Laurier du Portugal panaché - Prunus lusitanica Variegata
Laurier du Portugal panaché - Prunus lusitanica Variegata
Prunus lusitanica Variegata - Portugese laurier
Prunus lusitanica Variegata
Portugese laurier , Portugese laurierkers , Laurierkers
Thuisbezorging of afhalen bij een afhaalpunt (afhankelijk van de omvang en de bestemming)
Plan de datum van uw levering,
en kies uw datum in het winkelmandje
24 maanden terugnamegarantie op deze plant.
Meer info
Does this plant fit my garden?
Set up your Plantfit profile →
Beschrijving
De Prunus lusitanica 'Variegata', ook wel Portugese laurier genoemd, vormt een grote, groenblijvende struik of kleine boom met een dichte, kegelvormige groeiwijze. Hij betovert met zijn prachtige, bonte blad: glanzend donkergroen met een onregelmatige roomwitte rand. In de late lente volgt een spektakel van langgerekte, pluizige trossen witte bloemen, waarvan de geur bijen en andere bestuivers aantrekt. Deze worden gevolgd door rode, later zwart wordende vruchten. Deze variëteit is ideaal voor goed doorlatende grond, van vochtig tot droog en zelfs kalkhoudend. Hij is perfect voor een informele of geschoren haag of om in vorm gesnoeid te worden (topiary). Minder winterhard dan zijn neef de laurierkers, is hij wel droogtetoleranter en aanzienlijk sierlijker.
De Portugese laurier is een struik die behoort tot de rozenfamilie (Rosaceae). Hij is oorspronkelijk afkomstig uit Spanje en Portugal, maar komt ook verwilderd voor in het zuidwesten van Europa, zoals in het Baskenland.
De cultivar 'Variegata' onderscheidt zich alleen door de kleur van zijn bonte loof. Hij kan een hoogte van 6-8 meter bereiken, groeit langzaam, heeft een bossige vorm en draagt roodachtige twijgen. De groenblijvende, ovale, getande bladeren zijn 6 tot 12 cm lang, glanzend donkergroen en omrand met roomwit. In juni produceert hij witte, komvormige, geurende en bijenvriendelijke bloemen van 1,5 cm in diameter. Deze staan in smalle, hangende trossen van 12 tot 15 cm lang. De vruchten zijn kleine, ovale besjes van 8 mm, die van rood via donkerpaars naar zwart verkleuren en bij inname zeer giftig zijn.
De Portugese laurier vraagt om een diepe en losse bodem, vooral op warme, beschutte standplaatsen. Hij gedijt goed in een gematigd zeeklimaat, maar past zich ook redelijk aan aan warmere omstandigheden. Hij wordt vaak gebruikt in een groenblijvende haag, al dan niet gesnoeid, in combinatie met bijvoorbeeld Photinia serratifolia, Elaeagnus ebbingei, sneeuwbal (Viburnum tinus), Cotoneaster lacteus en de schijnels (Choisya ternata). Hij kan ook solitair geplant worden of in vorm worden gesnoeid als topiary.
Advies: Snoei niet vroeg in het seizoen om optimaal te kunnen genieten van de bloei.
{$dispatch("open-modal-content", "#customer-report");}, text: "Please login to report the error." })' class="flex justify-end items-center gap-1 mt-8 mb-12 text-sm cursor-pointer" > Een fout in de inhoud van deze pagina melden
Prunus lusitanica Variegata - Portugese laurier in beeld...
Groeiplaats
Bloei
Blad
Botanisch
Prunus
lusitanica
Variegata
Rosaceae
Portugese laurier , Portugese laurierkers , Laurierkers
Middellandse Zeegebied
Andere Portugese laurierkers
Alles bekijken →Aanplant en verzorging
De Portugese laurierkers (*Prunus lusitanica*) plant u bij voorkeur tussen februari en mei. Hij gedijt in elke diepe, goed bewerkte bodem, bij voorkeur vruchtbaar, en verdraagt ook kalkhoudende grond. De standplaats kan 's zomers van vochtig tot droog zijn, altijd in de volle zon. Houd een plantafstand van 80 cm tot 1 meter aan. Op koude, winderige plekken in Nederland geeft u hem bij voorkeur een beschutte standplaats uit de koude wind. Snoei aan het einde van de winter terug tot vlak bij de stam om de plant compact te houden. Deze plant is winterhard tot -15°C en kan in de zomer last krijgen van bladluis of schildluis.
Wanneer planten?
Voor welke locatie?
Behandelingen
Dit artikel heeft nog geen beoordeling ontvangen; deel uw ervaring als eerste
Vergelijkbare artikelen
Hebt u niet gevonden wat u zocht?
Winterhardheid is de laagste wintertemperatuur die een plant kan verdragen zonder ernstige schade op te lopen of zelfs te sterven. Deze winterhardheid wordt echter beïnvloed door de standplaats (beschutte plek, zoals een patio), bescherming (winterhoes) en grondsoort (winterhardheid wordt verbeterd door goed doorlatende grond).