Helleborus ballardiae Maestro - nieskruid

De Helleborus (x) ballardiae 'Maestro'®  is een absoluut betoverende nieuwe kerstrooshybride die opvallend rijk bloeit. Deze variëteit verleidt eerst met zijn zeer compacte groeiwijze en het mooie, donkergroene, handvormige blad dat is geaderd met een zilveren glans en bijna over de bodem ligt. Dan komt de winter en de bloei, royaal en heerlijk, in crèmewitte kelken die in de loop der dagen verschillende tinten oudroze aannemen. Deze winterharde vaste plant, bestand tegen strenge vorst, vormt met de tijd brede pollen en levert elk jaar steeds meer bloemen. Deze verfijnde plant zal vele jaren in de tuin leven. Ze geeft de voorkeur aan redelijk zonnige, maar niet brandhete standplaatsen en verdraagt zware en kalkhoudende grond goed, mits deze in de zomer voldoende vochtig blijft.

Helleborussen behoren tot de ranonkelfamilie. De Helleborus (x) ballardiae 'Maestro'® is een zeer recente Duitse tuinbouw-hybride, ontstaan uit een kruising van Helleborus niger (de echte kerstroos), die voorkomt op boshellingen in de Centrale en Oostelijke Alpen tot 1800 meter hoogte op kalkhoudende grond, en Helleborus lividus, afkomstig van de westelijke eilanden in de Middellandse Zee.

De Helleborus 'Maestro' is een compacte vaste plant met een opmerkelijke levensduur, een vrij langzame groei, maar ze is steriel; haar bloei zal daardoor des te overvloediger zijn en vermeerdering is alleen mogelijk door kluiten delen. Ze vormt een lage pol met een compacte, uitwaaierende groeiwijze. Een volwassen plant bereikt minimaal 30 tot 35 cm hoogte en 50 cm breedte. Van december tot maart/april, afhankelijk van de zachtheid van de winter, verschijnen purperbruine stengels met roze bloemknoppen die zich openen tot crèmewitte bloemen met een poederroze achterkant, 6 tot 7 cm breed, met gele meeldraden. Ze verwelken in verschillende tinten oudroze, die in de loop der dagen steeds intenser worden. Het blad, wintergroen, is samengesteld uit vrij leerachtige bladeren van 10 tot 20 cm lang, gedragen door bruinachtige bladstelen. Ze zijn verdeeld in 5 tot 7 ovale of lancetvormige segmenten, getand aan de rand, van een donkergroene, satijnachtige kleur, fijn geaderd met een licht zilvergrijsgroen. Deze Helleborus is winterhard tot -20°C en verdraagt een zeer gevarieerd scala aan grondsoorten, of deze nu kalkhoudend of kleiachtig, humusrijk of zanderig zijn, constant vochtig of zelfs tijdelijk droog in de zomer. 

Een van de belangrijkste troeven van deze helleborus is de rijke bloei die met oneindige gratie naar roze verkleurt. Al in het eerste jaar verschijnen er al meer dan twintig bloemen aan de planten. Er vormen zich voortdurend nieuwe bloemen, wat een mooi contrast creëert tussen de geopende en de verwelkte bloemen. Ze zijn perfect te gebruiken in boeketten. Het is ook een goede bodembedekker voor de halfbeschaduwde plekken in de tuin. Gebruik helleborussen als elementen van een oud tapijt, gemengd met schaduwplanten met fellere kleuren. Ze komen goed tot hun recht geplant in de buurt van Pieris, bescheiden rhododendrons, onder coniferen (vooral op winderige plekken). Omring ze met mooi genoemde sleutelbloemen "koekoeksbloemen", bosanemonen of wilde hyacinten, helmbloemen, gebroken hartjes, pinksterbloemen of voorjaarsbloeiende bollen, en sneeuwklokjes. Je kunt ze ook combineren met varens en schaduw-Euphorbia's om later in het seizoen een mooi contrast te creëren. Je kunt ze ook in groepen planten, als een boeket, bij de ingang van het huis, op een halfbeschaduwde plek, om optimaal van hun vroege bloei te genieten. Ze zijn even geschikt voor borders, perken als voor potten,... In de loop van de tijd verwelken de bloemen van de Helleborus niet zoals de meeste andere bloemen, maar drogen ze in.