Geelbloeiende krokussen: de beste variëteiten

Crocus olivieri ssp olivieri

De Crocus olivieri ssp olivieri is een botanische ondersoort waarvan de bloemen zowel aan de binnen- als aan de buitenkant egaal gekleurd zijn, in een zeer heldere oran jegele kleur. De gele stijl in het midden van de bloem wordt gekenmerkt door een verdeling in 6 takken. Hij komt oorspronkelijk uit Turkije en de Balkan, waar hij in bossen en struikgewas groeit. Afhankelijk van het klimaat begint de bloei al in februari, of in maart en april. De kelkvormige bloemen openen zich tot sterren. Het lancetvormige, vrij dunne blad is glanzend donkergroen en wordt doorkruist door een centrale wit-zilveren streep.

Plant hem in goed doorlatende grond, die in de zomer zelfs zeer droog mag zijn, om hem aan het einde van de winter uitbundig te zien bloeien en een grindtuin, rotstuin of de voorgrond van een border of een plantvak te laten koloniseren. Voeg op een zonnige plek in een perfect gedraineerde rotstuin de blauw met geel gevlekte Iris reticulata ‘Alida’ toe, samen met vergeet-mij-nietjes en de naar zwavelgeel en violet geurende muscari macrocarpum ‘Golden Fragrance’.

Crocus chrysanthus 'Fuscotinctus'

De Crocus chrysanthus var. fuscotinctus trakteert ons op heerlijk geurende bloemen, goudgeel en mooi bruin gestreept. Ook deze krokus vindt zijn oorsprong op het Balkanschiereiland en in Turkije. Afhankelijk van het klimaat bloeit hij van februari tot maart. De warme, oogverblindende kleur na de winter is aan de achterkant van de bloembladen voorzien van een zeer fraaie bronsbruine tint. De in buisjes gegroepeerde meeldraden zijn helder oran jegeel. Het geheel wordt geaccentueerd door zijn fijne, glanzende, middengroene blad.

Waarom plant je hem niet in een pot op neushoogte, op een vensterbank of op een verhoogde pot, zodat je optimaal van zijn geur kunt genieten. In combinatie met andere vroegbloeiende krokussen in mauve of wit vult hij een potbeplanting op elegante wijze. Je kunt de bloei ook spreiden met andere voorjaarsbollen, zoals de sneeuwklokjes, de tulpen en de narcissen.

Crocus gargaricus

Een andere botanische soort, die zeldzaam is in cultuur, is de Crocus garganicus, die ook bekendstaat als de Gargano-krokus. Ook in de natuur is deze soort zeldzaam, want hij komt alleen voor op de berg Ida in Turkije. Hij spant de kroon als het gaat om de meest intense kleur bij krokussen. Zijn grote, langwerpige bekerbloemen van 4 tot 7 cm zijn verblindend helder en egaal oran jegeel. Ze verschijnen voordat het blad zich ontwikkelt. Afhankelijk van het klimaat bloeit hij tussen februari en april.

Deze soort geeft de voorkeur aan humusrijke, verse, zure bodems die in de zomer niet te droog worden. Zijn natuurlijke habitat bestaat uit vochtige graslanden op een hoogte van 1300 tot 2000 m. Het is dus een zeer specifieke soort, want elders komt hij niet voor. Zijn delicate teelt is daarom voorbehouden aan dit soort omgeving: enigszins vochtige bergweiden. Liefhebbers van zeldzame bollen kunnen proberen hem in de tuin te acclimatiseren, in een alpenrotstuin, of hem tot juni in een vochtige gazon te laten verwilderen, zodat de bol zijn reserves kan opbouwen.

sneeuwkrokus 'Cream Beauty'

Met een heel andere kleur behoort de Crocus chrysanthus ‘Cream Beauty’tot de eerste krokussen die al vanaf februari bloeien, samen met de toepasselijk genoemde sneeuwklokjes. De kleine, ronde bekerbloem heeft aan de buitenkant een zachte crèmekleurige beige tint, aan de basis gevlekt met brons en eventueel geaccentueerd met purperachtige glans. De keel is helderder geel en aan de binnenkant contrasterend bezaaid met zeer feloranje meeldraden.

Plant deze bijvoorbeeld in een border aan de rand van een bosje, op een lichte plek in de halfschaduw, met nieskruid, purperen purperklokjes en elfenbloemen met oranje bloemen, zoals de Epimedium pubigerum ‘Orangekönigin’, waarvan het blad bronskleurig getint is. Zo creëer je tegelijk krachtige en zachte herhalingen en contrasten.

Crocus chrysanthus 'Gipsy Girl'