Crocus olivieri olivieri - Krokus

De Crocus olivieri ssp olivieri is zeer nauw verwant aan een andere botanische soort genaamd Crocus olivieri ssp balansae, waarvan hij zich onderscheidt door een egale geel-oranje kleur, zowel aan de binnen- als buitenkant van de bloem. Deze ondersoort wordt ook gekenmerkt door de verdeling in 6 takken van de stijl in het midden van de bloem. Het is een kleine, robuuste en winterharde bolgewas, waarvan de bloemen aan het einde van de winter tevoorschijn komen en soms door de laatste sneeuw heen breken. Plant de bollen op een plek waar je kunt genieten van hun stralende bloei, niet ver van het huis of zelfs in een plantenbak.

De Crocus olivieri ssp olivieri behoort tot de familie van de Iridaceae. Hij komt voor in de Balkan en Turkije (Albanië, Griekenland, Macedonië, Roemenië, Bulgarije), waar hij groeit in bossen en struikgewas. De plant vormt met de tijd grote kolonies in opgaande pollen van 12 cm hoogte. De bloei vindt plaats van februari tot maart-april, afhankelijk van het klimaat. De bloemen zijn kelkvormig en openen zich stervormig. De bloemkroon is van een zeer fel geel-oranje, net als de keelholte die wordt ingenomen door meeldraden en een stijl die in 6 takken is verdeeld. Ze sluiten zich 's nachts en bij slecht weer, om zich wijd te openen in de zon en zelfs in halfschaduw. Het blad is zomerverliezend, samengesteld uit fijne, zeer dunne, eenvoudige en afwisselende lineaire bladeren, van een donkergroene glanzende kleur, met een wit-zilveren middenstreep. De 'bollen' zijn hier knollen, bedekt met een vliezige tuniek, met dikke, parallelle vezels die zich aan de basis splitsen. Een knol is, in de plantkunde, een ondergronds reserveorgaan dat eruitziet als een bol, maar gevormd wordt door een verdikte stengel omgeven door schubben.

Krokussen zijn onbetwiste sterren, want het zijn de eerste lachjes van het voorjaar. De Crocus olivieri ssp olivieri, stralend onder de februari-maart zon, doet het geweldig in een rotstuin, in borders op grind, en langs een padrand. Hij zal het ook goed doen aan de voet van een haag, massaal geplant aan de voet van loofbomen (sering, boerenjasmijn, sneeuwbal) met Anemone blanda, Cyclamen coum, een tapijt van viooltjes, en natuurlijk gecombineerd met andere vroegbloeiende krokussen. Deze krokus leent zich goed voor aanplant in potten voor buiten. Laten we niet vergeten dat vroegbloeiende krokussen een hekel hebben aan grond die 's winters doorweekt is en te vochtig in de zomer: plant ze altijd in een perfect gedraineerde bodem, zelfs zeer droog in de zomer.

Een krokustip: de wortels hebben de bijzondere eigenschap dat ze zich kunnen samentrekken als een veer, zodat de plant zich op de ideale diepte kan vestigen.