Pittosporum tenuifolium Irene Patterson - Pittosporum à petites feuilles panachées.
Pittosporum tenuifolium Irene Patterson - Australische laurier
Pittosporum tenuifolium Irene Patterson
Australische laurier , Kleefzaad , Tawhiwhi
Thuisbezorging of afhalen bij een afhaalpunt (afhankelijk van de omvang en de bestemming)
Plan de datum van uw levering,
en kies uw datum in het winkelmandje
24 maanden terugnamegarantie op deze plant.
Meer info
Does this plant fit my garden?
Set up your Plantfit profile →
Beschrijving
De Pittosporum tenuifolium 'Irene Patterson', met zijn bijna sneeuwwitte, wintergroene blad, is ongetwijfeld een van de meest verleidelijke kleinbladige Pittosporum-variëteiten. Deze kleine, dichte struik heeft een zeer compacte groeiwijze en is getooid met glanzend, overwegend zilvergrijs blad dat intens is gespikkeld en bont getekend met wit en amandelgroen, vaak met een roze tint in de winter. Hij biedt een prachtig schouwspel in de zomer, wanneer hij jonge crèmegroene scheuten produceert tussen het altijd sprankelende, iets groenere loof, versierd met enkele zeer geurige, purperpaarse bloemetjes in de nacht. Deze plant voor een gematigd klimaat, geschikt voor kuststreken, gedijt goed op een zonnige standplaats in goed doorlatende grond, in een droge tuin, of in een grote pot die bij vorst naar binnen kan.
Deze struik uit de Pittosporaceae-familie komt oorspronkelijk uit de droge gebieden ten oosten van de Nieuw-Zeelandse Alpen. Hij vormt met de tijd een dichte, ronde struik van 1,50 m tot 2 m hoog, met een breedte van 1 m tot 1,50 m. Zijn blad is zijn grootste troef. Zijn dunne, paarse tot bijna zwarte en vertakte stengels dragen wintergroene, afwisselend geplaatste, gave, ovale, dikke, zeer glanzende, leerachtige blaadjes met licht golvende randen. Ze zijn klein, niet langer dan 3 à 4 cm en 1,5 à 2 cm breed. Ze ontluiken wit-crème, ontwikkelen zich tot een prachtige zilvergrijze tint, gespikkeld met wit en bont getekend met grijs-amandelgroen in het midden. De groene kleur wordt in de zomer iets intenser. De kou kleurt ze met roze tinten, vooral op de lichte delen. De bloei, niet overdadig bij deze variëteit, vindt plaats in het late voorjaar of de vroege zomer. De kleine, zwarte bloemetjes van enkele millimeters in diameter verspreiden een honingzoete geur die vooral 's nachts waarneembaar is. Ze worden gevolgd door de vorming van enkele ronde vruchten, eerst groen en later bijna zwart bij rijpheid.
Winterhard tot ongeveer -7°C/-10°C, vraagt de Pittosporum 'Irene Patterson' om een droge, niet te kalkrijke, goed doorlatende bodem, een warme, zonnige en tegen de heersende wind beschutte standplaats. Hij verdraagt zeewind perfect, waardoor tuiniers in kustgebieden hem zonder reserve kunnen gebruiken als solitair of in een informele haag. In een gematigd klimaat kan hij ook op een grote talud of achterin een border worden geplant. Combineer hem met Pistacia lentiscus, Olearia, Atriplex halimus, lavendel, rozemarijn, Grevillea, Escallonia of combineer hem met het zilvergrijze loof van alsem. In koudere streken zet u hem in een kuip op het terras om te genieten van zijn delicate geur en zijn uitzonderlijke blad.
{$dispatch("open-modal-content", "#customer-report");}, text: "Please login to report the error." })' class="flex justify-end items-center gap-1 mt-8 mb-12 text-sm cursor-pointer" > Een fout in de inhoud van deze pagina melden
Pittosporum tenuifolium Irene Patterson - Australische laurier in beeld...
Groeiplaats
Bloei
Blad
Botanisch
Pittosporum
tenuifolium
Irene Patterson
Pittosporaceae
Australische laurier , Kleefzaad , Tawhiwhi
Tuinbouw
Andere Pittosporum
Alles bekijken →Aanplant en verzorging
De Pittosporum 'Irene Patterson' plant u bij voorkeur in het voorjaar in koudere streken, of in september-oktober in zachtere klimaten. Plant hem in een vruchtbare, droge, niet te kalkhoudende en goed doorlatende bodem. Meng bij het aanplanten uw tuingrond met 50% bladaarde en grof zand. Besproei de plant de eerste tijd royaal één tot twee keer per week om de aanworteling te bevorderen. Deze plant is matig winterhard (-7°/-10°C), kies daarom een warme, zonnige standplaats beschut tegen de heersende wind. Bedek de voet direct met een mulchlaag. Plaats hem langs een zuidmuur in regio's met strenge winters. In een koeler klimaat dan dat van Anjou (d.w.z. in Nederland), beschermt u hem in het koude seizoen met een winterhoes of zet hem vorstvrij in een serre of vorstvrije ruimte. Om hem in de eerste jaren na het planten te helpen vertakken, kunt u de jonge scheuten toppen. Bij volwassen exemplaren kunt u aan het eind van het seizoen de twijgen die er wat wild uitzien in de struik bijknippen. Het is heel goed mogelijk om hem in een bolvorm of als haag te vormen, omdat hij snoei zeer goed verdraagt.
Wanneer planten?
Voor welke locatie?
Behandelingen
Dit artikel heeft nog geen beoordeling ontvangen; deel uw ervaring als eerste
Vergelijkbare artikelen
Hebt u niet gevonden wat u zocht?
Winterhardheid is de laagste wintertemperatuur die een plant kan verdragen zonder ernstige schade op te lopen of zelfs te sterven. Deze winterhardheid wordt echter beïnvloed door de standplaats (beschutte plek, zoals een patio), bescherming (winterhoes) en grondsoort (winterhardheid wordt verbeterd door goed doorlatende grond).