Vijgenboom Brunswick

De Figeboom Brunswick, ook wel Castle Kennedy of Black Naples genoemd, is een zeer winterharde, krachtige en zelfbestuivende variëteit. Deze vijg is tweedragend; hij produceert overvloedig een eerste keer rond juli en een tweede keer in september-oktober. De zeer grote vruchten, met hun langwerpige vorm, goudbruine schil, helderroze sappige vruchtvlees en zoete, aromatische smaak zijn zeer geliefd om vers te eten, te verwerken in de keuken of te drogen. Zijn gemiddelde groei en originele blad maken van Ficus carica Brunswick een zeer decoratieve en charmante struik. Planten in het najaar of de winter, bij vorstvrij weer (of in het voorjaar voor koudere streken).

Oorspronkelijk afkomstig uit streken met een warm gematigd klimaat, van het Middellandse Zeegebied tot Centraal-Azië, behoort de vijgenboom tot de moerbeifamilie (Moraceae). Meestal wordt hij niet hoger dan drie à vier meter en heeft hij een vrij kronkelige stam en een bossige groeiwijze. De bladverliezende bladeren zijn ruw en behaard, kunnen 25 cm lang worden en zijn min of meer verdeeld in drie tot zeven gekartelde lobben met een wisselende vorm. De onderkant van het blad is fluweelachtig en laat uitstekende nerven zien. De stengels, bladeren en vruchten bevatten een vrij irriterend wit melksap. Het hout, met een grijze, gladde schors, is zacht, sponsachtig en hol. De wortelstokken van de vijgenboom zijn krachtig.

De Figeboom Brunswick produceert overvloedig vruchten met een bruine schil die getekend is door gouden weerschijn. Het roze vruchtvlees is sappig en de smaak is zoet en aromatisch. De vrucht bevat weinig zaden. Er wordt onderscheid gemaakt tussen: unifere variëteiten die één oogst per jaar geven, meestal vrij overvloedig, meestal begin van de herfst, en bifere (tweedragende) variëteiten die twee keer per jaar vruchten dragen. De zogenaamde "voorvijgen" in de loop van de zomer op de twijgen van het voorgaande jaar en de vijgen die zich normaal in de herfst ontwikkelen op het hout van het lopende jaar.

Van alle variëteiten van Figeboom, is de Figeboom Brunswick een bifere (tweedragende) variëteit. Hij produceert overvloedig een eerste keer in juli grote 'voorvijgen' van ongeveer 100 tot 120 g en vervolgens in oktober-november kleinere vijgen van 60 tot 80 g. Deze gefaseerde vruchtzetting zorgt voor een oogst van smakelijke vijgen gedurende het hele seizoen. Het plukken vereist meerdere keren langs te gaan, zodat de vijgen op hun rijpst kunnen worden geoogst en met maximale smaak kunnen worden gegeten. De Ficus carica Brunswick, ook wel Castle Kennedy of Black Naples genoemd, is een zelfbestuivende en parthenocarpe variëteit, waardoor vruchten kunnen worden verkregen zonder bestuiving. Hij heeft geen andere vijgenbomen nodig en ook niet de tussenkomst van de vijgewesp, de enige bestuiver van de vijg, die te vorstgevoelig is om in een koud klimaat te overleven.

Vol van zon kan de vijg puur natuur worden gegeten als vers fruit, waarbij hij al zijn smaak en romigheid zal onthullen. Hij zal ook weten te verrassen en zoete gerechten zoals taarten, clafoutis en andere compotes te verrijken, en hartige gerechten in combinatie met geitenkaas, rauwe ham of foie gras, maar ook als begeleiding van gevogelte of wit vlees. De fijne en uitgesproken smaak van de vijg kan worden opgehaald met honing. Hij combineert ook zeer goed met zoet fruit zoals rood fruit (kers, aardbei, framboos, braam, bes, bosbes, ...) en druiven. Onder de fruit voor jam, nemen vijgen een eerste plaats in met een delicate en rijke smaak, een zeer zachte smaak.

Rijk aan vezels, heeft de vijg laxerende eigenschappen en de zaadjes vergemakkelijken de spijsvertering. Hij is rijk aan mineralen, spoorelementen en vitamine B. Na de oogst, om de aroma's van de vijg niet aan te tasten, wordt het niet aangeraden ze in de koelkast te bewaren; de schil kan lijden onder vocht en condens.

De vijgenboom wordt vaak beschouwd als een van de mooiste fruitbomen. Zijn originele blad geeft hem een sierwaarde en biedt een mooie schaduwrijke plek, zeer aangenaam tijdens de zomerhitte. Plant de vijgenboom beschut tegen een muur die hem beschermt tegen de kou tijdens strenge winters, met een zuidelijke of zuidwestelijke blootstelling, in gezelschap van de Granaatboom, de Witte moerbei en de Japanse wolmispel in de streken van de zuidelijke helft van ons land. In het noorden kan hij worden gecombineerd met de Kweepeer, de Akebia quinata en de Feijoa, die ook winterhard en exotisch zijn. Houd goed rekening met zijn afmetingen op volwassen leeftijd om te bepalen op welke afstand u hem plant. Ook al veroorzaken de wortels geen schade aan moderne constructies, ze kunnen wel schade toebrengen aan muren opgetrokken in droge steen of met magere mortel, op de oude manier.

Het is belangrijk om de juiste variëteit te kiezen op basis van het klimaat, de grootte van de tuin en het beoogde gebruik van de vruchten.