Honingbes Fialka

De Lonicera kamtschatica 'Fialka', ook wel Kamtsjatkabes 'Fialka' genoemd, is een laatrijpende variëteit die in juni vrucht draagt. Winterhard tot -40 °C en robuust, produceert deze langzaam groeiende kamperfoelie langwerpige, pruimblauwe bessen, bedekt met een witte waslaag (pruina). Rijk aan vitamine C en B, is het vruchtvlees friszuur, fruitig en heerlijk zoet. De verfrissende smaak van de bessen zit tussen kiwi en bosbes in. Ze zijn heerlijk vers, maar kunnen ook worden verwerkt. Als bijzondere struik plant u de Lonicera kamtschatica 'Fialka' bij voorkeur met twee exemplaren voor een goede kruisbestuiving.

De Lonicera kamtschatica, of Kamtsjatkabes, is een eetbare kamperfoelie die al heel lang bekend is bij de inheemse bevolking van de streken waar hij van nature groeit: in de boreale bossen van Siberië en Noord-Europa. Hij werd voor het eerst genoemd aan het eind van de 17e eeuw door de Russische ontdekkingsreiziger Vladimir Atlasov. De teelt in de noordelijke regio's van Rusland begon op advies van Peter Kuzmisev aan het begin van de 19e eeuw. De eerste selecties werden uitgevoerd door professor T. D. Mauritc, met als doel de smaakkwaliteiten van de vrucht te verbeteren. In de jaren 50 werden deze eerste selecties voortgezet met grootschalig werk, wat in de jaren 80 resulteerde in de Lonicera kamtschatica 'Fialka'.

De Lonicera kamtschatica behoort tot de kamperfoeliefamilie. Het is een kleine, niet-klimmende kamperfoelie die niet hoger wordt dan 1,30 m. Hij verdraagt zeer lage temperaturen (tot wel -40 °C!), maar kan daarentegen slecht tegen langdurige droogte. Hij houdt niet van te kalkrijke grond. Met een opgaande, bossige groeiwijze, ontspringen er veel takken in alle richtingen vanuit een slanke hoofdstam, wat de plant een compact aanzien geeft.
Zijn loof is bladverliezend. De blauwgroene bladeren zijn ovaal en langwerpig, en staan tegenover elkaar.
De bloei, onopvallend en geurloos, vindt plaats in maart. De bloemen, buisvormig aan de basis, groeien met tweeën op de turion (reserveknop). Ze zijn bestand tegen vorst tot -7 °C.
De vruchten rijpen begin juni, ondanks de naam 'meibes', omdat deze variëteit laat is. Ze zijn langwerpig van vorm, ongeveer 1,5 cm lang en 0,5 cm in diameter, met een gewicht van ongeveer 1 gram. De schil is zwartachtig met een blauwachtige, wasachtige glans.

De bloemen, hoewel tweeslachtig, zijn zwak zelfbestuivend. Er zijn daarom minimaal twee planten nodig voor een goede vruchtzetting. De bestuiving gebeurt door insecten: hommels en bijen staan bekend als de beste bestuivers.

De vrucht wordt vers gegeten vanwege zijn heerlijke zoetzure smaak. Hij leent zich ook perfect voor verwerking: jam, gelei, gebak, vruchtensap, yoghurt... De gekookte vrucht krijgt een mahonierode kleur.