Pommes de terre Laurette Bio en plants - Solanum tuberosum
Aardappel Laurette BIO
Solanum tuberosum Laurette
Aardappel
Laat u verleiden door andere soortgelijke variëteiten die op voorraad zijn
Alles bekijken →6 maanden terugnamegarantie op deze plant.
Meer info
Beschrijving
De aardappel 'Laurette' is een prachtige verbetering van 'Charlotte', ze overtreft haar qua opbrengst en homogeniteit. Ze produceert veel langwerpige, langgerekte knollen met een gele schil en geel vruchtvlees, met ondiepe kiemogen en een mooie presentatie. Het vruchtvlees is stevig, fijn en smeltend in de mond, zacht voor het gehemelte en met een delicate smaak. Dit is een middentijds rijpend ras, winterhard, beter bestand tegen droogte en gemakkelijk te telen, wat alleen maar kan bekoren. Bak ze goudbruin, stoom ze, verwerk ze in je salades... Deze aardappel plant je van eind maart tot half april, afhankelijk van het klimaat, en oogst je 110 tot 130 dagen later, van begin juni tot eind augustus.
De pootaardappelen komen uit de biologische landbouw en zijn voorzien van het AB-keurmerk.
De aardappel is een wortelgewas dat onmisbaar is geworden in zowel de moestuin als op het bord. Het is een vaste plant die als eenjarige wordt geteeld en die knollen ontwikkelt als reserveorganen op zijn wortelstokken. Op een paar rassen na, zoals de Belle de Fontenay, produceren de planten in de zomer kleine bloemen. Elke plant zal meerdere aardappelen produceren, die maandenlang bewaard kunnen worden en op talloze manieren bereid. De aardappel behoort tot de nachtschadefamilie (Solanaceae), net als aubergines en tomaten. Oorspronkelijk geteeld in het Andesgebergte, werd ze in de 16e eeuw naar Europa gebracht. Pas rond 1750 kende ze een sterke ontwikkeling in Frankrijk, dankzij Parmentier.
Er bestaan zeer veel rassen. De knollen, met een min of meer langwerpige vorm, hebben meestal geel vruchtvlees, soms rood, roze of paars. Caloriearm, maar rijk aan koolhydraten, ijzer en kalium.
We onderscheiden 3 categorieën aardappelen, op basis van het type vruchtvlees:
- De rassen met vast vruchtvlees houden hun vorm goed tijdens het koken. Deze eerder langwerpige aardappelen hebben fijn en smaakvol vruchtvlees. Ze zijn ideaal om te koken of te stomen en zijn ook heerlijk gestoofd of gebakken.
- De rassen met bloemig vruchtvlees zijn rijk aan zetmeel en pletten gemakkelijk. Deze vrij grote aardappelen zijn perfect voor puree of soep. Ze geven ook erg knapperige frietjes omdat ze de neiging hebben minder olie op te nemen tijdens het bakken.
- De rassen met smeltend vruchtvlees hebben een romige textuur maar blijven toch goed van vorm tijdens het koken. Ze zijn op veel manieren te gebruiken: gebakken, gestoofd of voor ovenbereidingen.
De oogst: afhankelijk van het ras en de vroegheid, worden aardappelen geoogst van mei tot oktober. Trek de planten voorzichtig met een riek uit de grond om de knollen niet te beschadigen. Laat de aardappelen een dag in de zon drogen.
Bewaaraardappelen worden bij volle rijpheid geoogst, wanneer het loof vergeelt en verdort. Vroege rassen worden 80 tot 90 dagen na het planten geoogst, halfvroege rond de 110 dagen, halflate rond 120 dagen en late rassen van 120 tot meer dan 150 dagen.
Primeuraardappelen daarentegen, met een zeer dunne schil en smaakvol vruchtvlees, worden voor de volledige rijpheid geoogst, 70 dagen na het planten. Trek ze uit vlak na de bloei, rond mei-juni.
De bewaring: na het verwijderen van beschadigde knollen, bewaar je aardappelen op een koele, droge en donkere plaats. In het licht worden de knollen namelijk groen en produceren ze een giftige stof: solanine. Primeurrassen moeten snel worden geconsumeerd. Bewaaraardappelen kunnen maandenlang worden opgeslagen. De bewaartijd varieert afhankelijk van hun vroegheid: late rassen bewaren het langst.
De tuintip: Teel aardappelen aan het begin van je vruchtwisseling, omdat de aardappel vaak wordt gezien als een reinigend gewas. Het aanaarden en de ontwikkeling van de wortels laten na de oogst namelijk een schone en losse grond achter. Ze waardeert bovendien de nabijheid van peulvruchten (bonen, tuinbonen, erwten).
{$dispatch("open-modal-content", "#customer-report");}, text: "Please login to report the error." })' class="flex justify-end items-center gap-1 mt-8 mb-12 text-sm cursor-pointer" > Een fout in de inhoud van deze pagina melden
Oogst
Groeiplaats
Blad
Aanplant en verzorging
Beplanting: Aardappelen hebben een lichte, diepe en rijke bodem nodig. Kies een zonnige standplaats. Breng in het voorgaande najaar goed verteerde compost aan, door de bovenste 5 cm grond te bewerken met een handklauw, nadat je de grond goed hebt losgemaakt. De aanplant vindt plaats onder beschutting in februari-maart voor vroege rassen. Voor de andere rassen plant je ze van half maart tot mei, afhankelijk van het klimaat. Wacht tot de grond minstens 10°C is. De bloei van de sering is vaak een goed richtpunt om te beginnen met planten. Zet meerdere rassen in je moestuin voor meer afwisseling!
Maak de grond diep los en vorm rijen van 10 cm diep, met 70 cm tussenruimte. Leg de knollen, met de kiem naar boven, om de 40 cm (of 30 cm voor vroege aardappelen). Bedek met fijne aarde. Wanneer de planten 15 cm hoog zijn, moet je aanaarden door fijne aarde tegen de stengels aan te brengen, tot een hoogte van 20 cm. Het aanaarden bevordert de knolvorming en de afwatering van water. Je kunt ze een maand later opnieuw aanaarden. Mulch aan de voet van de planten, bij voorkeur met dunne, opeenvolgende lagen gemaaid gras gemengd met afgevallen blad. Deze bescherming houdt de bodem vochtig en beperkt ook het onkruid wieden.
De teelt van aardappelen vereist geen besproeien, behalve bij extreme hitte. In dat geval geef je water aan de voet van de plant zonder het loof nat te maken, om schimmelziekten te voorkomen.
Ziekten en plagen: De aardappel is, net als de tomaat, gevoelig voor de valse meeldauw. Dit is een schimmelziekte veroorzaakt door de schimmel Phytophthora infestans. Valse meeldauw ontwikkelt zich bij warm en vochtig weer. Er verschijnen kleine vlekken, wit aan de onderkant van de bladeren en bruin aan de bovenkant. Preventief zijn hier enkele tips om het risico op valse meeldauw te beperken:
-
teel niet op aangrenzende rijen meerdere planten uit de nachtschadefamilie: aardappelen, tomaten, aubergines, paprika's, pepers... omdat ze gevoelig zijn voor dezelfde ziekten
-
wat vruchtwisseling betreft: wacht 4 jaar voordat je op dezelfde plek weer een plant uit de nachtschadefamilie teelt
-
houd voldoende afstand tussen de planten, zowel in de rij als tussen de rijen, om de luchtcirculatie te bevorderen en een snelle verspreiding van ziekten te voorkomen
-
als je water moet geven, maak dan het loof niet nat
-
spuit met Bordeaux-mengsel of preparaten zoals heermoes-aftreksel of knoflookgier
De oogst kan ook worden belemmerd door de coloradokever, een insect uit de orde van de kevers. Je herkent hem aan zijn gele kop en zijn lichaam met gele en zwarte strepen. De beste oplossing, hoewel wat tijdrovend, is om ze te verwijderen zodra ze verschijnen. Preventief kun je zaden van blauw vlas tussen je aardappelrijen zaaien. Zaai van april tot juni breedwerpig in ondiepe voren. Naast zijn afwerende werking tegen coloradokevers, fleurt het vlas je moestuin op met zijn mooie kleine blauwe bloemetjes. Je kunt ook erwten tussen je aardappelrijen telen.
Andere plantmethodes: De hierboven beschreven plantmethode is de meest gebruikelijke. Er bestaan andere methoden, zoals planten onder mulch en planten in een toren.
Planten onder mulch bestaat uit het leggen van de knollen op de grond en ze te bedekken met een laag mulch. Deze bescherming wordt aangevuld naarmate de plant groeit, omdat de knollen altijd beschermd moeten zijn tegen het licht.
Planten in een toren of zak is handig voor kleine ruimtes, maar vereist regelmatig water geven. De toren kan worden gebouwd van diverse materialen (hout, draadgaas, zak, banden...). De knollen worden op een laag potgrond of compost gelegd. Zodra de plant omhoog groeit, wordt hij bedekt met potgrond, waarbij alleen de bovenste bladeren nog zichtbaar zijn, en zo verder tot de top van de toren. Hierdoor kunnen de knollen zich over de hele hoogte van de container vormen. De oogst vindt plaats wanneer het loof is verdord.
Teelt
Behandelingen
Voor welke locatie?
Dit artikel heeft nog geen beoordeling ontvangen; deel uw ervaring als eerste
Vergelijkbare artikelen
Hebt u niet gevonden wat u zocht?
Winterhardheid is de laagste wintertemperatuur die een plant kan verdragen zonder ernstige schade op te lopen of zelfs te sterven. Deze winterhardheid wordt echter beïnvloed door de standplaats (beschutte plek, zoals een patio), bescherming (winterhoes) en grondsoort (winterhardheid wordt verbeterd door goed doorlatende grond).