Acer negundo Aureovariegatum - Bonte vederesdoorn

De Acer negundo 'Aureovariegatum' is nog een variëteit van de esdoorn met gevlekte essenbladeren, maar deze valt op door zijn bladeren die breed en onregelmatig zijn omrand met heldergeel tot crèmekleurig geel, soms met een roze zweem op de jonge scheuten. Hij is ook interessant vanwege zijn soepele groeiwijze, zijn bijna witte jonge hout en zijn iets minder krachtige ontwikkeling dan de soort. Het is een zeer decoratieve boom van het voorjaar tot in het najaar: plaats hem op een goed zichtbare plek in de tuin en aarzel niet om hem te snoeien, zodat hij gekleurde jonge scheuten produceert. Deze prachtige esdoorn staat het liefst in halfschaduw, om zijn loof te beschermen tegen verbranding door de zon.

De Acer negundo, ook wel Vederesdoorn, Amerikaanse esdoorn of Negundo-esdoorn genoemd, behoort tot de familie van de Aceraceae (Esdoornfamilie). Hij is oorspronkelijk afkomstig uit het westen van de Verenigde Staten en Virginia, maar komt voor tot in Florida en ook in Canada en Quebec. Het is een soort die als invasief wordt beschouwd en die zich in Frankrijk heeft genaturaliseerd, met name op Corsica waar hij verwilderd is en extra in de gaten wordt gehouden. Deze robuuste lichtminnende soort geeft de voorkeur aan de omgeving van waterlopen en vochtige gebieden, maar verdraagt eenmaal gevestigd redelijk goed wat drogere zomers. Hij prefereert vruchtbare, kalkhoudende kleigrond, maar de plant past zich aan een breed scala aan niet te zure bodems aan. In de natuur vormt de Acer negundo een boom met een brede kroon, tot wel 15 meter hoog. Het is een bladverliezende boom, die in het najaar zijn bladeren laat vallen.

Kleiner blijvend, de variëteit 'Aureovariegatum' wordt zelden hoger dan 6-7 meter bij een breedte van 5-6 meter als hij niet wordt gesnoeid. Door snoei is hij gemakkelijk op 3 meter in alle richtingen te houden, wat de plant ook aanzet tot het produceren van zeer decoratieve, roze getinte jonge scheuten. Deze kleine boom vormt een vrij korte, gedrongen enkele stam, of soms meerdere stammen, en vrij lage vertakkingen als hij de ruimte heeft. Als hij omringd wordt door andere struiken of bomen, zal hij de neiging hebben om in de hoogte te groeien om het licht te bereiken. Zijn natuurlijke groeiwijze is uitgespreid, een beetje onregelmatig, gedragen door dunne en kwetsbare, broze takken. Zijn ruwe, asgrijze schors barst na verloop van tijd, terwijl hij een donkerder grijze tint krijgt. De jonge twijgen zijn groenblauw en bedekt met een witte waslaag. De bladeren, 5 tot 10 cm lang, zijn verdeeld in 3 tot 9 ovale, toegespitste deelblaadjes met sterk getande randen. Ze zijn onregelmatig gevlekt en omrand met geel op een heldergroene achtergrond, en kleuren geel voordat ze afvallen. De bloei, die onopvallend is, vindt plaats in april-mei, tegelijk met of iets voor de ontwikkeling van de jonge bladeren. Hij verschijnt in de vorm van trossen vrouwelijke bloemen in een wat geelgroene kleur, in dikke hangende trossen, en rode mannelijke bloemen, gerangschikt in lange, draadvormige hoofdjes. Na de bloemen volgen trossen gevleugelde vruchten, zogenaamde splitvruchten, van 3 tot 5 cm lang. De struik kan al vanaf 3-jarige leeftijd bloeien en vruchten dragen.

De Acer negundo 'Aureovariegatum', waarvan het hout wat bros is, vraagt slechts een standplaats beschut tegen sterke wind en een vochthoudende bodem, dat zijn werkelijk de enige eisen van deze prachtige kleine lichtminnende boom. Hij is ideaal aan de voet van grote bomen om een middelgroot groenscherm te creëren of om een wat te groene hoek van de tuin op te lichten. Minder veeleisend wat water betreft dan de sierwilg ('Hakuro Nishiki'), vervult hij dezelfde rol in de tuindecoratie. Combineer hem bijvoorbeeld met een purperen kronkelhazelaar of met een sambucus Black Lace; hun donkere loof zal zijn extreem lichtgevende blad goed tot zijn recht laten komen. Hij komt ook mooi tot zijn recht als solitair in een middelgrote of zelfs bescheiden tuin, mits hij regelmatig wordt gesnoeid om zijn omvang te beperken.

Tip: Verwijder de volledig groene takken (een soort waterloten) die vaak zijn groeivorm ontsieren.