Aardappel Laurette (pootgoed)

De aardappel 'Laurette' is een prachtige verbetering van 'Charlotte', ze overtreft haar qua opbrengst en homogeniteit. Ze produceert veel langwerpige, langgerekte knollen met een gele schil en geel vruchtvlees, met ondiepe ogen en een mooie presentatie. Het vruchtvlees is stevig, fijn en smeltend in de mond, zacht voor het gehemelte en met een delicate smaak. Het is een middentijds rijpend, winterhard ras, dat beter tegen droogte kan en gemakkelijk te telen is, wat alleen maar kan bekoren. Bak ze goudbruin, stoom ze, verwerk ze in je salades... Deze aardappel plant je van eind maart tot half april, afhankelijk van het klimaat, en oogst je 110 tot 130 dagen later, van begin juni tot eind augustus.

De aardappel is een wortelgewas dat onmisbaar is geworden in de moestuin en op het bord. Het is een vaste plant die als eenjarige wordt geteeld en knollen ontwikkelt als reserveorganen op zijn wortelstokken. Afgezien van enkele rassen zoals de Belle de Fontenay, produceren de planten in de zomer kleine bloemen. Elke plant zal meerdere aardappelen produceren, die maandenlang bewaard kunnen worden en op talloze manieren bereid kunnen worden. De aardappel behoort tot de nachtschadefamilie (Solanaceae), net als aubergines en tomaten. Oorspronkelijk geteeld in het Andesgebergte, werd ze in de 16e eeuw naar Europa gebracht. Pas rond 1750 kende ze een sterke ontwikkeling in Frankrijk, dankzij Parmentier.

Er bestaan zeer veel rassen. De knollen, met een min of meer langwerpige vorm, hebben meestal geel vruchtvlees, soms rood, roze of paars. De aardappel is weinig calorierijk en rijk aan koolhydraten, ijzer en kalium.

We onderscheiden 3 categorieën aardappelen, op basis van het type vruchtvlees:

- De rassen met vastkokend vruchtvlees houden hun vorm goed tijdens het koken. Deze aardappelen hebben een vrij langwerpige vorm en een fijne, smaakvolle vleesstructuur. Ze zijn ideaal om te koken of te stomen en zijn ook heerlijk als stoofaardappeltjes of gebakken.

- De rassen met bloemig koken vruchtvlees zijn rijk aan zetmeel en pletten gemakkelijk. Deze vrij grote aardappelen zijn perfect voor puree of soep. Ze zorgen ook voor erg knapperige frietjes omdat ze de neiging hebben minder olie op te nemen tijdens het bakken.

- De rassen met iets kruimig koken vruchtvlees hebben een smeltende structuur maar behouden toch een goede vorm tijdens het koken. Ze zijn op veel manieren te gebruiken: gebakken, gestoofd of voor bereidingen in de oven.

De oogst: afhankelijk van de rassen en hun vroegrijpheid, worden aardappelen geoogst van mei tot oktober. Trek de planten voorzichtig los met een riek om de knollen niet te beschadigen. Laat de aardappelen een dag in de zon drogen.

Bewaaraardappelen worden bij volle rijpheid geoogst, wanneer het loof vergeelt en verdroogt. Vroege rassen worden 80 tot 90 dagen na het planten geoogst, middentijdse rassen rond de 110 dagen, half-late rassen rond 120 dagen en late rassen van 120 tot meer dan 150 dagen.

Primeuraardappelen daarentegen, met een zeer dunne schil en smaakvol vruchtvlees, worden voor de volledige rijpheid geoogst, 70 dagen na het planten. Oogst ze net na de bloei, rond mei-juni.

De bewaring: na het verwijderen van beschadigde knollen, bewaar je de aardappelen op een koele, droge en donkere plaats. In aanwezigheid van licht worden de knollen namelijk groen en produceren ze een giftige stof, solanine. De vroeg geoogste primeurrassen moeten snel worden geconsumeerd. Bewaaraardappelen kunnen maandenlang worden opgeslagen. De bewaartijd varieert afhankelijk van hun vroegrijpheid: de late rassen bewaren het langst.

De tip van de tuinier: Teel aardappelen aan het begin van je vruchtwisseling, omdat de aardappel vaak wordt beschouwd als een reinigend gewas. Het aanaarden en de ontwikkeling van de wortels laten namelijk na de oogst een schone en losse grond achter. Ze waardeert bovendien de nabijheid van peulvruchten (bonen, tuinbonen, erwten).