Pawpaw Mango - Asimina triloba

De Asimina Mango is een krachtige pawpaw-variëteit die grote vruchten produceert met geel-oranje vruchtvlees dat minder stevig is dan bij de meeste andere soorten, goed zoet en zeer smaakvol. De smaak van deze pawpaws doet denken aan die van mango, met een vleugje banaan en een hint ananas, maar zonder de zuurheid. Deze Amerikaanse variëteit is niet zelfbestuivend: om vruchten te krijgen is de aanwezigheid van een andere pawpaw in de buurt essentieel. Nog weinig aangeplant in onze tuinen en boomgaarden, heeft de pawpaw een onmiskenbaar tropische uitstraling die wordt tegengesproken door een winterhard karakter dat perfect is aangepast aan ons gematigde, zelfs continentale klimaat.

De Asimina triloba is een plant uit de Annonaceae-familie, waartoe ook tropische fruitbomen behoren zoals de zuurzak, cherimoya en ylang-ylang. Al deze soorten zijn vrij primitieve bloeiende planten, net als magnolia's. De pawpaw is oorspronkelijk afkomstig uit de Verenigde Staten en het zuidoosten van Canada. Hij groeit daar spontaan in de alluviale afzettingen langs rivieren, evenals op zanderige en modderige oevers, met name in de stroomgebieden van de Mississippi en de Ohio. Hoewel vrij zeldzaam in het wild, wordt de pawpaw steeds vaker aangeplant in Noord-Amerikaanse parken en tuinen. Grootschalige teelt als boomgaardboom is echter weinig haalbaar vanwege de rentabiliteit, omdat de plant zich slecht leent voor mechanisatie van de teelt en het fruitplukken. Het is daarentegen een uitstekende fruitboom, maar ook sierboom voor particuliere tuinen.

De variëteit 'Mango' werd in 1970 geselecteerd uit een wilde plant in Tifton, Georgia, door Major C. Collins. Hij is interessant vanwege zijn zeer krachtige groei en zijn grote vruchten met geel-oranje vruchtvlees. De boom bereikt ongeveer 8-10 meter hoogte en 3-5 meter breedte en heeft een kegel- tot piramidevormige groeiwijze, waarbij de kroon wordt gedragen door een rechte, dikke stam bedekt met grijze schors. In de tuin kan deze boom, met regelmatige snoei, uitgroeien tot 3 meter hoog en 2 tot 2,50 meter breed. De groei is vrij langzaam, vooral in de eerste jaren, omdat de pawpaw eerst zijn wortelstelsel ontwikkelt. Het blad, met een exotisch uiterlijk, is bladverliezend. De grote bladeren van 15 tot 30 cm lang staan verspreid, zijn vrij hangend en langwerpig ovaal van vorm. Ze verschijnen vrij laat in het voorjaar, na de bloei. Hun vorm doet een beetje denken aan die van kastanjebladeren. Groen in de zomer, krijgen ze een mooie gele tint in het najaar, voordat ze bruin worden en afvallen.

De Asimina Mango is niet zelfbestuivend: het is essentieel om minstens twee planten te plaatsen om de bestuiving te vergemakkelijken. Deze wordt verzorgd door insecten (gewone vliegen, strontvliegen of kevers). De ronde bloemknoppen verschijnen in de bladoksels al in de zomer en openen zich het volgende voorjaar, rond april, net voordat het nieuwe blad verschijnt. Het zijn klokvormige bloemen met een diameter van 5 cm, met 6 bloemblaadjes, in een paars- tot bruinachtige kleur. Ze verschijnen alleen of in kleine trosjes aan de takken.

De pawpaws zijn grote ovale bessen die tot 20 cm groot kunnen worden. De schil is geelgroen van kleur bij rijpheid en bevat een stevige, romige pulp, waarvan de textuur doet denken aan die van avocado. Deze is meestal geel en bevat zeer weinig grote zwarte zaden (maximaal 3% van het totale gewicht van de vrucht). De smaak en textuur van de pawpaw doen tegelijkertijd denken aan mango, ananas en banaan, soms met een licht vanillearoma. De vruchten worden geplukt wanneer ze rijp zijn, zacht aanvoelen en op het punt staan te vallen. De oogst strekt zich uit over ongeveer twintig dagen, rond september. Eenmaal geplukt zijn de vruchten enkele dagen houdbaar bij kamertemperatuur of één tot twee weken in de koelkast. Schil de vruchten en verwijder de zaden voor consumptie. Je kunt ze vers eten of gebruiken voor ijs, sorbets, sap of compote. De pawpaw is rijk aan vitamine A en C, evenals aminozuren en sporenelementen.

Deze kleine bladverliezende boom is zeer winterhard en kan vorst tot ongeveer -20°C weerstaan. Hij heeft daarentegen een hekel aan hete zomers en droge grond. Hij gedijt het beste in verse, losse, vruchtbare en diepe, maar goed doorlatende grond. De klimaten die bij hem passen zijn zeeklimaat of landklimaat, met relatief warme maar vrij vochtige zomers en koude winters, die essentieel zijn voor het op gang brengen van de bloei.

Eigenschappen:

De bladeren van de pawpaw bevatten natuurlijke stoffen met bewezen insecticide eigenschappen, met name tegen aaltjes. Het kan daarom interessant zijn om de dode bladeren te gebruiken als mulch aan de voet van gevoelige planten.