Mispel Westerveld - Mespilus germanica

De Mispel 'Westerverld' is een kleine, winterharde en zeer vruchtbare boom. Hij bloeit laat, eind mei. Hij produceert ronde vruchten, mispels, van ongeveer 3 cm in doorsnee, met een bruin-oranje kleur. Het vruchtvlees is romig, zacht en zoet. De oogst vindt plaats als de vruchten rijp zijn, in november, na de eerste najaarsvorst.

De mispel is oorspronkelijk afkomstig uit de Zwarte Zee-regio. Hij werd rond 700 voor Christus in Griekenland geïntroduceerd en rond 200 voor Christus in Rome. Later werd de mispel algemeen gekweekt, met name ten tijde van Karel de Grote. Tot de 17e eeuw was hij regelmatig op de markten te vinden. Toen andere fruitbomen hun hoogtepunt bereikten (19e eeuw), raakte de mispel echter langzaam in de vergetelheid. Tegenwoordig zijn er weer zeer goede, zoetvruchtende rassen verkrijgbaar, zoals de Mispel 'Westerverld', die uit Nederland afkomstig is.

De mispel is een fruitboom die zich dankzij zijn winterhardheid en late bloei goed aanpast aan ruige klimaten. Verwar de gewone mispel niet met de Japanse mispel, die in ons gematigde klimaat alleen op zeer beschutte, warme plekken bloeit. De boom bereikt een hoogte van 3 tot 5 meter. De groei is langzaam en de groeiwijze is vrij uitgespreid, zelfs enigszins overhangend. De bladeren zijn donkergroen en kleuren in het najaar oranje. Ze zijn elliptisch van vorm en onregelmatig getand. De bloei vindt plaats in het late voorjaar, eind mei. De bloemen zijn wit en meten ongeveer 3 cm. De mispels hebben de vorm van een afgeplatte tol, zijn ongeveer 3 cm in doorsnee en hebben een bruin-oranje schil. Hieronder gaat een romig, zacht en zoet vruchtvlees schuil, dat pas na de eerste vorst zijn volle smaak ontwikkelt.

De mispel, die vijf grote pitten bevat, kan vers gegeten worden, of verwerkt in moes of jam. Hij wordt ook gebruikt in de samenstelling van ratafia.