Crataegus monogyna (zaad) - Eenstijlige meidoorn
Crataegus monogyna (zaad) - Eenstijlige meidoorn
Crataegus monogyna (zaad) - Eenstijlige meidoorn
Crataegus monogyna (zaad) - Eenstijlige meidoorn
Crataegus monogyna (zaad) - Eenstijlige meidoorn
Crataegus monogyna (zaad) - Eenstijlige meidoorn
Crataegus monogyna (zaad) - Eenstijlige meidoorn
Crataegus monogyna (zaad) - Eenstijlige meidoorn
Crataegus monogyna
Eenstijlige meidoorn , Meidoorn , Gewone meidoorn , Haagdoorn , Hagedoorn , Witte doorn , Doornboom , Stekelboom , Meibloemen , Haagappelboom , Meitakken , Doornbezen , Pikkebezen , Kermiskersen , Spelledoorn , Steenbezen , Tuiteboom
Thuisbezorging of afhalen bij een afhaalpunt (afhankelijk van de omvang en de bestemming)
Plan de datum van uw levering,
en kies uw datum in het winkelmandje
6 maanden terugnamegarantie op deze plant.
Meer info
Does this plant fit my garden?
Set up your Plantfit profile →
Beschrijving
Zaden van de Eenstijlige meidoorn maken het mogelijk om de Crataegus monogyna te vermeerderen, beter bekend als de Eenstijlige meidoorn of Witte doorn. Deze bladverliezende struik of kleine boom uit ons coulisselandschap, met een ronde kroon, wordt gewaardeerd om zowel zijn sierwaarde als zijn robuustheid. De witte voorjaarsbloei verlicht het landschap en trekt bestuivers, waarna zijn rode vruchten, de meidoornbessen, in het najaar een feestmaal vormen voor vogels. Zeer winterhard, deze inheemse boom verdraagt zowel kou als droogte. Het zaaien gebeurt in het najaar na een koude stratificatie.
Oorspronkelijk afkomstig uit Europa en wijdverspreid in Frankrijk, behoort de Crataegus monogyna, ook wel Crataegus oxyacantha var. praecox genoemd, tot de Rozenfamilie (Rosaceae). Hij staat ook bekend onder vele volksnamen: Eenstijlige meidoorn, Meidoorn, Meiboom, Witte doorn, Haagdoorn, Vogellijm, Steendoorn. In ons coulisselandschap koloniseert de Crataegus monogyna bosranden, lichte bossen en open weiden. Deze boom kan 500 jaar oud worden en tot wel 10 meter hoog. In de tuin bereikt de Crataegus monogyna in enkele jaren een hoogte van 4 tot 7 meter en een breedte van 6 tot 8 meter. Zijn schors, eerst grijs en later donkerbruin en schilferig, bedekt een vaak knoestige stam na verloop van tijd. Zijn korte, doornige, donkerpaarse takken dragen bij aan zijn rol als natuurlijke verdediging in gemengde hagen. Zijn getande bladeren, samengesteld uit 5 tot 7 lobben, doen denken aan miniatuur esdoornbladeren. Ze zijn 2 tot 5 cm lang, ovaal van vorm, getand en hebben een glanzend lichtgroene kleur met een witachtige onderkant. De nerven van het loof zijn divergerend. In het najaar verkleuren ze naar goudgeel voordat ze afvallen. De bloemkronen bestaan uit 5 ronde bloemblaadjes en talrijke meeldraden met lichtroze helmknoppen die paars worden. De bloemen hebben een diameter van 1 tot 2 cm. In september-oktober geniet je van de rode vruchten met één pit, 'meidoornbessen' genaamd, die 6 tot 10 mm lang zijn. Ze hebben een bolvorm.
Bijzonder aanpasbaar, de Eenstijlige meidoorn gedijt op een zonnige of halfbeschaduwde standplaats en verdraagt kalkhoudende en arme bodems goed. Winterhard tot -25°C, vraagt hij weinig onderhoud. Als vrije haag of in vorm gesnoeid, vormt hij een ondoordringbare barrière, ideaal voor biodiversiteit en de bescherming van kleine dieren. In een tuin combineert hij goed met veldstruiken zoals de Sleedoorn (Prunus spinosa), de Hazelaar (Corylus avellana) of de Hondsroos (Rosa canina). Denk ook aan rode kornoeljes (Cornus sanguinea) of veldesdoorns (Acer campestre), die zijn voorkeur voor goed doorlatende grond delen.
{$dispatch("open-modal-content", "#customer-report");}, text: "Please login to report the error." })' class="flex justify-end items-center gap-1 mt-8 mb-12 text-sm cursor-pointer" > Een fout in de inhoud van deze pagina melden
Bloei
Blad
Groeiplaats
Botanisch
Crataegus
monogyna
Rosaceae
Eenstijlige meidoorn , Meidoorn , Gewone meidoorn , Haagdoorn , Hagedoorn , Witte doorn , Doornboom , Stekelboom , Meibloemen , Haagappelboom , Meitakken , Doornbezen , Pikkebezen , Kermiskersen , Spelledoorn , Steenbezen , Tuiteboom
Crataegus oxyacantha var. praecox
West-Europa, Midden-Europa
Andere Zaad van bomen en struiken
Alles bekijken →Aanplant en verzorging
De zaden van *Crataegus monogyna* hebben een natuurlijke kiemrust die een koude stratificatie vereist om te ontkiemen. Om het proces te versnellen, wordt aanbevolen om ze 48 uur in water op kamertemperatuur te weken om hun buitenste schil zachter te maken. Vervolgens moeten ze in een vochtig substraat worden geplaatst, zoals een mengsel van zand en turf, en ongeveer 5 maanden in de koelkast worden bewaard tussen 3°C en 5°C. Deze fase bootst de winteromstandigheden na en bereidt de zaden voor op de kieming.
Het zaaien moet gebeuren bij ongeveer 20°C.
Zodra de stratificatieperiode voorbij is, kunnen de zaden in het voorjaar worden gezaaid in een goed gedraineerd substraat. In pot wordt aangeraden om een licht en zanderig potgrondmengsel te gebruiken, met een goede waterafvoer om te veel vocht te voorkomen. Het is voldoende om de zaden onder 5 tot 10 mm substraat te begraven en vervolgens licht te besproeien om een constante vochtigheid te behouden. In de vollegrond moet de bodem worden losgemaakt en eventueel verrijkt met compost. De zaden moeten enkele centimeters uit elkaar worden gelegd en bedekt met een dun laagje lichte grond of grind.
De kieming kan traag en onregelmatig verlopen; sommige zaden kiemen al in het eerste jaar, terwijl andere meer tijd nodig hebben. Het is belangrijk om de zaailingen te beschermen tegen vogels en knaagdieren met behulp van een net of lichte grondbedekking. De jonge planten moeten worden verzorgd door voldoende vochtigheid te behouden, zonder te veel water, en kunnen na een of twee jaar worden verplant wanneer ze sterk genoeg zijn om definitief te worden uitgeplant.
Wanneer zaaien?
Voor welke locatie?
Dit artikel heeft nog geen beoordeling ontvangen; deel uw ervaring als eerste
Vergelijkbare artikelen
Hebt u niet gevonden wat u zocht?
Winterhardheid is de laagste wintertemperatuur die een plant kan verdragen zonder ernstige schade op te lopen of zelfs te sterven. Deze winterhardheid wordt echter beïnvloed door de standplaats (beschutte plek, zoals een patio), bescherming (winterhoes) en grondsoort (winterhardheid wordt verbeterd door goed doorlatende grond).