Aardappel Cheyenne (pootgoed)

De aardappel Cheyenne is een middentijds rijpend, zeer productief ras met langwerpige en regelmatige knollen. De donkerroze schil beschermt het stevige, gele vruchtvlees van goede smaakkwaliteit dat uitstekend standhoudt tijdens het koken. De knollen zijn bovendien lang houdbaar als ze koel en donker worden bewaard. Deze aardappel heeft een goede natuurlijke weerstand tegen diverse ziekten. Plant deze aardappelplanten van half maart tot mei, afhankelijk van het klimaat, en oogst van juni tot september. Stoom ze of bak ze in de pan, gegarandeerd succes!

De aardappel is een wortelgewas dat onmisbaar is geworden in zowel de moestuin als op het bord. Het is een vaste plant die als eenjarige wordt geteeld en die knollen ontwikkelt als reserveorganen op zijn wortelstokken. Op een paar rassen na, zoals de Belle de Fontenay, produceren de planten in de zomer kleine bloemen. Elke plant zal meerdere aardappelen produceren, die maandenlang bewaard kunnen worden en op talloze manieren bereid kunnen worden. De aardappel behoort tot de nachtschadefamilie (Solanaceae), net als aubergines en tomaten. Oorspronkelijk geteeld in het Andesgebergte, werd hij in de 16e eeuw naar Europa gebracht. Pas rond 1750 kende hij een sterke ontwikkeling in Frankrijk, dankzij Parmentier.

Er bestaan zeer veel rassen. De knollen, met een min of meer langwerpige vorm, hebben meestal geel vruchtvlees, soms rood, roze of paars. De aardappel is caloriearm en rijk aan koolhydraten, ijzer en kalium.

We onderscheiden 3 categorieën aardappelen, op basis van het type vruchtvlees:

- Rassen met vast vruchtvlees houden goed stand tijdens het koken. Deze eerder langwerpige aardappelen hebben fijn en smaakvol vruchtvlees. Ze zijn ideaal om in water of te stomen en zijn ook heerlijk gestoofd of gebakken.

- Rassen met bloemig vruchtvlees zijn rijk aan zetmeel en zijn gemakkelijk te pureren. Deze vrij grote aardappelen zijn perfect voor puree of soep. Ze geven ook erg knapperige friet omdat ze de neiging hebben minder olie op te nemen tijdens het bakken.

- Rassen met zacht vruchtvlees hebben een smeltend vruchtvlees dat toch goed standhoudt tijdens het koken. Ze zijn op veel manieren te gebruiken: gebakken, gestoofd of voor bereidingen in de oven.

De oogst: afhankelijk van het ras en de rijpheid worden aardappelen geoogst van mei tot oktober. Trek de planten voorzichtig met een riek uit de grond om de knollen niet te beschadigen. Laat de aardappelen een dag in de zon drogen.

Bewaaraardappelen worden bij volledige rijpheid geoogst, wanneer het loof vergeelt en verdort. Vroege rassen worden 80 tot 90 dagen na het planten geoogst, middentijds rijpe rassen rond 110 dagen, middentijds late rassen rond 120 dagen en late rassen van 120 tot meer dan 150 dagen.

Primeuraardappelen, met een zeer dunne schil en smaakvol vruchtvlees, worden voor de volledige rijpheid geoogst, 70 dagen na het planten. Rooi ze vlak na de bloei, rond mei-juni.

De bewaring: na het verwijderen van beschadigde knollen, bewaar je de aardappelen op een koele, droge en donkere plaats. In aanwezigheid van licht worden de knollen namelijk groen en produceren ze een giftige stof, solanine. Rassen die als primeur worden geoogst, moeten snel worden geconsumeerd. Bewaaraardappelen kunnen enkele maanden worden opgeslagen. De houdbaarheid varieert afhankelijk van hun rijpheid: late rassen bewaren het langst.

De tip van de tuinder: Teel aardappelen aan het begin van je vruchtwisseling, omdat ze vaak als een reinigend gewas worden beschouwd. Het aanaarden en de ontwikkeling van de wortels laten namelijk na de oogst een schone en losse grond achter. Ze staan bovendien graag in de buurt van peulvruchten (bonen, tuinbonen, erwten).

Let op: Aardappelplanten zijn bedoeld om in de grond geplant en geteeld te worden voordat ze worden geconsumeerd. Afhankelijk van het ras kunnen ze zijn behandeld met Thiabendazool (conserveermiddel) en Imazalil (antischimmelmiddel). Consumeer ze daarom niet in deze staat.