het najaar vaak prachtige oranje tinten krijgen. Tussen mei en juni produceert de welriekende sneeuwbal talrijke pluimen met witte bloemen die naar roomwit verkleuren en veel insecten aantrekken.
Deze sneeuwbal groeit in het begin relatief langzaam, met een wat slungelige en onregelmatige vorm, maar wordt gaandeweg mooi vol en vormt een grote bol van ongeveer 2 meter in alle richtingen, of zelfs iets breder dan hoog, afhankelijk van de beschikbare ruimte. In een mild klimaat kan hij 2,50 tot 3 meter hoog worden. Deze niet veeleisende struik past zich aan de meeste niet te droge grondsoorten aan. Het enige nadeel is dat hij voortdurend zijn oude bladeren laat vallen, die dan op de grond liggen. Dit kan vervelend zijn als het waait... Het mooie, glanzende blad heeft een satijnachtige, bijna blinkende uitstraling en de dikke, bijna vlezige bladeren zien er gezond uit. Een leuk najaarsdetail: sommige bladeren kleuren rood, zoals bij sommige bladverliezende struiken, terwijl deze sneeuwbal wintergroen blijft, zelfs in een koud klimaat.
Wat de winterhardheid betreft, wordt vaak gezegd dat hij alleen geschikt is voor milde klimaten zoals in Bretagne, maar de struik doet het zonder problemen in het Nederlandse klimaat. Bij een strenge winter kan het blad wat invriezen, maar dit loopt in het voorjaar weer uit. De bloei vindt plaats in mei-juni. Hoewel niet spectaculair, is hij aangenaam, vooral vanwege de geur, en bijen zijn er dol op. Bovendien produceert hij kleine decoratieve vruchten, eerst rood en later zwart, waar vogels van eten.

De niet veeleisende Viburnum odoratissimum mag niet op een plek staan die te veel is blootgesteld aan de wind. Kies liever voor een beschutte standplaats, bijvoorbeeld achter een muur, of onder de lichte schaduw van kleine bomen zoals de wilde lijsterbes of een sierappel zoals de Malus Coccinella Courtarou, waarvan het purperen blad mooi contrasteert met dat van de Viburnum. Het mooie, glanzende groene blad leent zich perfect voor krachtige contrasten. Plant bijvoorbeeld gouden accenten ernaast, zoals de kleine Choisya 'Aztec Gold', met zijn prachtige vorm en fijne blad dat zowel in vorm als kleur afsteekt. Nog gewaagder is de verrassende Albizia julibrissin 'Summer Chocolate' met zijn varenachtige, donkerpaarse bladeren, of de eveneens paarse Physocarpus opulifolius 'Diabolo', die in de winter ook nog sierlijke bast heeft.