Ananasguave - Acca sellowiana Mammoth

De Acca sellowiana 'Mammouth' is een variëteit van de Braziliaanse guave die verrassende vruchten met exotische smaken produceert. Het is een prachtig sierheester voor een gematigd klimaat, met een wintergroen blad dat olijfgroen is aan de bovenkant en zilvergrijs aan de onderkant. In mei-juni verschijnen er prachtige, elegante en verfijnde bloemen met eetbare bloemblaadjes. Vanaf half oktober draagt hij een vrucht van groot formaat, 6 tot 7 centimeter lang, die 50 tot 70 gram kan wegen, met een eivorm. De schil is glad, dik, stevig en knobbelig, bedekt met een witte waslaag (pruina), en donkergroen van kleur, die bij rijping lichtgroen wordt. Het romig witte vruchtvlees is stevig, consistent, sappig en zoet, heerlijk geurend naar ananas, aardbei en guave, en bevat 20 tot 40 kleine bruinachtige zaadjes. Weinig gevoelig voor ziekten en plagen past de Feijoa zich goed aan warme en droge omstandigheden aan, hij is gemakkelijk te kweken en vraagt weinig onderhoud.

De Braziliaanse guave, soms ook Montevideo-guave, ananasguave of valse guave genoemd, in het Latijn Acca of Feijoa sellowiana, behoort tot de mirtefamilie (Myrtaceae), net als Eucalyptus, Callistemon, Myrtus, ... Een familie van bomen en struiken, wijdverspreid in de tropische en subtropische gebieden van Australië, Zuid-Amerika of Azië. De Feijoa is afkomstig uit Zuid-Amerika (Uruguay, Brazilië, Argentinië, Paraguay) en de benaming 'Feijoa' werd in 1859 gegeven door Otto Karl Berg (1815-1866), een Duitse botanicus, als eerbetoon aan de Portugese botanicus João Da Silva Feijó (1760-1824) die in Brazilië werd geboren. Hij werd in de jaren 1890 in Frankrijk geïntroduceerd door Edouard André.

De variëteit 'Mammouth', ook wel 'Mammoth' genoemd, vindt zijn oorsprong in Nieuw-Zeeland, net als de variëteiten Coolidge en Triumph. Het vormt een struik met een bossige, compacte en ronde vorm, die op volwassen leeftijd (ongeveer 7 tot 10 jaar) ongeveer 3 meter hoog kan worden, met een diameter van ongeveer 2 meter. Zijn groei, de eerste jaren vrij langzaam, stelt hem in staat zich goed te vestigen. Hij is herkenbaar aan zijn vele twijgen, met een bruine schors die bij het ouder worden afschilfert. Zijn wintergroene blad bestaat uit leerachtige bladeren, elliptisch, tegenoverstaand, 3 tot 6 cm lang en 2 tot 4 cm breed, met duidelijke nerven, olijfgroen, met een viltige, zilvergrijze onderkant. Ondanks zijn herkomst is de struik zelf relatief winterhard, tot -15°C bij uitzondering, en loopt hij weer uit vanuit de wortelstok als hij volledig bevroren is geweest. In een gematigd klimaat bloeit hij op de jonge scheuten, in mei-juni. De bloemen, solitair, 3 tot 5 cm in diameter, ontluiken in een kroon met 4 wasachtige bloemblaadjes, wit aan de buitenkant en rozerood aan de binnenkant. In het hart van de bloem verzamelen zich, in een tros, talrijke felrode meeldraden, waarvan de gele uiteinden (helmhokjes) het stuifmeel dragen. De bloemblaadjes, met een zoete en licht zoete smaak, met een lichte kaneelsmaak, hebben de bijzonderheid dat ze eetbaar zijn. Ze kunnen worden toegevoegd aan salades, of gebruikt om gerechten te decoreren.

Het is een opvallend decoratieve en late bloei, die niet bang is voor voorjaarsvorst. De variëteit Mammouth is slechts gedeeltelijk zelfsteriel of zelf-incompatibel, de bloemen kunnen zichzelf niet volledig bevruchten. Daarom is de aanwezigheid van andere Feijoa-variëteiten in de buurt, waarvan de bloei in dezelfde periode plaatsvindt, noodzakelijk. Bijvoorbeeld de variëteiten Apollo, Coolidge, Gemini, Triumph of de Feijoa sellowiana soort, zijn geschikt voor kruisbestuiving, en zo het aantal vruchten te verhogen. Hoewel hij in meerdere regio's in Frankrijk geplant kan worden, kan deze heester, die van een gematigd klimaat houdt, moeite hebben om te bloeien en vruchten te produceren onder een te koud klimaat.

De vruchten van de feijoa 'Mammouth' rijpen vanaf half oktober. Omdat ze vrij zacht zijn, is het beter ze met de hand te plukken voordat ze van de boom vallen. Ze kunnen direct na de oogst worden gegeten. Hun houdbaarheid is vrij kort, ongeveer 10 dagen onderin de koelkast of 3 tot 4 dagen op kamertemperatuur. Ze zijn uitstekend om te eten wanneer het vruchtvlees een beetje zacht wordt. Weinig calorierijk, is de feijoa rijk aan mineralen (calcium, fosfor en kalium) en bijzonder rijk aan vitamine C, het is een goede antioxidant. Puur natuur wordt hij, eenmaal doormidden gesneden, met een lepeltje gegeten. In de keuken kan hij worden verwerkt in salades in combinatie met ander fruit, of worden gebruikt voor sorbets, smoothies of chutney. Gekookt worden feijoas gebruikt voor het maken van jam, compote, gelei of taarten. Ze kunnen ook worden geserveerd bij vis of zeevruchten.

Gemakkelijk te kweken en weinig veeleisend, geeft de Braziliaanse guave de voorkeur aan een zonnige standplaats beschut tegen koude wind, een rijke, vruchtbare en drainerende grond. Hij past zich goed aan kustomstandigheden aan; het is een struik die van de zachtheid ervan houdt en bestand is tegen zeewind en zout. In dit type tuin, in mediterrane stijl, past hij vrijelijk tussen agaven, opuntia, helichrysum, santoline... of in een meer gestructureerde vorm als vrije haag of in een border, in combinatie met: griselinia, oleander, eleagnus, callistemon, grevillea, ... Met zijn exotische en originele vruchten vindt de feijoa zijn plaats in een fruittuin samen met vijgenbomen, duindoorns, kiwi's, nashis (Pyrus pyrifolia), kaki (Diospyros kaki) of in een kuip naast citrusbomen. Voor een meer exotische of tropische sfeer combineert de Braziliaanse guave mooi met bananenplanten, palmen en yucca's. Voor regio's met koudere klimaatomstandigheden gedraagt de feijoa zich uitstekend wanneer hij in een kuip wordt gekweekt om terrassen, balkons of patio's op te fleuren.