Prunus lusitanica Brenelia - Portugese laurier

De Portugese laurierkers 'Brenelia', in het Latijn Prunus lusitanica, is een nieuwe veredeling die wordt beschouwd als de beste selectie Portugese laurierkers die er is! Het is in ieder geval de meest compacte en winterharde op de markt. Deze wintergroene struik draagt een glanzend donkergroen blad met mooie rode bladstelen, dat het hele jaar decoratief blijft. Hij onderscheidt zich door een opgaande, piramidale tot ronde vorm en bescheiden afmetingen, wat hem zeer veelzijdig inzetbaar maakt in de tuin. Hij is zelfs geschikt voor beplanting in kuipen en bakken op een terras of balkon. In het late voorjaar produceert hij prachtige, lange trossen crèmewitte bloemen, gevolgd door zwarte bessen in het najaar. Winterhard tot -15°C en met een uitstekende gezondheid, is het een onderhoudsarme en weinig eisende struik, mits geplant in normale, niet te droge tot vochtige grond, zelfs kalkhoudend. Gebruik hem voor lage erfafscheidingshaagjes die weinig snoei nodig hebben, in een gemengde haag of als solitair om een duurzame struktuur aan de tuin te geven.

De Portugese laurierkers is een wintergroene struik uit de rozenfamilie. Hij is oorspronkelijk afkomstig uit Spanje en Portugal, maar komt ook verwilderd voor in het zuidwesten van Europa, met name in het Baskenland. Hij houdt van de omgevingsvochtigheid en de zachtheid van een zeeklimaat, en geeft de voorkeur aan de zuidelijke Atlantische kust. Maar hij past zich ook elders aan, tot in mediterrane streken toe, mits hij in een diepe bodem staat. Zijn winterhardheid bedraagt ongeveer -15°C als hij eenmaal goed geworteld is in een waterdoorlatende bodem. Minder winterhard dan zijn neef de laurierkers (Prunus laurocerasus) en met een langzamere groei, is hij droogtetoleranter en veel sierlijker. Deze soort houdt van zon of halfschaduw; de rode scheuten zullen veel minder intens zijn op een weinig lichte standplaats.

De Prunus lusitanica 'Brenelia' is een cultivar ontstaan uit een zaailing van Prunus lusitanica 'Azorica', verkregen door Yves Brenelière en overgenomen door kwekerij Minier in 2011. Het is een struik die 2,5 m hoog en 2 m breed kan worden. Met een snellere groei dan de soort, kan hij, eenmaal goed aangeslagen, 20 tot 30 cm per jaar groeien. Zijn jonge twijgen zijn opvallend rood. Ze dragen bladeren die ook in de winter aan de plant blijven, ovaal, langwerpig, getand, golvend, 6 tot 12 cm lang, en donkergroen glanzend. In mei-juni, afhankelijk van het klimaat, produceert hij witte bloemen met een oranje hart, komvormig, 1,5 cm in diameter, met een honingzoet parfum, nectarrijk en aantrekkelijk voor bijen. Ze staan in smalle, hangende trossen van 15 tot 25 cm lang! De vruchten zijn kleine ovale bessen van 8 mm, eerst groen, dan rood, verkleurend naar donkerpaars en dan zwart. Ze zijn zeer giftig voor mensen bij inname, maar zeer in trek bij bepaalde vogels zoals eksters en spreeuwen.

De Portugese laurierkers vraagt om een diepe en losse bodem, vooral in de warmere streken. Zijn winterhardheid is beter in lichte grond die in de winter niet te veel water vasthoudt. Hij wordt vaak gebruikt in een wintergroene windschermhaag, al dan niet gesnoeid, in combinatie met de Photinia serratifolia of Red Robin, de Elaeagnus ebbingei, de sneeuwbal (Viburnum tinus), de Cotoneaster lacteus, de echte laurier (in milde klimaten), de steeneik, de aardbeiboom en de schijnels (Choisya). Hij kan ook solitair geplaatst en als topiary gevormd worden. Ook is hij geschikt voor beplanting in een kuip of grote pot, waar hij gemakkelijk in toom te houden is en in elk seizoen voor een groene toets zorgt.

Tip: Snoei niet vroeg in het seizoen om optimaal te kunnen genieten van de bloei.