Lophomyrtus Black Stallion

De Lophomyrtus x ralphii 'Black Stallion' is een groenblijvende heester met een uiterst sierlijk blad. De jonge scheuten komen in roodachtige tinten op voordat ze uitgroeien tot een diep paars, wat de plant een zeer markante visuele signatuur geeft. Zijn donkere, zeer dichte vegetatie tooit zich met kleine crèmewitte bloemen in de late lente. Zijn gemiddelde grootte (minder dan 2 m) en zijn zeer bossige uiterlijk maken hem geschikt voor mooie hagen, zij het met een langzame groei. Deze plant voor een gematigd klimaat is goed aangepast aan kustgebieden, evenals aan beschutte plekken in het zuiden, uit de brandende zon. Op andere plaatsen moet hij in een kuip worden gekweekt om de winter vorstvrij door te brengen.

De Lophomyrtus behoort tot de familie van de Myrtenfamilie (Myrtaceae), rijk aan ongeveer 3000 soorten, voornamelijk in warme klimaten, zoals de Callistemon met zijn borstelvormige bloemen, en in onze streken vertegenwoordigd door de Gewone Mirte, een mediterrane groenblijvende heester. Het geslacht Lophomyrtus is als het ware het Australische tegenhanger van onze Myrtus, vertegenwoordigd door slechts twee soorten afkomstig uit Nieuw-Zeeland, L. bullata, een grote heester van 8 m hoog, en L. obcordata, veel lager (ongeveer 1,80 m) maar iets winterharder. Hun kruising heeft de Lophomyrtus x ralphii opgeleverd, een natuurlijke hybride waarvan verschillende cultivars bestaan. 'Black Stallion' is er daar één van, gekenmerkt door een zeer aantrekkelijk gekleurd blad. De heester vormt met de tijd een zeer dichte en goed vertakte pol, waarbij hij tegenoverstaande en kruisgewijs tegenoverstaande twijgen ontwikkelt (verschoven met 90° van de ene naar de volgende knoop). De eveneens tegenoverstaande bladeren zijn klein, 2 tot 4 cm lang en 1 tot 2 cm breed. Elliptisch tot lancetvormig van vorm, geven de duidelijk zichtbare nerven ze een licht geplooid reliëf. Ze zijn licht leerachtig, hun oppervlak is glanzend, maar vooral hun kleur trekt de aandacht. Ontluikend in roodachtige tinten, worden ze geleidelijk donkerder tot een zeer elegant diep paars. De heester bereikt meestal een hoogte van 1,50 m, soms iets meer, bij een breedte van 70 cm, en vormt zo een compact scherm van vegetatie. In juni-juli bloeien kleine crèmewitte bloemen van ongeveer 1 cm diameter, typisch voor de Myrtenfamilie, dat wil zeggen gevormd als bundels meeldraden. Hoewel bescheiden van formaat, creëren ze een mooi contrast op de donkere vegetatie. Ze trekken bijen aan en geven na bestuiving kleine zwarte vruchten.

De Lophomyrtus 'Black Stallion' is een interessante heester voor een gematigd klimaat, waar zijn donkere kleuren esthetische bladcontrasten mogelijk maken. U kunt hem bijvoorbeeld combineren met bonte Phormiums waarvan de lange zwaardvormige bladeren ook door hun vorm zullen contrasteren. In een lage haag zal hij goed samengaan met de Pittosporum tenuifolium 'Elisabeth' met zijn mooie golvende groene blad met witte rand, mits u geduld heeft, want deze twee zijn geen snelheidsduivels qua groei. Vooral in drogere streken is een Dodonea viscosa 'Purpurea' geschikter om een paarskleurige haag te creëren... Deze Lophomyrtus is ook zeer geschikt voor kweek in pot in een groot deel van Nederland waar de winters te streng voor hem zijn. U behandelt hem dan als een oranjerieplant en haalt hem in de winter naar binnen. Samen met citrusplanten zoals de Satsuma-mandarijn helpt hij u een exotische sfeer te creëren op een terras tijdens het mooie seizoen.