9 vaste planten met roze bloemen

De valeriaan of Centranthus ruber: landelijk

Hier is een vaste plant die we ongetwijfeld steeds vaker in tuinen zullen zien: de valeriaan of Centranthus ruber is zeker een van de planten die zich het best aanpast aan de klimaatverandering! De roze bloei in pluimen is betoverend en duurt vanaf mei bijna 6 maanden, zolang je de uitgebloeide bloemen wegknipt, want de plant produceert tot aan het begin van het najaar nieuwe bloemen. De roze tinten variëren van karmijnroze tot indigoroze en felroze, en sommige cultivars zijn zelfs wit. De bladeren zijn vaak blauwgroen en vlezig. De plant krijgt in de loop van het seizoen een zeer brede en uitwaaierende groeiwijze en wordt tussen 50 en 80 cm hoog. Een ander pluspunt van deze snelgroeiende vaste plant: de bloemen worden druk bezocht door bijen en vlinders, waardoor het een trendy plant voor onze tuinen is.

De valeriaan groeit op muren en in rotstuinen en past zich zeer goed aan natuurlijke borders aan, waar hij een wilde uitstraling geeft. Het is de perfecte vaste plant voor moeilijke, stenige, schrale en droge grond, mediterrane tuinen, maar ook voor tuinen aan de kust, landelijke of romantische tuinen… Het is een ideale metgezel die zich volop uitzaait en naar believen nieuwe pollen vormt. Hij heeft alleen zon nodig en jouw snoeischaar om de verwelkte bloeiwijzen weg te knippen.

Centranthus ruber

Japanse herfstanemonen: tijdloos

Onmisbaar om de tuin van het einde van de zomer tot in oktober kleur te geven, zijn herfstanemonen bijzonder eenvoudig en verfijnd elegant! We waarderen ze om hun witte bloemen, maar ook om hun roze bloei, waarbij ze verrassen door de diversiteit aan tinten: zeer lichtroze bij de herfstanemoon ‘Robustissima’ of Anemone tomentosa, met een parelmoeren witte zweem bij ‘Mont Rose’, en levendig roze bij Anemone hupehensis ‘Splendens’ of Anemone hybrida ‘Pamina’. Deze laatste heeft fijnere, halfgevulde bloembladen, terwijl de meeste soorten de eenvoud van hun zeer frisse bloembladen tonen, geaccentueerd door een geel hart.

Het zijn zonder twijfel de meest geliefde roze vaste planten vanwege hun late bloei, lange bloeiperiode en winterhardheid. Sommige worden behoorlijk hoog, tot meer dan een meter, maar blijven altijd licht en sierlijk van vorm. Ze verspreiden zich gemakkelijk in halfschaduwrijke borders, in rijke, vochtige grond, waar ze het langst en rijkelijkst bloeien.

Herfstanemoon tomentosa en Anemone hupensis japonica ‘Pamina’

De oosterse papaver 'Patty's Plum': een kortstondige schoonheid

De grote, gekreukelde bloemen van de oosterse papaver (Papaver orientale) hebben een onvergelijkbare charme. Bij het openen onthullen de bloembladen donkere vlekken en een kraag van zwarte meeldraden. Papavers zijn verkrijgbaar in veel roze tinten, van licht tot diep roze, en zelfs zalmkleurig. De variëteit ‘Patty’s Plum’ is een van de bekendste hybriden: indrukwekkend en tegelijk bijzonder verfijnd met haar wijnrode of oudroze, pruimkleurig getinte bloembladen. Alles aan deze bloei is aantrekkelijk: van de grote, behaarde knoppen die geleidelijk opengaan en de zijdezachte bloembladen vrijgeven, tot de zaaddozen die ontstaan nadat de bloembladen zijn afgevallen. Het blad is bladverliezend en behaard; in de zomer gaat de plant in rust om in het najaar weer te verschijnen.

Zoals alle oosterse papavers is ‘Patty’s Plum’ zeer winterhard en kan deze variëteit overal in Nederland worden aangeplant, mits aan haar belangrijke voorwaarden wordt voldaan: zon (de plant verdraagt lichte halfschaduw), goed doorlatende, lichte grond, bij voorkeur kalkrijk. Denk goed na over de standplaats, want de plant is vrijwel onmogelijk te verplaatsen. Het is een vaste plant die jarenlang, meer dan tien jaar, op dezelfde plek in de tuin kan blijven staan en elk voorjaar mooier dan ooit terugkomt!

Papaver orientale ‘Patty’s Plum’

Nieskruiden: koninginnen van de winter

Het is onmogelijk om in deze lijst van roze vaste planten de nieskruiden, echte sterren van de winter, niet op te nemen. Ze trotseren de kou om hun zachtroze bloemen te onthullen, die we vooral aantreffen bij de lenterozen in talloze roze tinten en vormen (met anemoonbloemen, gevulde of enkele bloemen), of bij de Helleborus ballardiae… Maak bijvoorbeeld mooie potbeplantingen met de gespikkelde bloei van de lenteroos ‘Rose Guttatus’ of de lenteroos ‘Anemone Picotee’, een prachtige roze variëteit met mauvekleurige aders, of de schitterende lenteroos ‘Pêche à centre rouge’, met een onweerstaanbare zalmroze kleur…

Deze sterke vaste planten bloeien van januari tot april, een echte uitkomst in de tuin, en hebben nauwelijks verzorging nodig. Geef ze een plek in je schaduwrijke borders onder bladverliezende bomen om lege plekken op te vullen, die ze met hun langdurige aanwezigheid zullen oplichten, en natuurlijk ook in potten op je balkon of terras. 

De nieskruiden luiden het seizoen van de winterbloei in, een festival van onweerstaanbare roze bloemen!

Dianthus plumarius: zo ouderwets en zo charmant...

De Dianthus plumarius dragen ook de charmante naam grasanjer, en het is waar dat je ervan zou kunnen smullen! In tegenstelling tot de grote anjers worden de Dianthus plumarius, die afkomstig zijn uit Zuidwest-Europa, niet hoger dan ongeveer 30 cm. Ze hebben geleid tot talloze tuinbouwcultivars in heerlijke roze tinten: pastelroze, zuurstokroze of violetroze (‘Lily the Pink’), zalmkleurig zoals de anjer ‘Doris’, met een witte rand of bontgekleurd zoals ‘Moulin Rouge’…, en verrassend tweekleurig zoals ‘Scent First Raspberry Sundae’… Hun bloembladen zijn sterk fijn ingesneden (fijn gefranjerd) en verspreiden, afhankelijk van de variëteit, een meer of minder kruidige geur. Tot slot draagt ook hun blauwachtige blad bij aan hun schoonheid. Al deze recente variëteiten bloeien vrij lang, van juni tot september, en verlangen een zonnige standplaats. Een arme of gewone, bij voorkeur kalkrijke bodem is het meest geschikt.

Hun zodevormige, compacte groeiwijze vormt mooie kussens voor borderranden, paden, rotstuinen of potbeplanting en bloembakken.

Dianthus plumarius

Verbena hastata 'Rosea': voor een natuurlijke tuin

Hoewel we de Patagonisch ijzerhard, die veel voorkomt in stedelijke gebieden en tuinen, allemaal kennen om haar grote sierwaarde en haar aanpassing aan droogte, wordt de blauwe verbena of Verbena hastata wat minder vaak gebruikt, hoewel deze soort van gelijke waarde is.

Een variëteit, Verbena hastata ‘Rosea’, verrast ons zelfs met een prachtige zachtroze kleur, die eens wat anders is dan het mauve dat kenmerkend is voor verbena’s. Deze plant wordt ongeveer 80 cm tot 1 m hoog en tooit zich, net als de soort, gedurende lange weken in de zomer met mooie bloeiwijzen, niet in pluimen, maar in talrijke zeer fijne aren die rechtop aan de top van de rechte stengel staan. De bloemen openen van onder naar boven. Ook het getande blad is sierlijk.

Dit is een zomerbloeier zoals we die graag zien: structurerend, trots rechtopstaand, verzot op zon, volledig winterhard en tevreden in elke bodem, met een voorkeur voor vochthoudende bodems… Deze plant is geknipt voor jou als je houdt van vaste planten met een wilde, landelijke uitstraling. Ze vormt een mooie combinatie met enkele koninginnekruiden, die ook dol zijn op vochthoudende grond, maar kan net zo goed worden gecombineerd met grassen voor droge grond.

Verbena hastata ‘Rosea’

Digitalis mertonensis: een mooie verticale groeiwijze

In tegenstelling tot de andere vingerhoedskruiden, die zich gedragen als eenjarige planten, is de Digitalis mertonenis een echte vaste plant, winterhard tot -20 °C, die elk jaar in mei of juni terugkomt en ook in een border spectaculair is. De bloemen hebben een charmante zalmroze kleur, aan de binnenkant van de keel gespikkeld met purper. De plant staat het liefst op een schaduwrijke tot halfschaduwrijke plek. De bloemstengel wordt tot 80 cm hoog en zorgt voor een mooie uitstraling in een landelijke tuin, een lichte bosrijke tuin of een cottagetuin. De Digitalis mertonensis heeft vochthoudende, lichte en goed doorlatende grond nodig om het naar zijn zin te hebben en jaar na jaar goed te groeien. Plant minstens 3 exemplaren voor een mooi groepseffect.

Digitalis mertonensis (foto rechts © Chuck b)

Incalelie 'Marcé': een recordbloei

De incalelies of Alstroemeria’s worden terecht gerekend tot de planten met de langste bloei en vallen ook op door de diversiteit aan bloemkleuren: van wit tot oranje en een heel scala aan prachtig gestreepte roze bloemen. Het zijn vaste planten met knolwortels. Alstroemeria ‘Marcé’ is een van de mooiste vertegenwoordigers, die van mei tot oktober bloeit op hoge stelen van 70 cm. De bloembladen zijn helder frambozenroze, gevlekt met bruin en geel.

Deze incalelie behoort tot de serie ‘Majestics’, de hoogste Alstroemeria’s met een opgaande groeiwijze. Daardoor kunnen ze in weelderige, exotische of juist meer klassieke borders worden geplant. Deze incalelie verlangt een zonnige standplaats of lichte schaduw, vochthoudende en goed doorlatende grond. De plant is goed winterhard tot -10 °C, mits de voet in de winter zorgvuldig wordt gemulcht. 

Alstroemeria ‘Marcé’

Zeeuws knoopje: romantisch en trendy

Hier zijn dan eindelijk de Astrantias major, charmante vaste planten met roze bloemen, geliefd om hun bloeiwijzen die zijn samengebracht in zeer elegante kleine schermen en om hun vermogen om op een halfschaduwrijke plek te groeien. Onder de prachtige roze variëteiten van Astrantias major (want er zijn ook witte en andere roodachtige), vinden we de beroemde ‘Roma’, lichtroze met een rand in een fellere tint roze, de zachtroze ‘Pink Pride’ of het grote Zeeuws knoopje ‘Primadonna’ met zijn mooie, licht zilverachtige roze kleur… Maar eigenlijk zijn ze allemaal prachtig: ontdek ze zelf en laat je er zeker door verleiden! 

Plant ze in vochthoudende, goed gedraineerde grond, in het noorden in de zon of in de zuidelijke regio’s in de halfschaduw, en eventueel in de schaduw. Ze bloeien van half mei tot eind juli. Met meerdere planten kun je prachtige boeketten samenstellen en ze eventueel combineren met incalelies, die eveneens kampioenen zijn als snijbloemen.

Astrantia major ‘Roma’