Aardappel Penni

De aardappel 'Penni' is een vroege en productieve krieltjesvariëteit. Hij vormt langwerpige tot ronde, middelgrote knollen met een lichtgele kleur en ondiepe 'ogen', wat zorgt voor een mooie presentatie. De knollen hebben een zeer goede kookvastheid; het stevige vruchtvlees is perfect voor stomen en voor in salades. Deze aardappel is weinig gevoelig voor phytophthora (aardappelziekte) en schurft, en bewaart goed. Plant de pootaardappelen van eind maart tot april, afhankelijk van het weer, en oogst van begin juni tot eind augustus.

De aardappel is een onmisbare wortelgroente geworden, zowel in de moestuin als op het bord. Het is een vaste plant die als eenjarige wordt geteeld en knollen ontwikkelt als reserveorganen aan zijn wortelstokken. Op een paar rassen na, zoals de 'Belle de Fontenay', produceren de planten in de zomer kleine bloemen. Elke plant zal meerdere aardappelen produceren, die maandenlang bewaard kunnen worden en op talloze manieren bereid. De aardappel behoort tot de nachtschadefamilie (Solanaceae), net als aubergines en tomaten. Oorspronkelijk geteeld in het Andesgebergte, werd hij in de 16e eeuw naar Europa gebracht. Pas rond 1750 kende de aardappel een sterke opmars in Frankrijk, dankzij Parmentier.

Er bestaan zeer veel rassen. De knollen, met een min of meer langwerpige vorm, hebben meestal geel vruchtvlees, soms rood, roze of paars. Aardappelen bevatten weinig calorieën en zijn rijk aan koolhydraten, ijzer en kalium.

We onderscheiden 3 categorieën aardappelen, op basis van het type vruchtvlees:

- Vastkokende aardappelen hebben een goede kookvastheid. Deze eerder langwerpige aardappelen hebben een fijne en smaakvolle structuur. Ze zijn ideaal voor koken of stomen en zijn ook heerlijk als stoofaardappel of gebakken.

- Kruimige aardappelen zijn rijk aan zetmeel en vallen makkelijk uit elkaar. Deze vrij grote aardappelen zijn perfect voor puree of soep. Ze geven ook erg knapperige frietjes omdat ze de neiging hebben minder olie op te nemen tijdens het bakken.

- Bloemige aardappelen hebben een romige, smeltende structuur maar blijven toch redelijk heel tijdens het koken. Ze zijn op veel manieren te gebruiken: gebakken, gestoofd of voor ovenbereidingen.

De oogst: afhankelijk van het ras en de vroegrijpheid, worden aardappelen geoogst van mei tot oktober. Rooi de planten voorzichtig met een spitvork om de knollen niet te beschadigen. Laat de aardappelen een dag in de zon drogen.

Bewaaraardappelen worden bij volledige rijpheid geoogst, wanneer het loof vergeelt en verdort. Vroege rassen worden 80 tot 90 dagen na het poten geoogst, halfvroege rassen na ongeveer 110 dagen, middentijds rijpende rassen rond 120 dagen en late rassen van 120 tot meer dan 150 dagen.

Primeuraardappelen, met een zeer dunne schil en een smaakvol vruchtvlees, worden voor de volledige rijpheid geoogst, 70 dagen na het poten. Rooi ze vlak na de bloei, rond mei-juni.

De bewaring: verwijder eerst de beschadigde knollen. Bewaar aardappelen op een koele, droge en donkere plaats. In aanwezigheid van licht worden knollen namelijk groen en produceren ze een giftige stof: solanine. Primeurrassen moeten snel worden geconsumeerd. Bewaaraardappelen kunnen enkele maanden worden opgeslagen. De bewaartijd varieert afhankelijk van hun rijpheid: late rassen bewaren het langst.

De tip van de tuinman: Teel aardappelen aan het begin van je vruchtwisseling, omdat de aardappel vaak wordt gezien als een reinigend gewas. Het aanaarden en de ontwikkeling van de wortels zorgen namelijk voor een schone en losse grond na de oogst. Daarnaast waardeert de aardappel de nabijheid van peulvruchten (bonen, tuinbonen, erwten).

Let op: Pootaardappelen zijn bedoeld om in de grond geplant, geteeld en vervolgens geconsumeerd te worden. Afhankelijk van het ras kunnen ze behandeld zijn met Thiabendazool (conserveermiddel) en Imazalil (antischimmelmiddel). Consumeer ze daarom niet rauw.