Kies een guave uit Brazilië of feijoa

Op basis van de smaak van de vruchten

Feijoa’s rijpen alleen in streken met een zacht klimaat, omdat de oogst in het najaar valt. De vruchten ontstaan aan de takken die in het voorjaar zijn gegroeid en rijpen in oktober-november dankzij een warme en zonnige zomer. De groene, bij rijpheid gele en vlezige vruchten hebben een ruwe schil die aan een avocado doet denken. Ze zijn ongeveer 5 tot 7 cm in doorsnee en bevatten een korrelig, sappig en zacht vruchtvlees met een exotische smaak. De Braziliaanse guave kent een grote variatie aan cultivars, elk met hun eigen kenmerken op het gebied van smaak, aroma en textuur. De meeste smaken naar ananas, aardbei en guave. De vruchten smaken zeer aangenaam, mits ze volledig rijp worden geplukt, hoewel ze bij kamertemperatuur verder blijven rijpen. Sommige variëteiten zijn zoeter, met zachte, fruitige en bloemige tonen, terwijl andere zuurder of licht wrang kunnen zijn. Verschillen in bodem, klimaat en teeltomstandigheden kunnen ook de smaak van de vruchten beïnvloeden. De feijoa eet je eenvoudig door hem in tweeën te snijden en het vruchtvlees er met een lepel uit te eten, net als bij een kiwi of je verwerkt hem in jam en compotes. Enkele variëteiten die bijzonder gewaardeerd worden om de kwaliteit van hun vruchtvorming zijn:

• De guaveboom ‘Apollo’ geeft grote feijoa’s van 6 tot 7 centimeter lang, die 60 tot 80 gram kunnen wegen.
• De Acca sellowiana ‘Mammouth’ brengt grote vruchten van 5 centimeter in doorsnee voort, die 50 tot 70 gram wegen.
• De Acca sellowiana ‘Triumph’ beloont ons met grote, vlezige vruchten met een zachte smaak die tegelijk aan ananas, banaan en aardbei doet denken.  
• De Acca sellowiana ‘Gemini’ produceert langwerpigere en gladdere vruchten dan de andere cultivars.

Vruchten van de Acca sellowiana

Is de zelfbestuivende guave uit Brazilië dat wel of niet?

De Braziliaanse guave is gedeeltelijk zelfbestuivend en draagt beter vrucht met een andere plant in de buurt. Zo zal de Acca sellowiana ‘Gemini’, hoewel zelfbestuivend, echter beter vrucht dragen met een andere plant in de buurt (bijvoorbeeld het ras Apollo, Mammouth of de Feijoa sellowiana Feijoa sellowiana-soort). Voor een goede oogst wordt daarom aangeraden om minstens twee Braziliaanse guaveplanten te planten, met een onderlinge afstand van 1 tot 1,50 m voor kruisbestuiving. Bij de zelfbestuivende feijoa’s kunt u echter kiezen voor:

• De Braziliaanse guave of Acca sellowiana ‘Coolidge’ is een van de weinige cultivars die zichzelf kunnen bestuiven. Eén plant volstaat voor een overvloedige oogst in oktober en november.

Op basis van de bloeiperiode

De Braziliaanse guave of feijoa wordt geroemd om zijn spectaculaire bloei. In ons klimaat is de vruchtzetting wisselvallig, waardoor hij vooral om zijn sierwaarde wordt gekweekt. Je kweekt hem zowel voor zijn voorjaarsbloei als voor zijn vruchten. Het is een opvallende heester wanneer zijn gestileerde en verfijnde witte bloemen verschijnen. Ze ontvouwen zich tot brede bloemkronen met 4 wasachtige, gerande bloembladen die aan de binnenkant roodroze zijn gekleurd. In hun hart dragen ze een boeket van lange, felrode meeldraden met gele helmknoppen die het stuifmeel bevatten. De bijzonder decoratieve bloemen hebben een diameter van 3 tot 4 cm. De bloembladen zijn eetbaar en hebben een milde, lichtzoete smaak die heerlijk is in salades. Omdat ze laat verschijnen, van mei tot augustus, afhankelijk van het klimaat en de variëteiten, zijn ze beschermd tegen voorjaarsvorst. Als je besluit er meerdere te planten, kan het interessant zijn om de bloei te spreiden. Zo begint en eindigt de bloei min of meer vroeg:

• De variëteit ‘Apollo’: bloeit in een zacht klimaat op jonge scheuten, in mei-juni, net als de Acca sellowiana ‘Triumph’.
• De Feijoa sellowiana: de vlezige, zeer originele bloemen nemen het iets later over, in juni-juli-augustus, afhankelijk van het klimaat

De botanische soort, Acca sellowiana

Afhankelijk van de hoogte

De feijoa is niet alleen voor grote tuinen! De Braziliaanse guave is een boom met een mooie roodachtige schors en een van nature bossige groeiwijze. Zijn zeer fraaie, wintergroene, grijsgroene blad met een fluweelzilverachtige onderkant maakt hem interessant om de tuin een originele uitstraling te geven. Omdat zijn groei de eerste jaren vrij traag is, wordt hij niet hoger dan 3 of 4 m en wordt hij 2 m breed; zelden bereikt hij een hoogte van 6 meter. Als vrije haag, als blikvanger in een heesterborder, solitair of in een pot op een terras biedt hij tal van mogelijkheden. Zijn blad vormt ook in de winter een effectief privacyscherm.

Voor de teelt in pot

De feijoa is winterhard (tot minstens -12 °C), maar draagt alleen goed vrucht in onze meest beschutte streken. In koelere streken zal hij geen vruchten dragen of zelfs niet bloeien. In een koud klimaat is het daarom raadzaam hem in een grote pot te kweken en vorstvrij te laten overwinteren, of hem met wintervlies te beschermen. In een kas of veranda geplaatst, kunnen de vruchten mogelijk rijpen. Deze mooie fruitboom kan in het warme seizoen ook op een balkon of terras staan. De variëteiten van de Braziliaanse guave die het goed doen in pot zijn bij voorkeur de variëteiten die op volwassen leeftijd niet hoger worden dan 2,5 meter, zoals de Feijoa sellowiana, die uitstekend geschikt is voor de teelt in pot in een koude streek. Plant hem in een mengsel van tuingrond, zand en potgrond en geef hem een zeer zonnige, tegen harde wind beschutte plek.

De Braziliaanse guave blijft een heester van bescheiden afmetingen (©Leonora Enking)

Op basis van winterhardheid

Ondanks zijn oorsprong is de ananasguave of feijoa relatief winterhard, tot ongeveer -12/-15 °C (USDA-zone 8a), en kan hij weer uit de wortelstronk uitlopen wanneer hij volledig is bevroren. Hij kan in dezelfde gebieden als de kiwi worden gekweekt en houdt van zon en zachte winters. Hij doet het goed in de volle zon, beschut tegen koude wind. Hij is pas echt gelukkig in een warm zeeklimaat of in het Middellandse Zeegebied, omdat hij warmte nodig heeft. Het is een fruitboom voor een zacht klimaat, waarvan de teelt in de volle zon en onder gunstige omstandigheden geen problemen oplevert.

Acca sellowiana omringd door een Encephalartos horridus en een Aloe dawei (©Cultivar 413)