Acco - Granaatappel Punica granatum

De Punica granatum 'Acco' is een interessante granaatappelvariëteit vanwege haar vroege rijping. In tegenstelling tot de meeste vruchtdragende granaatappelbomen heeft deze geen warm en lang najaar nodig om haar vruchten te laten rijpen. In Spanje en op zonnige plekken in Nederland worden ze tussen eind augustus en eind september geoogst. Deze ronde granaatappels zijn middelgroot (250 gram) en rood van kleur bij rijpheid. Het vruchtvlees is rood, met een zoete en milde smaak. Het bevat zachte zaden. Deze fruitboom is bijzonder geschikt voor warme standplaatsen. Je kunt de teelt ook proberen in beschutte kustgebieden, maar zonder garantie op het suikergehalte en de organoleptische kwaliteiten van de vruchten, met name in koelere streken.

De vruchtdragende granaatappel 'Acco' (Punica granatum 'Akko') behoort tot de botanische familie Lythraceae. De soort Punica granatum is oorspronkelijk afkomstig uit West- en Centraal-Azië, met name Iran, Afghanistan en de Himalaya, en heeft zich genaturaliseerd in het Middellandse Zeegebied.

De cultivar 'Acco' is ontwikkeld in Israël vanwege haar vroege rijping en de kwaliteit van de vruchten. Deze bladverliezende struik heeft een bossige groeiwijze en kan een hoogte bereiken van 3 tot 4 meter, met een vergelijkbare breedte. De boom heeft een gemiddelde groeikracht voor een granaatappelboom. De groei wordt als gemiddeld snel beschouwd. De bladeren, ovaal van vorm en ongeveer 3 tot 7 cm lang, zijn glanzend groen. Ze staan tegenover elkaar, zijn enkelvoudig, gaafrandig en kaal, met een geveerde nerf. In het najaar kleuren ze goudgeel voordat ze afvallen. De stengels van de granaatappelboom zijn hoekig en kunnen korte doorns hebben. De schors, aanvankelijk glad en lichtbruin, wordt met het ouder worden ruwer en grijzer. Jonge twijgen zijn vaak roodachtig of bruinachtig.

De bloei, die in het zuiden van mei tot juni duurt, toont tweeslachtige bloemen in een fel oranjerode kleur. Deze bloemen, met een diameter tussen de 3 en 4 cm, hebben een kroon bestaande uit 5 tot 8 gekreukelde bloembladen en een dikke, buisvormige basis. Ze staan meestal solitair of in kleine schermen aan het uiteinde van de twijgen.

De vruchten, granaatappels genaamd, rijpen van eind augustus tot oktober, afhankelijk van het klimaat. Ze zijn bolvormig, met een diameter van 5 tot 12 cm, en hebben een felrode schil bij rijpheid. Elke vrucht, met een gewicht tussen 200 en 300 gram, bevat talrijke zaden omgeven door een sappig en zoet vruchtvlees, robijnrood van kleur: dit zijn de zaadmantels. De zaden zijn relatief zacht, wat deze vruchten aangenaam maakt om te eten.

De oogst van de granaatappels van de 'Acco' vindt plaats wanneer de vruchten een felrode tint hebben bereikt en licht beginnen open te barsten, een teken van optimale rijpheid. Om hun dikke schil niet te beschadigen, is het aan te raden ze met een snoeischaar af te knippen in plaats van ze af te trekken. Eenmaal geoogst, zijn granaatappels enkele weken houdbaar op een koele, droge plaats, en tot enkele maanden in de koelkast. In de keuken worden ze gewaardeerd om hun sappige en zoete zaadmantels, die vers gegeten worden, in salades, als sap of in desserts. Ze geven een friszure toets aan hartige gerechten, zoals tajines, sauzen of marinades. Hun sap, rijk aan antioxidanten, wordt gebruikt voor de bereiding van siropen, zoals granaatappelmelasse, geliefd in de Midden-Oosterse keuken.

De granaatappel 'Acco' kan temperaturen verdragen tot -10°C kortstondig. Hij is daarom voorbehouden aan streken waar strenge winters zeldzaam zijn. Deze kleine boom is ook droogtebestendig eenmaal goed gevestigd, maar regelmatige irrigatie bevordert een betere vruchtzetting. De granaatappelboom geeft de voorkeur aan zonnige standplaatsen en goed doorlatende, vrij rijke grond. Hij is bovendien relatief resistent tegen ziekten, hoewel het aan te raden is waakzaam te zijn voor mogelijke aantasting door bladluizen of andere plagen.

Symbool van overvloed, net als zijn emblematische voorouder uit de oudheid, is de granaatappel 'Acco' een prachtige solitair voor een warme plek. Hij zal groeien waar de olijfboom zich kan handhaven en vrucht dragen. Je kunt hem ook gebruiken in een grote mediterrane fruithaag, gecombineerd met de Osagedoorn, aardbeibomen, Japanse wolmispel ...

De stad Granada, gelegen in het zuiden van Spanje, ontleent haar naam aan de granaatappelboom, die door de Moren werd geïntroduceerd en ruimschoots werd aangeplant in de weelderige tuinen van het Alhambra. Symbool van culturele uitwisselingen tussen Oost en West, sierde deze majestueuze boom reeds de legendarische hangende tuinen van Babylon. Later ontdekten de Romeinen hem in Carthago en noemden hem "Appel van Carthago".